gaming sinds 1997

Legend of Kay

Een platformer met in de hoofdrol een stoere kat. Hoezo, niet origineel? Niettemin: ere wie ere toekomt, JoWood is de enigste uitgever/ontwikkelaar die nieuwe platformers op de markt durft brengen. Al de rest zijn alweer sequels op eerdere succesvolle games. Als je dus eens zin hebt in een gloednieuwe platformer, moet je deze review van Legend of Kay zeker verderlezen of je kan gewoon de nieuwe Blinx kopen…

Legend of Kay begint in een rustig Oosters dorpje waarin -ik heb het misschien al verklapt- een hoop katten wonen. Overal ter wereld zijn er andere dorpjes waarin ook andere diersoorten hun leven doorbrengen, rustig en vreedzaam… tot de gorilla’s en ratten opdagen. Met hun combinatie van spieren en hersens slagen ze erin alle andere dieren te onderwerpen. Niemand ziet nog een uitweg, maar voor Kay is het genoeg geweest. Hij moet en zal de vijand stoppen.

De redelijk arrogante kater mag meteen een gevechtstraining ondergaan, om dan met een houten zwaardje aan het echte werk te beginnen. Combat is dan ook het belangrijkste onderdeel in deze game. Hoe meer je vordert, hoe beter de wapens die je krijgt. Ook krijg je af en toe de kans om betere en sterke combo’s aan te leren. En daarrond draait het allemaal: combo’s. Elke vijand wordt aangeduid met een grote oranje pijl. Door met de linker analoge stick die pijl te volgen, zal de lenige Kay meteen naar die vijand springen. Als je wat geoefend bent, zal je de aanvallen aan elkaar rijgen. Eigenlijk heerst er meestal totale chaos en zit je gewoon van de ene kant naar de andere te vliegen. Al met al zijn de gevechten goed uitgewerkt, ook al moet je de combo’s eerst deftig oefenen voor je ongeschonden uit een gevecht komt.

Natuurlijk is er ook nog het platformaspect zelf. Onder het motto “never change a winning team” heeft ontwikkelaar Neon Studios echter niets nieuws toegevoegd. Door een gebied lopen bestaat nog altijd uit springen, springen en nog eens springen. Of het nu van rots naar rots, van draad naar draad, van tak naar tak of van paddestoel naar paddestoel is, springen blijft springen. Om toch wat variatie te brengen heeft Neon wel wat minigames toegevoegd, zoals met een bootje varen en met everzwijnen racen. Vooral leuk is dat je al die races telkens opnieuw kunt spelen en dat is vooral handig om even uit te rusten na een moeilijke baas. Die bazen kunnen trouwens frustrerend moeilijk zijn. In het begin is alles nog simpel, maar dat verandert snel. Gevechten worden moeilijker en moeilijker, en sprongen worden groter en groter. Het begint als een kinderlijk eenvoudige platformer, maar dat is het absoluut niet.

Zoals de meeste platformers, heeft ook Legend of Kay af en toe last van cameraproblemen. Vooral binnenin huisjes moet je af en toe stil blijven staan om je camera goed te draaien, waarna die toch weer de andere kant uitdraait, zodra je een stap vooruit zet. Maar ook tijdens gevechten kan dit behoorlijk irritant zijn: je ziet wel de grote oranje pijlen, maar de vijanden zelf niet. Zo weet je altijd langs welke kant de vijand staat, maar nooit hoever ze van je verwijderd zijn. Zo ben je nog op die ene beer aan het motten, terwijl een andere plotseling voor je staat. Vreemd genoeg heb ik de lastige camera wat vergeven door het briljante savesysteem. Af en toe kom je een soort schrijn tegen. Als je daarlangs loopt, zal je spel automatisch opgeslaan worden. Dit zorgt ervoor dat je nooit uit de vaart gehaald wordt, en dat er komaf gemaakt wordt met saveschermen. Dit principe moet door meer games overgenomen worden.

Waarmee Legend of Kay ook hoog scoort is de sfeer die de Oosterse omgevingen uitademen. De omgevingen zitten uitstekend in elkaar, met prachtige overgangen tussen de verschillende gebieden. Het is wel spijtig dat Legend of Kay zo lineair is, want gebieden verkennen zou enorm tijdverdrijvend kunnen zijn. Enkele textures zijn wat onduidelijk en er zijn soms framerate drops, maar dat zijn -grafisch dan- de enige minpunten. Vooral sfeervol is dat de wereld leeft: vlindertjes, vogels, wiegende bloemen, het is er allemaal.

Op geluidsvlak is het niet anders. Fluitende vogels en Oosterse muziek passen perfect bij de graphics en vergroten de sfeer nog wat. Het moet wel gezegd worden, de voice acting is niet alles. Sommige personages zijn goed ingesproken -zoals de hilarische Rats- maar de meeste zijn saai en niet echt overtuigend. Vooral de stem van Kay -ingesproken door een tiener- irriteerde me al vanaf het begin. Maar ja, zoveel wordt er toch niet gesproken. Gelukkig maar!

Veel voegt Legend of Kay niet toe aan het genre. Het verhaal is wat zwakjes en de gameplay zelf is niet echt origineel of vernieuwend te noemen. Toch zorgt de uitgebreide combat en de fantastische sfeer ervoor dat je je niet snel zal vervelen. De hoge moeilijkheidsgraad houdt je zeker een tijdje bezig. Oh ja -ik moet het nog eens vermelden- de savefunctie is de beste die ooit heb gezien. Conclusie; op zoek naar een deftige platformer, niets meer, niets minder? Dan is Legend of Kay zeker iets voor jou

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Legend of Kay
geplaatst in: PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>