gaming sinds 1997

Ik word oud

Ik word Oud…

Sommigen onder u kennen mij als de “Fragland Opa”, de eerste van de crew die mocht plaatsnemen op “tram 3″, of voor de slechte verstaanders, de eerste die de kaap van 30 jaar bereikt had. Ondertussen ben ik niet langer alleen op die tram, onder andere Speed heeft deze leeftijd ook reeds bereikt. Dit geeft ons een uniek perspectief rond hoe gaming, en de daarbij horende games, is geëvolueerd.

Ik weet nog goed toen ik de eerste games op café zag binnenkomen, die grote arcade kasten waar ik voor de eerste keer mijn 10 frankstuk (jaja, die hebben ook nog bestaan!) in mocht steken, om zo met een verfborsteltje de randen van een veld vakjes vol te tekenen, of met een ventje over tonnetjes moest springen en op laddertjes klimmen om zo een griet te verlossen van een grote aap… Om maar te zwijgen over die driekwarts pizza die pillen slikte en overal spoken zag, iets wat me voor de rest van mijn leven getekend heeft! Geen sprake op dat moment van consoles thuis… of je moest Pong meerekenen, maar dat verveelde me vrij snel. Ook de latere Atari bij mijn tante werd geregeld aan de tand gevoeld, telkens zij een nieuwe cartridge had kunnen bemachtigen…

Toch moet ik zeggen dat ik één ding enorm mis tijdens een cafébezoek: met name de in de antwerpse volksmond genaamde flipperkast. Ik kon er me uren mee onledig houden en na een tijdje zelfs voor redelijk weinig geld! Weken van trial and error om de juiste hoek te vinden en dat balletje via een gangetje terug tussen de bumpers te krijgen, om dan subtiel tegen de hoeken van de kast te duwen en zo een hoop punten bij mekaar te botsen… en vooral hopen dat de kast niet tilt sloeg!

Als de cafébaas merkte dat de inkomsten van die kast begonnen te slinken werd deze natuurlijk voor een andere geruild, en kon het helemaal opnieuw beginnen! Weken hebben mijn initialen, (S.M, wist ik toen veel…) in de highscore lijsten gestaan en telkens ik een andere drieletter- of tekencombinatie zag staan, moest die er aan! Dit heeft jaren geduurd, op school spraken we af in de stamkroeg om met vier te gaan flipperen – de waard wist het al snel: “4 cola’s en kleingeld, alstublief”… De kast werd na een tijdje zelfs vrijgehouden voor ons!

Maar stilaan werden de kasten vervangen door van die ondingen die, behalve het balletje en de “plunger”, met niets vergeleken kunnen worden met het flipperen: de bingokast. Deze muntenvreters waar volgens sommigen véél geld mee te verdienen valt (yeah right!) namen de plaats in van jeugdplezier, dus moesten we op zoek naar andere vormen van entertainment. Vogelenpik (darts) of de sjotterkast (kickeren) spraken me weinig aan, biljarten was iets voor ouwe zakken en mijn vader, pool en snooker was nog niet zo ingeburgerd, de toppenbiljart was wel leuk voor eventjes, maar ook niet DAT…

Terug dus naar de computerspelletjes, van de Spectrum naar de Commodore 64, van de Sega Megadrive naar de NES, de SNES naar de Playstation, en de eigen PC ettelijke jaren geleden… Die toestellen hebben mij vele uren van plezier verschaft, maar toch blijf ik nog steeds met een héél klein leeg plekje in mijn hart zitten. In mode en muziek komt alles na een paar jaar wel eens terug… maar waar blijft de terugkeer van die goeie ouwe flipperkast? Noem me een ouwe zak, maar ik mis die goeie ouwe tijd van de pinball!


geplaatst in: Specials
tags:


Leave a Reply