gaming sinds 1997

Line of Sight: Vietnam

Na de ontdekking van de 2de wereldoorlog heeft de gamesindustrie ook zijn oog laten vallen op de Vietnam-oorlog. Een van de eerste Vietnam-titels op de markt is Line of sight: Vietnam. Het spel is ontwikkeld als een budget-titel door Nfusion, een developer met weinig schokkends op hun curriculum vitae, maar het bedrijfje staat wel bekend om hun budget tactical shooters die een goeie prijs/kwaliteit verhouding hebben. Of ook dit spel een aankoop waard is, kan u lezen in deze review.

Het spel bevat 12 missies en begint wanneer je door een helikopterongeluk in de jungle belandt. Eerste opdracht: de helikopter waar je uit bent gesprongen, terugvinden en je zo snel mogelijk uit de voeten maken. Als je ondertussen dan ook nog een paar man genaamd Charly een derde oog kan bezorgen is dat mooi meegenomen. De missies worden ingeleid door een klassiek pro-amerikaans tekstje dat kort je opdracht omschrijft en wat achtergrondverhaal probeert mee te geven. Dit hadden ze maar beter weggelaten en wel om de volgende redenen: het voegt geen spanning of sfeer toe en was beter in cut-scenes gegoten. Ook is de verhaallijn te dun om er zoveel tekst aan vuil te maken, gewoon een kleine ingesproken opdrachtbespreking als je aan een level begint, had ook kunnen volstaan. Maar tot overmaat van ramp staat de tekst bol van Amerikaanse propaganda, zo zijn de GI’s nog altijd volkshelden en lijkt het alsof Amerika quasi geen problemen heeft gehad met de Vietcong. En de problemen die er dan zouden geweest zijn, kwamen dan zogezegd door het smerige oorlogvoeren van de Vietcong. Maar ja, een spel zal wel een verhaal moeten hebben zeker…

Er zijn zoals gezegd 12 missies die elk op een dik half uur zijn uit te spelen waardoor de spelduur van het spel spijtig genoeg niet echt lang is. Een gemiddelde gamer zal het spel zeker op 7-10 uur kunnen uitspelen, er is echter wel nog een multiplayermode en het blijft nog steeds een budgetgame.

Grafisch is het spel in orde, de jungle is heel mooi en geloofwaardig weergegeven. Zo zijn de levels groot en staan ze vol met het nodige struikgewas, stenen en bomen waarachter je kan schuilen. Spijtig genoeg zit er echter te weinig variatie in de levels. De jungle uit het eerste level ziet er niet opvallend anders uit dan de jungle uit het laatste level. Ook zijn de levels te lineair. De wegen zijn vrij breed, maar desondanks blijft het toch vrij rechtlijnig.

Ondanks de paar gebreken is Line of Sight: Vietnam een spannend spel waar je het grootste deel van de tijd op je buik de jungle moet afzoeken naar vijanden om hun dan liefst zo geluidloos en van op een zo groot mogelijke afstand neer te leggen. Het spel is ontegensprekelijk een sniper-spel, de mensen die denken het spel te kunnen uitspelen door gewoon door het level te rennen en op alles te schieten wat ze tegenkomen, zullen vaak de missie opnieuw moeten spelen. Meermaals gebeurde het dat ik werd doodgeschoten en zelfs geen idee had waar de schutter zich bevond. Het spel heeft meerdere damage-modes waardoor ook de minder geduldige gamers kunnen meedoen. Toch ben je verplicht om het minimum aan sniperwerk te verrichten. Ook al is het spel spannend, na een tijdje heb je het door en op dat moment is er nog maar weinig uitdaging aan. Het is eigenlijk niet meer dan je vijand eerder zien dan dat hij jou ziet.

Een deel van je missies doe je met een collega-militair, deze kan je dan eenvoudige opdrachten geven of je kan ook van personage switchen. De AI van je collega is echter te wisselvallig, vaak zal hij al op vijanden beginnen schieten die je gewoon niet ziet en anderzijds zal hij zelden zijn medkit gebruiken, ook al is hij zo goed als dood. De AI van de vijanden is echter niet veel beter, vaak lopen ze me gewoon voorbij, zonder mij te zien en reageren ze amper als ik op hen begin te schieten. Anderzijds hebben sommige snipers je al door nog voor jij hen kan zien. Zo was er een level waar ik door de beperkte drawdistance (die op max stond) gewoon mijn tegenstander niet zag, terwijl hij me zonder problemen een headshot kon bezorgen.

Qua multiplayermodes zijn er ter uwer beschikking: Coop, deathmatch en team deathmatch. De Coop-mode is aangenaam en laat je toe om met anderen de single-player missies te doorlopen en ook de andere modes spreken voor zichzelf. Ongelooflijk uitgebreid is de multiplayer-mode dus niet, maar toch heb ik me nog vrij lang kunnen amuseren met de cooperative mode. Spijtig genoeg heeft het spel vrij veel last van lag en zijn de servers ook niet al te talrijk.

Line of Sight: Vietnam is een aangenaam spel, waarvan de aankoop gerechtvaardigd is. Dit komt echter vooral omdat het een budgetspel is, maar toch blijft het zeer genietbaar. Op geen enkel vlak weet het spel te imponeren of je te verbazen, maar de gameplay is degelijk en het spel bevat weinig fouten die het spel schaden. Dit is wat je van een goed budget-game kan verwachten!

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Line of Sight: Vietnam
geplaatst in: Atari, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>