gaming sinds 1997

Medal of Honor: Warfighter

Als je recentelijk wat gelezen hebt omtrent Medal of Honor: Warfighter zal je waarschijnlijk gemerkt hebben dat de reviews variëren van middelmatig tot gewoon ronduit slecht. Maar is het spel wel zo slecht als de eerste lading reviews en scores suggereren?

Wel, alles dat je omtrent de singleplayer gelezen hebt is correct. Het verhaal is allesbehalve interessant en de aktie is gewoon saai. Danger Close en EA hebben de marketing machine in stelling gebracht om ons te overtuigen dat het spel gebaseerd is op echte missies en als dusdanig ons zou onderdompelen in de gruwel van een oorlog. Het spel maakt die enigszins lugubere belofte geenszins waar.

We starten als Preach, een special ops die blijkbaar morele problemen heeft en erover nadenkt om zijn geweer aan de haak te hangen en de banden met zijn vrouw en kind terug aan te sterken. Spijtig genoeg wordt dit op een deprimerende manier verteld en helpt het niet om je in het spel te krijgen. De reden hiervoor is dat na de tussenfilmpjes je telkens flashbacks krijgt waarin je een vast pad volgt van mensen afknallen zonder ook maar een factie van een seconde hierover na te denken. Het verhaal boeit niet en is allesbehalve interessant om te volgen. Veel reviewers sabelen Warfighter neer omdat het spel geweld en schieten zou verheerlijken terwijl het net de grijze zone van goed en slecht zou onderzoeken. Wij bekijken het echter als een spel en vinden dat de game er niet in slaagt om qua gameplay en verhaal je gretig te maken om verder te spelen.

Wat meer uitleg wellicht. Je volgt vooropgestelde paden, hebt totaal geen vrijheid, vijanden komen steeds op dezelfde plaatsen tevoorschijn en je kan zelfs niet op eigen kracht een deur openen. “Huh?” hoor ik jullie al denken. De simpele handeling van het openen van een deur is een perfect voorbeeld van hoe Warfighter faalt. Telkens je bij een gesloten deur komt ga je ernaast staan, selecteer je hoe je team gaat binnenvallen, dan voert een ander lid van je team deze actie uit en krijg je een korte QTE die je op de juiste plaats zet om vijanden in slow-motion neer te knallen. De eerste keer dat je dit meemaakt is dit misschien nog wel goed voor het “cinema-gevoel” maar na twee of drie keer wordt het repetitief en onnodig gecompliceerd.

Medal of Honor probeert de herhaling wat te doorbreken door te variëren met the usual suspects zoals een achtervolging of een scherpschuttergedeelte, maar deze maken het enkel nog duidelijker hoe weinig vrijheid er eigenlijk te vinden is in het spel. We hebben op zich geen probleem met on-rails secties als dit een doel heeft (grootse finale, cinematische ervaring) maar het zou er toch wel iets minder bovenop mogen liggen en de beloning zou bevredigend moeten zijn, wat bij Warfighter niet het geval is. Gelukkig blijkt de multiplayer een stuk beter.

Je kan Warfighter zien als een combinatie van Battlefield 3 en Call of Duty eens je online gaat. Sommigen zouden zeggen dat het de sterktes van beide series (grote maps en voertuigen van BF, de perks van CoD) mist maar voor enkele korte games is het perfect. De beschikbare modes gaan je niet overtuigen door hun originaliteit maar de maps zijn net groot genoeg om je te laten rondwandelen en positioneren zonder dat je onmiddellijk neergeschoten wordt en er is een hogere mate van realisme dan in Call of Duty. Ook wordt teamplay beloond aangezien het buddy-systeem je toelaat om je partner te helen en nieuwe ammo te geven. Als je snel wraakt neemt op diegene die hem net gedood heeft, kan hij bovendien onmiddellijk respawnen. Dit zorgt ervoor dat je zonder al teveel problemen snel een band kan maken met eender welke online vriend, wat ideaal is voor wie geen tijd of zin heeft in clans of vaste groepen.

Om ervoor te zorgen dat je terugkeert zijn er natuurlijk tonnen unlocks en mogelijkheden om je personage te verbeteren en personaliseren. Daarnaast heb je ook de mogelijkheid om je land te vervoegen op Battlelog en de punten die je gewonnen hebt tijdens het spelen te spenderen om je land hoger op de ranking van Battlelog te krijgen. En als je dit elke dag doet worden je punten nog vermeerderd. Patriotten komen dus aan hun trekken.

Medal of Honor: Warfighter heeft nogal wat bugs (alhoewel we er de laatste dagen minder en minder tegenkomen) en een saaie singleplayer. Danger Close en EA slagen er nooit in om het realisme waar ze zo over geroepen hebben effectief naar voren te brengen maar gelukkig verzoet de multiplayer de bittere pil. Onze suggestie zou zijn dat als je Battlefield beu bent en wat kortstondig online plezier wil, je de multiplayer wel kan uitproberen. Zoek je echter een totaalervaring dan is deze Medal of Honor: Warfighter niet de juiste keuze.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Medal of Honor: Warfighter
geplaatst in: Electronic Arts, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply