gaming sinds 1997

Medal of Honor: Pacific Assault

Na het spel te hebben opgestart, kom je terecht in het zeer sfeervolle menu van deze nieuwste telg uit de Medal of Honor reeks. Naast singleplayer en multiplayer missies kan de speler ook kiezen om zijn statistieken, medailles en heldendaden te bekijken. Deze heldendaden zijn items die je, samen met de medailles, krijgt tijdens het vervullen van missiedoelen. Zo moet je in één van de eerste levels een kapitein uit zijn brandende kajuit redden, om maar één van de vele voorbeelden te geven.

Laat ik maar de singleplayer campagne starten. Ik beland meteen middenin de actie. Ik bevind me aan boord van een landingsboot tijdens de aanval op Tarawa, een klein atol in de Stille Oceaan. Ik word langs alle kanten beschoten en probeer zo goed als mogelijk het strand te bereiken. Onder de pier kan ik even op adem komen en me herbevoorraden, maar dit duurt niet lang. Al snel wordt het strand overspoeld met horden Japanse krijgers. We bieden hevig verzet, maar na een tijdje leg ik het loodje. Op de achtergrond hoor ik geluiden uit mijn verleden versmelten met het strijdgewoel en daarna, iets duidelijker, de stem van een marinier… “We’ve got a live one! Don’t worry Tommy, you’re getting out of here.” Het verhaal kan dan pas echt beginnen. Aan de hand van een mooie cutscene wordt het verdere verhaal ingeleid en bevind je je eensklaps terug in het Marine Corps Bootcamp.

Zoals je meteen zal merken wanneer je het spel speelt is Medal of Honor: Pacific Assault een spel dat je vanaf het eerste tot het laatste moment in zijn ban houdt. Enkele van de elementen die bijdragen tot deze ongelooflijke sfeer zijn het verhaal, dat piekfijn is uitgewerkt, de animaties wanneer je doodgaat – ook hier hoor je weer geluiden uit je verleden – en de muziek. Het verhaal op zich is heel sterk, maar ook de graphics van de cutscenes zijn zo realistisch dat je je echt in het verhaal waant. En niet alleen de cutscenes zijn mooi weergegeven, het spel in zijn geheel ziet er fantastisch uit, wat alleen maar kan bijdragen tot de sfeer natuurlijk. Enige minpuntje is wel dat je systeem hierdoor tot het uiterste gedreven wordt en dat je je mag verwachten aan lange laadtijden, zowel tijdens multiplayer als singleplayermissies.

Naast de mooie graphics gaan de makers er ook prat op dat alles zo authentiek mogelijk werd weergegeven. Zo zal je gebruik maken van wapens zoals de Thompson, de M1 Garand en het Browning .50 Cal machinegeweer. Er zal trouwens niet enkel op het land gevochten worden. Zo zal je met het afweergeschut van een schip de Japanse vliegtuigen boven Pearl Harbour moeten bestoken en bevind je je op een gegeven moment in een helse dogfight met Japanse Zero’s. Hoewel deze laatste een mooie afwisseling in gameplay is, is je kist toch zeer moeilijk te besturen met enkel je muis en toetsenbord, dus was ik dan ook blij toen ik uit mijn Mustang kon stappen.

Ik heb het al kort gehad over de sublieme achtergrondmuziek, maar het geluid in het algemeen is van eenzelfde niveau. De wapens, de mensen om je heen, de omgeving, allemaal dragen ze bij tot de spelervaring. Het viel echter wel van tijd tot tijd voor dat teammates vanuit het niets ‘Nice shot Tommy’ riepen, terwijl ze ongeveer 500 meter verderop zaten rond te lummen en dus nooit het schot konden zien. De AI van zowel je teammates als van de vijand laat trouwens ook geregeld een steekje vallen. Teammates die niet verder willen gaan, vijanden die stilstaan zonder iets te doen, schuttersputten waar je voorbij loopt zonder dat de schutters het vuur op je openen en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Nog een ander minpunt is het zeer lineaire leveldesign. Vooral in de junglelevels, die een groot deel van het spel uitmaken, wordt je vaak langs een weg geleid waarvan je niet kan afwijken. Toch wel jammer, want zo verklein je het gevoel van vrijheid namelijk enorm. Ook later in de game, in de trenches van Tarawa, is die vrijheid grotendeels weggenomen. Je kan namelijk niet uit de trenches klauteren en je wordt dus ook hier weer braafjes bij het handje genomen.

Een Medal of Honor-telg zonder multiplayer? Ondenkbaar, toch? Dus ook deze game ondersteunt weer de gekende modes tot 32 spelers. Medal of Honor: Pacific Assault maakt daarenboven gebruik van PunkBuster, wat hopelijk de cheaters zal ontmoedigen.

Ooit de film ‘The thin red line’ bekeken? Dan zal je je in deze game meteen thuis voelen. Maar ook de andere gamers moeten deze game zeker in hun collectie hebben. Hoewel deze titel niet dezelfde revolutie op het vlak van gameplay zal teweegbrengen, zoals zijn voorganger wel deed, is Medal of Honor: Pacific Assault toch een zeer onderhoudende en leuke game geworden.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Medal of Honor: Pacific Assault
geplaatst in: Electronic Arts, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>