gaming sinds 1997

Mafia II

We leren Vito kennen als soldaat op het einde van de tweede wereldoorlog. Na een stevige start met het nodige vuurwerk tegen de moffen – een knappe tutorial – keert de man terug naar zijn geboorteland en neemt hij de draad van zijn leven weer op, met zijn familie en natuurlijk de mafia. De eerste paar uren maak je kennis met zowat alle sterke punten van dit game: een meeslepend verhaal, relatief geloofwaardige personages met goeie stemacteurs, strak uitgewerkte actie waarin de meedogenloosheid van de mafia niet wordt verborgen, een prachtige sfeer en een snuifje humor, sex, drugs en rock-and-roll .

Een goed verstaander heeft het nu al door: wie een open-wereld game verwacht zoals GTA IV of Red Dead Redemption is eraan voor de moeite. In deze Mafia II is de wereld er wel – en hij wordt bovendien ongelooflijk knap en sfeervol neergezet (die muziek!) – maar hij zal enkel dienen als canvas voor een lineair en meeslepend verhaal, niet als zandbak voor je eigen creatieve uitspattingen. Gelukkig zit het met de rest wel meer dan snor en is door Mafia II cruisen in een van de vele mooi uitgewerkte old timers an sich al ontspannend genoeg.

Zoals al gezegd zal je Vito doorheen een verhaal leiden dat heel wat plotwendingen en leuke missies kent. Bovendien valt er genoeg variatie te rapen qua opdrachten en worden adrenaline-opwekkende shoot-outs en knokpartijen afgewisseld met meer rustige vertelsels die eerder voortkabbelen dan rondrazen en een enkele stealthmissie. Enkel het einde is een beetje teleurstellend, maar in deze tijden van downloadable content en vervolgen hoeft dat ook niet teveel te verbazen. Overigens is dat einde ook niet zo dat het de aangename uren voordien teniet doet.

Aangenaam is het juiste woord hier. Empire City is tot in detail uitgewerkt (zowel in de van sneeuw voorziene 40’s als de zonnige jaren ‘50) met enkele sfeervolle radiostations, auto’s die je hart sneller doen slaan en ook vlot bestuurbaar zijn en automatische save points die voldoende dicht bij elkaar staan. Het controlesysteem zit erg strak in elkaar en maakt zo de actie een stuk genietbaarder dan bij GTA IV. Terwijl mensen hun leventje vervolgen zonder veel kennis van jou laakbare activiteiten, moorden en achtervolgingen kan je knokken en knallen zonder je ook maar een keer zorgen te maken over hoe je dekking zoekt of mikt. Verzamelbare Playboy magazines en geslaagde Achievements dragen bij tot de ontspannen speelstijl.

Veel meer dan de verhaallijn volgen en genieten van de wereld terwijl je verschillende combinaties uitvoert van knokpartijen, shoot-outs en geniepig gesluip valt er echter niet te beleven. Je kan wel eens nieuwe kleren zoeken of een nieuw geweer, maar vrijheid is een beperkt begrip in dit geval. Wanneer je dan toch beslist om een paar mensen omver te rijden, dan moet je enkel afrekenen met een paar flikken die best gemakkelijk kunnen worden afgeschud waarna een paintjob of een nieuwe nummerplaat en een vers paar sokken ze om de tuin leiden.

Mafia II is een knap game maar wel eentje dat het rustig aan doet. Alles is strak uitgewerkt en perfect genietbaar maar van de typische openwereld actie die je zelf bepaalt is er weinig sprake. In ruil krijg je een cinematisch verhaal, afwisselende missies en een volwassen tempo en setting die een filosofie reflecteren die eerder begaan is met sfeer oproepen dan je zweethandjes bezorgen van adrenaline. Maar wat het ook is, is een absolute aanrader voor wie houdt van een lineair game dat je meesleept en met een voldaan gevoel achterlaat.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Mafia II
geplaatst in: 2K Games, Reviews, X360
tags: , ,


Leave a Reply