gaming sinds 1997

Hitman 2: Silent Assassin

De spannendste, meest creatieve en winstgevende job ter wereld, dat is het werk van onze kaalgeschoren 47. Als huurmoordenaar reist hij de ganse wereld rond om hier en daar iemand vakkundig neer te leggen. Het eerste deel van de Hitman reeks had jammer genoeg te kampen met een extreem hoge dosis frustratie, maar ditmaal wou IO Interactive een spel maken dat niet enkel voor hardcore spelers weggelegd was. Een wijze beslissing, maar zijn ze hier met Hitman 2 : Silent Assassin ook daadwerkelijk in geslaagd ?

Het verhaal begint ditmaal in een gezellige Italiaanse kerk. Onze genetisch gemanipuleerde huurmoordenaar (met codenaam 47) leeft er al enkele jaren ondergedoken als tuinman. Hij wil zijn leven van zonde vergeten en in alle rust een vredig bestaan lijden. Dit wordt echter verstoord wanneer zijn beste vriend, een priester nota bene, wordt ontvoerd. En aangezien priesters er even schaars zijn als hier, laat 47 er natuurlijk geen gras over groeien. Hij neemt opnieuw contact op met The Agency, het bedrijfje waar hij vroeger aan de bak kwam, en vraagt hen om hulp. Zij stemmen in, op voorwaarde dat onze koene kale koele kikker (wat een heerlijke alliteratie (red. inderdaad iel ioed ievonden)) opnieuw enkele opdrachten voor hen volbrengt. En wat kan hij anders doen …

Je begint met een korte tutorial waarin alles nog eens wordt uitgelegd: sluipen, lopen, schieten, kortom de hele rimram. Daarna kun je met je eerste missie aan de slag. Het spel voert je doorheen verschillende locaties, waaronder Sicilië, Sint-Petersburg, Japan en Indië. Je actieterrein is vaak erg groot maar voelt allerminst leeg aan. Sfeervolle gebouwen en realistische weerseffecten geven het gevoel dat je bijna echt in die landen rondloopt. De graphics van deze XBOX versie zijn alvast erg mooi. Enkel de models hadden iets minder hoekig gekund, maar voor een multi-platformspel is het vrij aardig. Ook leuk is dat je ditmaal kunt afwisselen tussen een eerste- en derdepersoons-gezichtspunt, zo wordt het schieten veel simpeler. Het richten met de controller verloopt ook heel soepel en heb je vlugger onder de knie dan je eerst vermoedde.

Zoals het een huurmoordenaar beaamt, heeft hij voor elke job het juiste gereedschap bij. Naast zijn trouwe pianosnaar (heerlijk om iemand mee te wurgen), kan hij ook rekenen op diverse pistolen (al dan niet met geluidsdemper), machinegeweren, shotguns, sniper rifles, kruisbogen, zelfs messen en zwaarden zijn hem niet vreemd. Aanvankelijk zul je het wel met klein geschut moeten stellen, maar naarmate het spel vordert, krijg je nieuwe wapens ter beschikking.

Alvorens je een opdracht aanvangt, krijg je eerst een uitgebreide briefing van Diana, een medewerkster van The Agency. Meestal kun je ook wat foto’s en/of filmmateriaal over je doelwit erop naslaan, evenals een map van het actieterrein. Daarna maak je een selectie uit de beschikbare wapens en kies je zorgvuldig dewelke je meeneemt. Voor sommige missies krijg je ook nog enkele specifieke “gadgets”, zoals bijvoorbeeld een autobom. En dan kom je aan op de plaats van de waarheid. In de meeste opdrachten begin je met een stijlvolle smoking. Maar het spel richt zich voornamelijk op stealth en vaak bestaat de beste manier om ergens binnen te raken erin om een bewaker ongezien te doden en dan zijn kleren aan te trekken. Let wel op dat je ook zijn gewoonten overneemt: draag geen kruisboog mee wanneer de bewakers overal met een pistool gewapend zijn en begin ook niet als een gek rond te hollen. Zo maak je jezelf verdacht en eens een andere slechterik je herkent heeft, is het gedaan met de stealth. En hier schuilt wel een nadeel in Hitman 2. Zelfs als je, helemaal verkleed, iets te dicht bij een vijand wandelt, zal hij je reeds herkennen. In alle stilte een missie voltooien vergt dus heel veel geduld en bij ruim 80% van mijn ondernomen missies draaide het uiteindelijk op een bloedbad uit. Gelukkig is dit bij de meeste opdrachten geen probleem, zolang je met de eindbeoordeling “psychopat” kan leven uiteraard.

