gaming sinds 1997

Lair

Lair zal de geschiedenis ingaan als een van de grootste teleurstellingen van 2007. Nochtans heeft het er heel lang erg goed uitgezien voor de nieuwste titel van Factor 5, de makers van de onvolprezen Star Wars: Rogue Squadron-reeks. Het uiteindelijke product werd echter door de Amerikaanse pers unaniem afgekraakt. Terecht?

Het verhaal is alvast niet veel soeps. Jij speelt als Rohn, een drakenrijder in het leger van Asylia. Wanneer Asylia op een dag verrassend wordt aangevallen door de naburige Mokai, is het aan jou en de andere drakenrijders om het rijk te beschermen. Het verhaal wordt complexer naarmate de game vordert, maar het blijft toch ondergeschikt aan de heftige actie.

En die actie wordt voortreffelijk op het scherm getoverd. Lair is zonder twijfel een van de meest cinematische games op de markt. Tientallen vuurspuwende draken vechten het in de lucht met elkaar uit, terwijl er op de begane grond hele legers slag leveren en elkaar met ballista’s en katapulten bekogelen.

De game is verbazend gedetailleerd, of het nu gaat om de schubben van de draken, het prachtige reflecterende water of de spectaculaire belichting. De animaties van je draak zijn ook van een enorm hoog niveau. Koppel al dat grafisch geweld aan een prachtige orkestrale soundtrack, solide voice-acting en oorverdovend THX-kabaal en je weet dat Lair op technisch gebied alles uit de kast haalt.

Lair is dan wel een plezier om naar te kijken en te luisteren, een plezier om te spelen is het níet. Zoals jullie vermoedelijk al weten, wordt je draak niet bestuurd met de analoge sticks, maar met de bewegingssensoren van de Sixaxis-controller. Dat is meteen ook het grootste probleem.

De besturing is gewoon niet precies genoeg, waardoor je draak vaak het tegengestelde doet van wat jij nu precies wou. Zeker voor mensen die niet gewend zijn aan inverted controls kan Lair heel snel frustrerend worden. Ik persoonlijk gebruik altijd een omgekeerde y-as (waardoor de controls er voor mij nog nét mee doorkunnen), maar voor heel wat andere games zal de besturing een ware tantaluskwelling blijken.

Nochtans lijkt het in theorie allemaal simpel. Versnellen doe je met X, sturen met de motion sensors en een vijandige draak locken met R1. Eens je een draak in het vizier hebt, kan je kiezen om er een vuurbal op af te sturen of hem al vliegend te rammen. Naarmate je meer Mokai naar de verdoemenis jaagt, zal je woedemeter zich vullen.

In ‘rage mode’ kan je ook ‘takedowns’ doen. Die houden in dat je skydivet naar een Mokai-draak en zijn berijder in volle vlucht naar beneden gooit. Dat gebeurt trouwens via button press sequences, die we zo goed kennen uit vrijwel elk actiespel sinds God of War en Resident Evil 4. Helaas is de targetting-functie zo lomp als maar zijn kan; zo goed als altijd selecteer je een ander doel dan je voor ogen had, wat vaak tot grote ergernis leidt.

Af en toe zal je ook op de begane grond moeten vechten. Vreemd genoeg bestuur je dan wel je draak via de analoge sticks.

Je kan soldaten braden, ze aan stukken scheuren met je klauwen of ze een welgemikte staartslag verkopen. Vechten op de grond zorgt wel voor afwisseling, maar valt toch ook allerminst boeiend te noemen. En nog meer ergernissen om mee af te sluiten: Lair bevat geen multiplayer (wel een handige trainingsmodus) en is bovendien verbazend kort (zo’n zes uur).

Lair is dus een prachtige game om naar te kijken (dankzij een spektakelwaarde van The Lord of the Rings-kaliber), maar een verschrikking om te spelen. Veel is echter te wijten aan de onnauwkeurige Sixaxis-besturing, die zelfs de meest geduldige pacifist bij momenten tot wanhoop kan drijven.

Onze Score:
5.0
gerelateerd spel: Lair
geplaatst in: PS3, Reviews, Sony Entertainment
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>