gaming sinds 1997

Marvel Nemesis: Rise of the Imperfects

Marvel Nemesis: Rise of the Imperfects begint veelbelovend. De menu’s, de intro… alles ziet er lekker stijlvol en strak uit. De belofte om met een schare aan bovennatuurlijke helden (Wolverine, Magneto, Spider-Man, Venom, Daredevil, etc.) aan het werk te kunnen in één spel, inclusief online opties en een story mode, maakte me dan ook onmiddellijk warm. Ik hou immers van strips, van mooi design en creatieve personages en het was dan ook met enige opwinding dat ik aan deze review begon.

Maar mijn opwinding verdween echter al even snel als toen die keer ik Sylvie De Caluwé voor de eerste keer iets hoorde zeggen op VT4. Zo leuk als de verpakking en de features op het eerste zicht lijken, zo inhoudsloos is het geheel na enkele minuutjes ermee spelen. Het verhaal draait rond een invasie door buitenaardse wezens, een kwaadaardige professor en zijn zes assistenten, een soort mislukte experimenten (de ‘Imperfects’ uit de titel, snap je?), voorzien van bovenmenselijke krachten. Het komt hierop neer: je moet knokken!

Dat knokken zal je na ongeveer tweënhalve minuut de strot uitkomen; toch zeker wat betreft de normale tegenstanders. In de singleplayer campagne (die je moet doorlopen wil je de overigens coole unlockables zoals personages, verzamelkaartjes, stukjes strips en wat video’s vrijspelen) krijg je immers steeds dezelfde locaties, dezelfde tegenstanders en het ergst van al, dezelfde gameplay voorgeschoteld. Button bashen zal je deel zijn en nadat je dit spel uitgespeeld hebt zal je mama je dan ook onmiddellijk roepen als er aardappelpuree moet gemaakt worden. Bovendien is het kanonnenvoer ofwel veel te gemakkelijk te verslaan ofwel lijken ze veel te veel schade te kunnen berokkenen (de vliegende units) zodat het geheel erg ongebalanceerd en weinig uitdagend overkomt.

Leuker is natuurlijk het feit dat je in dat verhaal zo nu en dan zal moeten afwisselen van held en ook de boss fights tegen de Imperfects zijn meer dan genietbaar. Maar onthoud: er zijn maar zes van die mannen. De superpowers zijn ook geslaagd, maar dat was wel het minste dat je kon verwachten. Enerzijds is het ook erg cool dat je heel veel objecten kan oprapen en werpen naar je tegenstanders (iets wat zij ook gretig doen), maar anderzijds is dat gedeelte te ruw uitgewerkt, zodat je vaak mist of net jezelf de das omdoet met een fout gemikte worp van een ontploffend autowrak.

Voor de rest van de tijd zal je bezig zijn met het worstelen met de camera, de interface en HUD die allemaal eerder in de weg staan van een voldoening gevende ervaring, in de plaats van het bevorderen ervan. Ook de interactiviteit van de omgeving kon me niet helemaal overtuigen en eigenlijk zal je tijdens het spelen constant zaken zien die ondoordacht overkomen en het speelplezier verpesten voor mensen die op zoek zijn naar meer dan zomaar ‘een spelletje’. Het vechtsysteem voelt immers helemaal niet slecht aan, maar krijgt weinig kans door de andere tekortkomingen.

Gelukkig kan je ook online (en in multiplayer) keet schoppen, iets wat onmiddellijk heel wat beter aanvoelt omdat je tegen levende tegenstanders aan het werk mag op dat moment. Ook de nodige statistieken en leaderboards zijn aanwezig zodat deze toevoeging aan het spel zeker als een plus kan beschouwd worden.

Wat ook een plus is, en wat eigenlijk voor mij persoonlijk het sterkste aspect is aan het game, zijn de personages. Deze zien er stuk erg authentiek uit, kunnen genieten van een prachtig design en bewegen op een werkelijk erg lekkere manier. Als je dus veel belang hecht aan dergelijke zaken of een fan bent van de strips, dan zal je hier zonder twijfel enorm veel plezier aan beleven. Het is dan ook jammer dat de omgevingen niet van hetzelfde niveau zijn. De menu’s zijn dan weer een voorbeeldje van hoe het wel moet en van hoe je een bepaalde sfeer kan overbrengen van start tot einde. Het geluid is helemaal doordeweeks en valt totaal niet op, zowel qua geluidseffecten als qua muziek. Dit is niet noodzakelijk slecht, maar je kan het ook moeilijk aanwijzen als een sterk punt van het game.

Marvel Nemesis: Rise of the Imperfects helemaal afbreken kan ik niet en het spel verdient dat wellicht ook niet. De speler die niet op zoek is naar veel diepgang of de fan die gewoon wat tijd wil doorbrengen met zijn favoriete helden zal ongetwijfeld enkele leuke momenten kunnen beleven met dit game. Voor die laatste is er naast de sterke uitwerking van de personages immers nog een heleboel unlockable content. Wie echter op zoek is naar meer dan een erg eenvoudig vechtspel, met enkel een online gedeelte dat iets beter is dan gemiddeld, bevelen we andere games aan.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Marvel Nemesis: Rise of the Imperfects
geplaatst in: Electronic Arts, Reviews, Xbox
tags: ,


Leave a Reply