gaming sinds 1997

Killzone 2

Zelden zorgde een game voor zoveel controverse, nog nooit waren de verwachtingen voor een PS3 game zo hoog gespannen. De trots der PS3 eigenaars, het paradepaardje van Guerrilla en de systemseller van de Playstation 3; het zijn slechts enkele titels waarmee werd geschermd. Sinds de beruchte E3 trailer van 2005 werd Killzone 2 geprezen of net met veel scepsis bekeken. Miljoenen euro’s pompte Sony in deze game want Killzone 2 moest en zou de immense hype waarmaken.

Al enkele dagen zit ik te denken hoe ik mijn eerste kennismaking met de game op papier zou kunnen overbrengen. Woorden schieten mij helaas tekort wanneer ik het introfilmpje wil omschrijven. Gigantische schepen hangen tussen de wolken, raketten vliegen langs alle kanten en harde ontploffingen toetsen de bass van je 7.1 surround set. Honderden pods verlaten de basis op weg naar de rode planeet Vekta, de wereld van de Helghan, om daar de strijd ter plaatse te beslissen. Het is aan jou, Sev, om voor eens en altijd komaf te maken met de Helghan.

De singleplayer van Killzone 2 is een helse ervaring die je het best kan vergelijken met een hoogstaande kwalitatieve actiefilm. Dit is natuurlijk gedeeltelijk te danken aan de grafische pracht van deze game, maar er is ook nog een subtiele techniek die er bij komt kijken. Je gezichtsveld is aanzienlijk kleiner dan bij andere shooters waardoor het lijkt of de al grootschalige veldslagen nog groter aanvoelen en jij je nog kleiner voelt tijdens die gevechten. Het lijkt wel of iemand de zoomfunctie van je tv ingeschakeld heeft zonder je het te zeggen, waardoor Killzone 2 claustrofobisch en intens aanvoelt. Wanneer je geraakt wordt en de kleur van je beeld grijs kleurt, voel je je heel eenzaam, maar oh zo betrokken.

Killzone 2 streeft ondanks zijn sci-fi setting naar een zo realistisch mogelijke ervaring. De singleplayer is wat aan de korte kant, een goeie 11 uur, en bevat 10 missies. Maar verwacht je tijdens die rit aan geen ogenblik verveling maar wel een grote variëteit aan opdrachten. Killzone’s 2 campagne is een helse rollercoaster waar de dood om elk hoekje zit te loeren. Ook al is de levelstructuur zo lineair als het maar kan zijn en wordt er nergens ook maar een beetje afgeweken van de platgetreden FPS-paden, je eraan storen zal je zelden doen.

Dan zijn er de controls nog, die zo slecht aanvoelen bij het opstarten van de game. Zoomen met een analoge stick, slaan via de L1 toets en bukken met L2? Zeker bij de Sniper Rifle zorgt dit voor problemen: terwijl je cover zoekt met de L2 toets moet je zoomen met de rechterstick, maar wanneer je verder wil inzoomen moet je op de d-pad naar boven drukken. Je zoekt onmiddellijk naar mogelijke oplossingen om de toetscombinaties te wisselen, maar komt uiteindelijk tot het besluit dat Killzone 2 gespeeld moet worden zoals Guerrilla het gewild heeft. Voor de mensen die de demo gespeeld hebben en niet tevreden waren over de controls, verander deze niet! Je hersenen zullen al het nodige doen om de combinaties te memoriseren en uiteindelijk valt alles op zijn plaats.

Ook de A.I. is erg sterk te noemen, zeker op de hogere moeilijkheidsgraden. De Helghast zijn enorm slim en riskeren zelfs hun leven om het jouwe te ontnemen. Haal het uit je hoofd dat je al lopend en schietend doorheen de game kunt wandelen, want de honderd meter haal je zeker niet. Gebruik maken van het coversysteem is dus absoluut noodzakelijk. Tegenstanders zullen cover zoeken zoals jij die zoekt, ze flankeren je troepen zoals jij net van plan was te doen met hen, granaten worden te pas en te onpas jouw richting uitgeworpen, en ook gecoördineerde bewegingen gebeuren vaker dan je wil! Verwacht dus niet dat ze om de twee seconden zich laten zien zodat jij simpelweg als bij het spelletje whack-a-mole hun hoofden kunt raken. De Helghast denkt, de Hellghast is.

De graphics zijn natuurlijk ook meer dan het vermelden waard. De prestatie die hier wordt neergezet mag gerust tot de absolute top onder de consolegames worden gerekend. Grijs is niet zomaar grijs bij Killzone! Alles ziet er zeer gedetailleerd uit, de modellen bewegen realistisch en het ontploffen van gasflessen of het instorten van muren wordt erg geloofwaardig geanimeerd. Ook de scherpe horizon, de lichtreflecties en de particle effects, net als de manier waarop tegenstanders instorten of achteruit wankelen bij het raken van een bepaald lichaamsdeel maken indruk. De sfeer die zo wordt opgebouwd wordt bovendien prachtig ondersteund door de 7.1 Dolby Surround.

Killezone 2 is echter geen perfecte game en mist naar mijn mening toch enkele basisonderdelen. Zo is er tijdens de singleplayer modus geen mogelijkheid om deze uit te spelen met je maten terwijl je in de game nochtans constant vergezeld wordt door minstens één collega. Het lijkt er zelfs op dat de game gemaakt was om co-op te ondersteunen maar dat ze deze feature op het einde hebben moeten laten vallen. Het verhaal is niet slecht, maar kent niet de nodige diepgang, ook al weten we dat dit nu ook weer niet cruciaal is bij een FPS.

Killzone 2 is voor mij een antwoord van Sony op de Call Of Duty serie. Een ijzersterke singleplayer, aangevuld met een multiplayer om u tegen te zeggen. Deze multiplayer kreeg de naam Warzone mee en kan gespeeld worden met maximaal 32 spelers. De objectieven worden constant veranderd zodat je van ‘Search and Destroy’ naar ‘Assasination’ gaat om dan weer naar ‘Body Count’ over te schakelen. Het houdt de vaart in de game en zorgt voor een leuke variatie. Als de dynamische veranderingen niets voor jou zijn dan heb je de mogelijkheid om bijna alles te veranderen wat je hartje begeert. Speel je liever enkel Deathmatch met granaten, of is ‘Dismantle the Bomb’ met enkel medics meer iets voor jou, het kan allemaal.

Online zijn er zeven classes die je kan vrijspelen door XP te verdienen. Naast de gebruikelijke XP verdien je nog Ribbons die je kan inwisselen voor meer points per kill, armour, damage en andere specs. De Ribbons worden later badges waarmee je dan weer andere dingen kunt vrijspelen om zo je ideale personage te creëren. Met andere woorden: voeg Team Fortress 2 samen met COD4: Modern Warfare en je bent halfweg de diepte van Killzone’s 2 XP-systeem. Het ziet er naar uit dat de multiplayer van KZ2 enorm veel gespeeld zal worden op de PlayStation 3.

Killzone 2 is na LittleBigPlanet de tweede game voor de PS3 die onder de enorme druk de grote verwachtingen weet waar te maken. Killzone 2 ziet er werkelijk prachtig uit, speelt zeer vlot, heeft een dijk van een multiplayer, maar bevat geen co-op maar is weliswaar nergens vernieuwend of geïnspireerd. Twijfel je nog om je een PS3 aan te schaffen, dan zal dit game je ongetwijfeld helpen om de hoge prijs van de console te verantwoorden! Een must-have voor het platform.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Killzone 2
geplaatst in: PS3, Reviews, Sony Entertainment
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>