gaming sinds 1997

Jak 3

Eindelijk is het dan zover: Jak is, samen met z’n trouwe compaan Daxter, klaar om aan een nieuw avontuur te beginnen. Er is blijkbaar toch heel wat veranderd sinds ik hen de eerste keer ontmoette, ongeveer drie jaar geleden. Ik herinner het me levendig dat ik toen de reclame van The Precursor Legacy zag. Toen al liet VTM, het eerste Vlaamse commerciële TV-station opgericht in 1989, zijn kijkers kilo’s reclame vreten. Gelukkig maar, want hoe zou Daxter’s S.O.S. me anders bereikt hebben?

Dat ik hem te hulp schieten zou was meteen zeker, maar als hij dacht dat ik voor elf uur des morgens uit mijn bedje kruipen zou om hem door de gevaarlijke hindernissen te loodsen, dan had hij het mooi mis. Tot mijn grote verbazing werd ik de volgende zondag reeds wakker omtrent half negen, misselijkmakend vroeg in mijn normen. Of was het nu toch de onweerstaanbare drang om een PlayStation te kopen, die me fysieke last bezorgde?

Waarschijnlijk wel en er was dus maar één geneesmiddel, maar waar kon je een PS2 kopen op een zondag in het boerengat, waar ik gedomicilieerd ben? Op de dag des Here blijven de winkels hier namelijk gesloten. Bovendien stormde het reeds enkele dagen en raadde de weerman aan om binnen te blijven indien dat mogelijk was. Afgerukte daken en omgewaaide bomen maakte het namelijk knap lastig en bovendien gevaarlijk om je te verplaatsen. Daarenboven was het dichtstbijzijnde verkooppunt van het zwarte, heilzame middel een flink eind van ons nederig stulpje verwijderd. Gelukkig had mijn vader niet naar het weerbericht gekeken en als dat nog zo geweest zou zijn, besefte hij maar al te goed dat hij zijn zoon geen medische hulp kon ontzeggen. Vier uur later was mijn geld op, de ziekteverzekering kwam namelijk niet tussen, maar mijn genezingsprocess kon nu eindelijk beginnen.

Maanden later verraste mammie mij met Jak II: Renegade, dat ik met een evenveel passie en enthousiasme speelde. Niet zo vreemd, aangezien Naughty Dog’s tweede kindje voor een ongekende innovatie in het platformgenre zorgde. Zo vloog je nu rond in een stad, waarin je verschillende opdrachten moest uitvoeren. Ook vuurwapens deden hun intrede en dat zorgde voor uitdagingen die voordien niet denkbaar waren. Gelukkig betrad je af en toe ook een apart en afgesloten deel van de stad waar de klassieke gameplay de bovenhand kreeg. Dit maal veranderde het concept niet, maar je kan je wel verwachten aan een paar leuke vernieuwingen die voor superspannende momenten zullen zorgen. Verder ga ik hier niet op in want dan verraad ik teveel over het verhaal.

Dat verhaal is echter weer een belangrijk aspect in dit laatste deel. Nadat Jak & Daxter Haven City redden, werden ze ervan verdacht verantwoordelijk te zijn voor de aanval door de resterende “metaalhoofden” (Metal Heads, de boosaardige wezens uit Jak 2 -nvdr) in de stad. De klusjes die je opknapte voor de witteboord-crimineel, om betere wapens te krijgen, leidden ertoe dat de bevolking die denkpiste met de paplepel slikte. Na een proces word je verbannen en gedropt in een woestijn waarvan verondersteld wordt dat niemand er kan overleven. Niets blijkt minder waar te zijn, want enige tijd later word je gevonden door een groep verstotelingen die blijkbaar een hele samenleving hebben opgericht. Niet te vroeg victorie kraaien want men is niet van plan om je zonder meer in hun beschermde omgeving te laten vertoeven. Het is aan jouw om je hachje te redden door je te bewijzen in de arena der doden! Wil je weten hoe het verder gaat, aarzel dan niet om het spel in huis te halen.

Gelukkig zijn ontwikkelaars vriendelijke mensen en dus maakten ze het begin niet al te moeilijk. Dat leidt er echter wel toe dat ik de eerste vijfentwintig procent er na slechts een paar uur had opzitten. Geen paniek, de missies daarna zorgen wel degelijk voor genoeg speelduur. Erg moeilijk was het dan wel niet, enorm plezierig was het des te meer. De gameplay mag dan wel niet veranderd zijn, de pret die je eraan beleeft blijft toenemen. Daarnaast maakte men enkele enorm leuke toevoegingen, waardoor ik de gehele ervaring nog beter vind dan die van zijn voorganger.

Grafisch merkte ik weinig verbetering en ook qua geluid bleef alles bij het oude, maar aangezien dat in Jak 2: Renegade al zo goed was, is dat ook geen enkel probleem. Alles oogt nog steeds feeëriek en de tussenfilmpjes zijn nog even hilarisch en belangrijk als weleer. Waarom aan iets knoeien als het de perfectie reeds benadert? Mammie bakt mijn lievelingstaart ook telkens op dezelfde manier en ik zou zeker niet willen dat ze een andere werkwijze zou hanteren.

Voor één keer ben ik het eens met Sinead O’Connor: niets valt te vergelijken met Jak 3. Als je nog niet vertrouwd bent met de serie, dan zal dit laatste deel niet stoppen met je te verbazen. Toch heeft men eraan gedacht je een kans te geven om alles rustig onder te knie te krijgen. Degene onder jullie die Jak 3’s voorgangers reeds gespeeld hebben, lezen deze recensie waarschijnlijk alleen omdat je zo nog meer in de stemming komt. Vragen jullie je toch nog af of dit spel al dan niet goed is, dan kom je vast en zeker op de voorpagina te staan van het Guiness Book of Records als domste vragensteller ooit.

Het spel mag dan wel op zijn voorganger lijken, het speelt in ieder nog beter en houdt meer verassingen in petto dan je zou verwachten. Uiteindelijk kan je zoveel bazelen als je zelf wil, maar mij tegenspreken wanneer ik zeg dat ook Jak 3 ongekende hoogtes bereikt, is belachelijk. Naughty Dog weet in absolute schoonheid te eindigen, chapeau!

Onze Score:
10.0
gerelateerd spel: Jak 3
geplaatst in: PS2, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>