gaming sinds 1997

Kingdom Under Fire: Circle of Doom

De Kingdom Under Fire-reeks heeft al heel wat zaken en genres uitgeprobeerd. Circle of Doom voor de Xbox 360 is de nieuwste poging, waarbij zowat alle strategische overwegingen met het badwater worden weggegooid en volop de kaart wordt getrokken van hack & slash-gameplay. Een triomftocht is het jammer genoeg niet geworden.

Een eerste teleurstelling is in ieder geval de verhaallijn. Waar we in de preview nog hoopten dat je verder in het spel meer zou worden meegetrokken, blijkt in de reviewcode dat het tot op het einde nogal vaag, complex en vooral voor fans van de reeks blijkt gemaakt. Wij onthouden enkel dat je één van de zes archetypische personages kan kiezen (je weet wel, een stoere gast of een sexy dame met boog) en dat je stukjes verhaal te weten komt via een door andere personages bevolkte droomwereld, die je enkel nu en dan kan betreden via een ‘idol’. In die parallelle wereld krijg je overigens ook de nodige quests en nieuwe spells. Om maar te zeggen: knokken zal je en de rest speelt niet echt een rol.

Gelukkig dan dat je een hele armada aan vijanden en tegenstanders van allerlei slag zal te verwerken krijgen. De makers hebben duidelijk heel wat tijd gestopt in het bedenken en consistent ontwerpen van een gevarieerd hoopje ellende (van standbeelden tot zombies) om in je weg te komen staan. Dat in de weg staan mag je vrij letterlijk nemen, want de uitdaging zit hem duidelijk in het aantal vijanden en de lengte van hun levensbalk. Intelligentie is hen vreemd, uitgenomen het volgende stukje script: “See player = run towards him + attack”.

Alhoewel een gat slaan in die verdediging en het uitmoorden van al dat kleurrijks nog genietbaar is, is het precies de constante opeenvolging ervan die dit spel zo… repetitief maakt. Er is gewoonweg te weinig diepgang en er zijn te weinig mogelijkheden om je het ganse spel te boeien. Enkel de meest volhardende herhalingsliefhebbers zullen met plezier de vele uurtjes doorbrengen met diezelfde actie, ondanks het redelijke aantal wapens en het gebruik van magie. Dat wordt nog verergerd door de vaststelling dat er slechts zes échte dungeons werden voorzien, die je dan ook meerdere malen zal moeten doorlopen, en het feit dat sommige quests wel erg povertjes van inspiratie zijn. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de manier waarop je nieuwe spells kan verkrijgen. Eerst moet je die selecteren om te leren, waarna je een specifiek aantal en soort tegenstanders moet mollen, en dan pas kan je de nieuwe truuk gebruiken. Dat is stom, want dat betekent dat je dikwijls op zoek moet gaan naar die bepaalde vijanden en je weer maar eens dezelfde gebieden moet aflopen. Resultaat: nieuwe spells kunnen je al snel gestolen worden.

Als je al bestand bent tegen de combinatie van hersencellendodende herhaling en een gebrek van verhaal om je voort te stuwen, dan zal je waarschijnlijk toch nog ontmoedigd worden door enkele andere frustrerende foutjes. Zo lijdt de camera aan ADHD en probeert hij eerder verstoppertje te spelen achter allerlei objecten dan je leven er makkelijker op te maken. De kerkers zijn meestal smal en beperkt, wat niet goed overeenstemt met de grote hordes tegenstanders, en bovendien slagen veel baddies erin om je te verdoven of op de grond te werpen, iets wat na twaalfendertig keer wel eens kan vervelen.

Zoals zo vaak brengen je vrienden echter redding. Als je erin slaagt tot drie andere gamers te vinden met Circle of Doom in hun Xbox 360, dan kan je samen via Xbox Live de overload aan freaks inmaken. Deze co-opmogelijkheden zijn zowat de levensreddende feature van de game, want ook grafisch zal je dit spel niet gebruiken om je nieuwe HDTV te showen. Het design is echter lovenswaardig kleurrijk, met enkele knappe en goedgevulde omgevingen (zo zien de bossen er mooi uit) en genietbare speciale effecten.

Voor wie dol is op hack & slash is Kingdom Under Fire: Circle of Doom vast wel een genietbaar spel. De zes personages bieden elk een aparte verhaallijn en speelstijl, wat de herspeelbaarheid en de duur van de game hoog laat oplopen. Wat je koopt is echter weinig meer dan een vechtengine die er niet slecht uitziet, maar weinig aanleiding geeft tot doorspelen. De repetitiviteit en het beperkt aantal kerkers doen de paar lichtpuntjes -zoals de variatie in vijanden en een geslaagde adaptatie van mana- desondanks teniet, zodat dit spel voor de gemiddelde gamer te nichegericht en te saai wordt.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Kingdom Under Fire: Circle of Doom
geplaatst in: Microsoft, Reviews, X360
tags: ,


Leave a Reply