gaming sinds 1997

Lara Croft Tomb Raider: Legend

Lara Croft is nog steeds één van de bekendste game-iconen. Terwijl ze een eigen leven begon te leiden en steeds succesvoller werd als babe en cultuurfenomeen gingen haar games na de tweede telg steeds verder bergafwaarts. De kwaliteit van de gameplay evolueerde immers omgekeerd evenredig met de omvang van haar boezem, met als dieptepunt Angel of Darkness. Ditmaal beloofden de makers niet alleen een terugkeer naar de roots van de serie, maar ook een kleinere cup. En nét dat liet ons vermoeden dat Crystal Dynamics het juiste doel voor ogen had.

En reken maar dat ze niet enkel hun objectieven precies hadden afgesteld; ook hun uiteindelijke resultaat, Tomb Raider: Legend, is een schot in de roos. De makers zijn er in geslaagd om de klassieke gameplay van de eerste games helemaal up-to-date te brengen, te verfrissen en te voorzien van heel wat afwisseling. Dit ging wel ietwat ten koste van de lange en eenzame verkenningstochten. Zo krijg je bijvoorbeeld een collega die je voortdurend via je headset aanwijzingen geeft.

De omgevingen zijn minder groots en wijds, maar zitten tjokvol intense momenten, interessante, uitdagende, maar nooit frustrerende puzzels. De opdrachten zullen je dwingen tot erg genietbare acrobatische toeren. Bovendien wordt al dit lekkers afgewisseld met tussenfilmpjes die het verhaal verder drijven en filmscènes waarbij jouw input is vereist om hachelijke situaties tot een goed einde te brengen. Denk hierbij vooral aan de interactieve tussenstukjes van Resident Evil 4.

Grafisch zal je ook allesbehalve op je honger blijven zitten. Sfeer is er met hopen, iets wat maar weinig games even goed kunnen overbrengen als deze Tomb Raider: Legend. De ruïnes zijn even mystiek en mysterieus als altijd, maar ook de andere locaties (ondermeer je eigen optrekje, een lab vol experimentele spulletjes en een bevroren tempel) zullen je zelfs los van hun technische kwaliteiten (let op de haarscherpe textures) helemaal overtuigen. Dit is waarom we games spelen: om ons te amuseren en ons te laten verwonderen!

Bovendien hebben de makers niet enkel op deze vlakken de nagel op de kop geslagen. Nog indrukwekkender is de manier waarop ze de, ondertussen oude gameplay, van Tomb Raider hebben weten te bewaren en tegelijk subtiel en onderhuids hebben verbeterd. Lara zal als het ware aan je handen kleven: zo vloeiend, natuurlijk en intuïtief kan je ze na een halfuurtje wennen door de levels loodsen. Je rijgt in geen tijd de moves, stuk voor stuk voorzien van prachtige animaties, zonder zichtbare overgangen tussen de verschillende bewegingen, vlot aan elkaar.

Twee kleine innovaties tonen hier hun enorme waarde: de kans om bij het verkeerd vastgrijpen of het net niet halen van een richel of rots je te kunnen herpakken met een snelle druk op de knop en de mogelijkheid om je beweging te versnellen door op het ritme van die moves op de Y-button te duwen. Die verbetering is een waar godsgeschenk in games die aan het navigeren zoveel belang hechten en die werken met dynamische camera’s.

Andere vernieuwing is je grapple hook, waarmee je nog leukere en spectaculairdere bewegingen kan maken en terug van weggeweest zijn de vuurgevechten en achtervolgingsscènes waarbij je op de motor halsbrekende toeren mag uithalen.

Hieraan verbonden moeten we het natuurlijk ook nog even hebben over de physics in het spel. Hier dient hetzelfde respect getoond te worden voor de wijze waarop deze subtiel, maar niet minder ingrijpend, werden geïntegreerd in de puzzels en in Lara’s interactie met de wereld om haar heen. Zowel de speler als Croft worden in de wereld zelf geplaatst, en er niet langer op gekleefd. Je zal voor één keer wel degelijk je hersens moeten gebruiken en het helpt dat de inleving op deze manier tegelijk de hoogte wordt ingestuwd.

Hoewel Legend ook zijn minpunten kent -zo zijn de schietgedeeltes en race-intermezzo’s allesbehalve indrukwekkend of diep uitgewerkt- toch kan je niet anders dan de liefde en de aandacht voor detail bewonderen waarmee dit game werd geconcipieerd. Oude concepten werden met Lara Croft Tomb Raider: Legend terug relevant gemaakt, met de nodige vernieuwingen, maar met vooral veel afwisseling en zorg voor integratie en afwerking van alle elementen, zowel op het gebied van gameplay, graphics en geluid. Mocht je er nog aan twijfelen: Lara is eleganter, evenwichtiger en soepeler dan ooit en ze is klaar voor een hele reeks nieuwe en betoverende avonturen!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Tomb Raider: Legend
geplaatst in: Eidos, Reviews, X360
tags: , ,


Leave a Reply