gaming sinds 1997

Mad Men – Seizoen 5

Het gaat goed met Don Draper en voor een keer is hij een gelukkig man, klaar om genoegen te nemen met wat hij bereikt heeft. Hij is gelukkig getrouwd met Megan en gelukkig met het feit dat hij haar controleert, of hij zich daarvan bewust is of niet. Echter, hierdoor is hij niet meer zo gedreven in zijn carriëre en laat het meeste werk over aan Peggy en de rest van de copywriters. Als gevolg hiervan is de man die Sterling Cooper Draper Pryce effectief vooruithelpt Pete Campbell wiens ambitie en werk ervoor zorgt dat er nieuwe klanten binnenkomen, waardoor Roger Sterling op zijn beurt dan weer weinig meer te doen heeft dan Pete’s agenda in het oog houden en mensen ridicule sommen te geven om nog iets gedaan te krijgen. Echter, zoals Lane Pryce het hele seizoen door blijft zeggen heeft de firma eindelijk wel succes maar hebben ze het geld dat daar mee zou moeten binnenkomen nog niet.

Dit vijfde seizoen is weer een schot in de roos. Zoals altijd zal een enkele episode je doen afvragen waar je in godsnaam naar aan het kijken was aangezien er zo weinig lijkt te gebeuren, maar na een heel seizoen tonen de subtiele zaken die het seizoen voortdrijven en compleet ander plaatje dan in het begin. In het begin lijkt iedereen het fantastisch te doen maar het wordt al snel duidelijk dat “fantastisch” toch niet zo schitterend is. Pete heeft alles dat hij kan bedenken maar voelt zich gevangen in zijn huis op de buiten en gaat zelfs naar bed met de vrouw van een medepassagier op de trein. Megan is zeer goed in haar werk bij SCDP maar wanneer haar vader haar herinnert haar droom om actrice te worden keert ze zich af van Don’s werk en in zekere mate zelfs van Don, iets dat op zijn beurt dan weer een trigger is om de “oude” Don weer naar voren te brengen. En om het plaatje compleet te maken geraakt Lance Pryce, de man die de financiën beheert, in financiële problemen die hem een aktie doen ondernemen met verregaandere dramatische gevolgen dan eender wat we tot op heden in Mad Men te zien kregen.

Mad Men is traag en subtiel maar slaat op het einde in als een hamer. De perfecte nabootsing van New York in de late jaren ’60, de excellente cast en acteerwerk, en de immer-interessante verhaallijnen van de verscheidene personages kluisteren je aan het beeldscherm. Zonder twijfel blijft dit een van de beste TV series ooit.

Op technisch vlak stelt de Blu-ray deze keer teleur. Seizoen 4 zag er schitterend uit, maar deze keer wordt diezelfde standaard niet aangehouden. Waar felverlichte scenes nog steeds fantastisch zijn om naar te kijken (die scherpte, dat contrast!) zijn de donkere scenes regelmatig een beetje soft en onstabiel tot op het moment dat dit zelfs actief begint te storen. Gelukkig is de soundtrack nog iets beter dan in het vorige seizoen om dit ietwat te compenseren met meer focus op links en rechts alsook de surroundkanalen. Muziek is prominent aanwezig en verhoogt de dramatiek zonder ooit in de weg te geraken van de dialogen.

Qua extra’s kunnen we zeker niet klagen. “Mad Men say the darndest things” heeft anekdotes van producers en schrijvers van de serie, “What is there to love if not the enigma” gaat over schilder Giorgio de Chirico en hoe de serie zijn thema’s lijkt aan te snijden, “Party of the Century” is dan weer een feature over Truman Capote’s Black & White Maskeradebal welk gehouden werd in het Plaza Hotel in New York City in 1966. Verder ook nog wat extra’s over de muziek en de implementatie van Daylight Savings Time, en natuurlijk commentaartracks. Zeer goed spul!

Onze Score:
8.0

geplaatst in: A-Film, BLU, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>