De A.I. is dus vrij moeilijk te omzeilen, gezien je heel geconcentreerd en geduldig moet spelen. Gelukkig kun je een missie op diverse manieren voltooien. Een bijzonder leuke opdracht (en tevens een van de weinige die ik met maar enkele kills heb kunnen voltooien) speelde zich af in Maleisië. Het was er de bedoeling om een zwaarbewaakt gebouw binnen te dringen en af te rekenen met een hacker die in de kelder achter zijn PC zat. Allereerst ging ik mijn verborgen spullen ophalen in de kleedkamer en wurgde er een bewaker, wiens pak ik met plezier aantrok. Daarna kon ik ongezien de wasserette binnenglippen en gooide er een rookbom door een gat in de kelder. Even later ging het brandalarm af en stormde ik een ander kamertje binnen om een brandweerpak met bijhorende bijl te ontvreemden. Zo kon ik ongemerkt voorbij de bewaking huppelen om de kelders even te inspecteren. Al vlug stopte het alarm, maar ik kon wederom afrekenen met een bewaker en zijn klederdracht overnemen. Helaas was ik nog steeds niet bij de hacker. Met 2 gedempte kogelschoten maakte ik dan maar de laatste bewaking af. En de rest was uiteraard een piece of cake.

Om je maar een voorbeeldje te geven van de spitsvondigheid die IO Interactive aan de dag legt. Ik kon de missie ook eventueel simpeler voltooien door mij als pizzaleverancier te verkleden en te wachten op de bestelling van de hacker … maar dat vond ik beneden mijn waardigheid. ;-)

Een bijzonder frustrerende factor in de oorspronkelijke Hitman: Codename 47 was dat je tijdens je missie nooit je spel kon opslaan. Zoals beloofd is dit euvel ditmaal verholpen en afhankelijk van de gekozen moeilijkheidsgraad krijg je nu een aantal saves om te gebruiken tijdens een missie. En met maximum 7 savepunten (op easy) kom je zeker toe.

Wat het spel ook vrij leuk maakt, is de sfeer. Deze wordt voornamelijk gecreëerd door het erg stoere imago van onze hitman, maar de muziek zal er ook wel deels de hand in hebben. Voor het menu-melodietje werd The Budapest Symphony Orchestra and Choir opgetrommeld en de uitvoering mag er zeker wezen. Hoewel ik geen fan van klassieke muziek ben, had ik me bij dit spel geen beter deuntje kunnen inbeelden. Met de geluidseffecten tijdens het spel zit het ook wel snor, hoewel ze noch in écht positieve, noch in negatieve zin opvallen.

Samengevat is Hitman 2 nog een erg goed spel geworden. Vooral de stoere sfeer die onze kale killer met zich meedraagt, maakt er een game van, die leuk is om te spelen. De gevarieerde missies kun je ook op diverse manieren aanpakken, waardoor je het spel zonder problemen nog eens kunt herspelen. Spijtig dat de AI nog net iets té streng toekijkt en je zelfs in vermomming weet te ontmaskeren als je niet oppast. Maar nu je tijdens een missie het spel kunt opslaan, is de nachtmerrie uit Hitman 1 gelukkig grotendeels achter de rug!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Hitman 2: Silent Assassin
geplaatst in: Eidos, Reviews, Xbox
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>