gaming sinds 1997

Key of Heaven

Shinbu leidt een rustig leventje in een Japans dorpje als banneling van de Seiryu-clan. Op een dag komt de jonge Sui Lin echter zijn hulp vragen. Shinbu’s voormalige clan is namelijk volledig uitgemoord. Het is aan hem om er het fijne van te weten te komen.

Zo luidt de premisse van Key of Heaven (Kingdom of Paradise in de VS), Sony’s nieuwste hack ‘n’ slash RPG voor de PSP-handheld. Eindelijk wat nieuw intellectual property dus, een verademing tussen al de ports, remakes en ander onheil van de voorbije maanden.

Jammer genoeg kleurt het spel netjes binnen de lijntjes van het genre. Dat betekent dus simpele, lineaire quests, een overvloed aan tegenstanders en een weinig diepgaand verhaal. Gelukkig heeft Key of Heaven ook heel wat pluspunten. Het belangrijkste is ongetwijfeld het goed uitgewerkte vechtsysteem. Je begint het spel met enkele simpele zwaardbewegingen. Extra aanvallen verkrijg je door Kenpu te verzamelen. Die Kenpu kan je dan plaatsen op zogenaamde Bugei scrolls. Een gevulde scroll levert je een geavanceerdere aanvalsbeweging op.

Kenpu-aanvallen bestaan in vijf types (hout, water, vuur, aarde, metaal). Elk type heeft één zwakte en één sterkte tegen de andere types. Het is dus belangrijk om je vechtstijl tijdens de gevechten aan te passen aan je tegenstander. Naarmate je vijanden aan mootjes hakt en ervaring krijgt stijg je in level, wat je meer gezondheid en betere statistieken oplevert. Daarnaast zal je na verloop van tijd hogere Chi-niveaus bereiken.

Chi komt in dezelfde vijf varianten als Kenpu voor. Als je tijdens een gevecht je Chi kan opladen, kan je een verwoestende speciale aanval op je tegenstanders loslaten. Hoe langer je oplaadt, hoe sterker die aanval. Al de verschillende mogelijkheden maken de gevechten afwisselend, waardoor ze niet snel gaan vervelen.

Het gebruik van de menu’s en vooral van de world map kon echter wat meer stroomlijning gebruiken. De menu’s zijn wat te omslachtig voor een simpele hack ‘n’ slasher en vragen aldus wat gewenning eer je er vlotjes door navigeert. De wereldkaart is onduidelijk en toont te weinig bruikbare informatie. Belangrijke locaties als winkels en rustplaatsen staan er bijvoorbeeld niet op.

En nu we toch aan het zeiken zijn over minpunten: de muziek en het geluid vallen zwaar tegen. Hoewel de oosterse deuntjes wel bij de setting passen, gaan ze zeer snel op de zenuwen werken. De Engelse stemmen zijn slecht gecast; de twee hoofdpersonages geven een totaal nieuwe dimensie aan het begrip over-acting.

Grafisch doet de game het echter stukken beter. De karakters zijn mooi gedetailleerd en de framerate gaat nooit naar beneden, zelfs tijdens hectische gevechten. In de uitgestrekte landschappen kan je ook kilometers ver kijken. Ook de speciale effecten van onder andere je Chi-aanvallen mogen er zeker wezen. De levels zijn heel sfeervol ontworpen en hebben een kenmerkende Japanse look. Het wordt stilaan een cliché, maar de PSP kan qua graphics zeker mee met de gemiddelde current-gen consolegames.

Met een speelduur van zo’n 20 uur is Key of Heaven een lijvige brok gameplay en biedt het dus zeker waar voor zijn geld. Verder bevat de game ook nog een online mode (Ad Hoc) die echter weinig of niets boeiends biedt. De nadruk ligt duidelijk op de singleplayer mode.

Key of Heaven is een leuke game geworden, hoewel we bezwaarlijk van een echte topper kunnen spreken. Daarvoor zijn er nog te veel scherpe kantjes aan het spel. Niettemin bevat de game leuke gameplay, prima graphics en een zeer aardige speelduur. Fans van het genre zullen zich er zeker niet mee vervelen.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Key of Heaven
geplaatst in: PSP, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply