gaming sinds 1997

LEGO: Star Wars II: The Original Trilogy

Begin vorig jaar werden we reeds getrakteerd op LEGO Star Wars, een spel dat ondanks zijn kiddy uitzicht de top van de verkoopslijsten haalde. Tot ieders verbazing weliswaar. Kan zijn opvolger hetzelfde doen, of wordt het ditmaal een voorbijgestreefde kloon?

Voor de enkelingen die nog nooit over Star Wars hebben gehoord, zal ik het verhaal kort inleiden. De jonge Luke Skywalker komt in het bezit van twee androïden die achterna worden gezeten door de keizerlijke troepen onder leiding van Darth Vader. Met hulp van de meester-Jedi Obi-Wan Kenobi vertrekt Luke op een tocht om gestolen plannen aan de rebellen te bezorgen. Obi-Wan wil Luke echter ook inleiden in de wegen van The Force, een soort magische levenskracht die de zintuigen en mogelijkheden van individuen vergroot. De oorspronkelijke trilogie, die dateert uit 1977, werd vanaf 2001 aangevuld met een nieuwe prequeltrilogie. In dit game wordt de verhaallijn van de originele, en volgens alle fans betere, films gevolgd.

Het principe van LEGO Star Wars II: The Original Trilogy is zeer eenvoudig: de zes belangrijkste omgevingen uit elk van de drie films werden nagemaakt in de digitale blokjes. Hiervoor werden wel bepaalde delen van het verhaal bijgewerkt of toegevoegd om de speelbaarheid te verhogen. Enkele voorbeelden hiervan zijn een uitgebreider gevecht op de sneeuwplaneet Hoth en de achtervolging op speeder bikes op de maan van Endor. Ook erg geslaagd zijn de knipogen of enkele grappige passages zoals de stormtroopers die enkel met helm een bubbelbad aan het nemen zijn.

Tijdens het spelen zijn meestal twee hoofdrolspelers of meer in beeld. Door op een toets te drukken, kan je wisselen tussen de controle over het ene of het andere personage. Deze avatars zijn op te delen in een aantal klassen: met een geweer, met een lichtzwaard, robots en ruimteschepen. Binnen die klassen bestaan ook nog onderverdelingen zoals premiejagers en keizerlijke troepen, die soms nodig zijn om geheime compartimenten binnen te dringen. Eens je een level hebt uitgespeeld, worden nieuwe personages vrijgegeven zodat ze beschikbaar zijn wanneer je de wereld herspeelt.

Het uiteindelijke doel van het spel (naast het uitspelen vanzelfsprekend) is per level zoveel mogelijk munten verzamelen. Deze liggen niet allemaal voor het rapen, aangezien je meestal de volledige omgeving moet aan flarden schieten om muntstukken te voorschijn te toveren. Wanneer het muntenbalkje vol geraakt, ontvang je op het einde van het level een extra blokje. In elke wereld vallen vijf blokjes te verdienen, waarmee je buiten de eigenlijke spelwereld geheimen kan unlocken. Verder bevat elk level 10 blikjes die onderdelen van een ruimteschip bevatten, én nog een extra rood blokje dat cheatcodes te koop plaatst. Het volledige spel draait met andere woorden om het verzamelen van duizend en één zaken, iets wat consolespelers zeker bekend in de oren zal klinken.

Maar wat onderscheidt dit spel dan precies van zijn voorganger? Eén woord: meer! De werelden zijn groter, je hebt meer vrijheid, er is meer afwisseling, een bredere waaier aan personages, meer extra’s te verzamelen, meer geheime locaties, maar vooral een stuk moeilijker. Of dit de herspeelbaarheid benadeelt betwijfel ik, maar ik vraag me wel af of het spel nog geschikt is voor (jonge) kinderen.

De gebruikte multiplayerfunctie is nog steeds drop-in/drop-out, wat betekent dat op elk moment een tweede speler kan beginnen meespelen. Deze neemt dan de door de computer gestuurde personages over. Door creatief te zijn met keybinds kunnen beide spelers op hetzelfde toetsenbord spelen, al is een gamepad wel aan te raden.

Grafisch is er bij deze titel geen vuiltje aan de lucht. Dankzij de eenvoudige grafische stijl draait het spel vlotjes, zelfs op hoge resoluties. Tussen het spelen door krijg je het verhaal aangeboden in korte komische filmpjes. De humor zit hem niet in de conversaties – die zijn er namelijk niet – maar in de acties en gelaatsuitdrukkingen van de hoofdpersonages. De beelden worden overigens perfect ondersteund door de welbekende muziek van John Williams, iets wat het geheel een nog hogere afwerking geeft.

LEGO Star Wars II is een stuk beter geworden dan zijn voorganger, en dat heeft niet alleen te maken met het betere verhaal. De ontwikkelaars hebben succesvol nieuwe features aan het spel toegevoegd om het gevoel van herhaling te vermijden. “Meer” was hun motto, dus verdienen ze ook deze score.

Oude trilogie VS nieuwe trilogie: 2-0!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: LEGO Star Wars II: The Original Trilogy
geplaatst in: LucasArts, PC, Reviews
tags: ,


Leave a Reply