gaming sinds 1997

Metroid: Other M

Samus in de handen geven van de mannen van Team Ninja was een risico voor Nintendo. Even flamboyant, onvoorspelbaar als geniaal konden ze met wat overmoed de zo bijzondere, eenzame en mysterieuze sfeer van de Metroid games de nek omgewrongen hebben. Maar fans van de blonde deerne hoeven niet te vrezen: Metroid: Other M mag dan wel ‘anders’ zijn en hier en daar de grenzen verkennen, het blijft grotendeels een Metroid game.

Laten we beginnen met de grootste verandering: in tegenstelling tot de vorige games zal je minder zelf moeten de omgevingen verkennen en ontdekken. Net zoals in de begindagen zijn de gangen en kamers rechtdoor en vierkant, maar de makers hebben gekozen voor lineaire avonturen in plaats van meer avontuurlijke. Het gevolg is dat je minder dan vroeger het gevoel krijgt alleen op een vreemde wereld te vertoeven waar om elke hoek een nieuwe ontdekking schuilt. Wel krijg je in ruil verbeterde en erg gestroomlijnde gevechten. Een heel stuk verbeterde gevechten zelfs!

Doordat je altijd maar vooruit moet en er een duidelijke map is, is het spel met andere woorden een stuk spectaculairder en energieker. Vijanden komen snel en vaak en je zal constant op je hoede moeten zijn. Met de controller zijwaarts gehouden komt het er vooral op aan aanvallen goed te ontwijken, wapens op te laden en dan krachtig uit te halen om te verdoven en tegenstanders daarna af te maken, van dichtbij of iets verder af.

Mikken gebeurt overigens automatisch, maar met de morphing mogelijkheden, je ontwijkbewegingen en sprongen wordt een vlot en plezierig geheel gesmeden. Bijzonder is ook dat wanneer je je remote naar het scherm wijst je plots overschakelt naar eerstepersoonszicht. Het nadeel dat je in deze modus enkel kan stilstaan en rondkijken om je te oriënteren wordt goedgemaakt door het feit dat je ook raketten kan afvuren. Al snel schakel je dus als de beste bounty hunters bliksemsnel tussen dit en het standaardperspectief. Best brutaal dus allemaal en verfrissend voor een game op de Wii.

Nog een stuk meeslepender zijn de vele boss fights die variëren van interessant tot ronduit briljant. De bazen zijn origineel, spectaculair en verrassen je met hun aanvallen en uitdagende moeilijkheidsgraad. Je zal getest worden en sommige zijn intenser dan je zou verwachten! Zorg er dus voor dat je de knoppen – en vooral die dodge – goed weet zitten. Fans van exploratie hoeven echter niet helemaal te wanhopen. Er zijn een aantal interessante puzzels die het tempo nu en dan wat doen zakken en in de omgevingen zitten ook altijd een heleboel objecten en materialen verborgen voor wie graag alle hoekjes en kantjes verkent.

We hadden het net over dat evenwicht tussen intensiteit en rustigere stukken en hier speelt het verhaal en hoe dit wordt verteld toch ook een niet te verwaarlozen rol. We leren heel wat over hoofdrolspeelster Samus in prachtige tussenfilmpjes – toch voor de Wii – zodat veteranen van de reeks niet op hun honger blijven zitten. Dit is echter nog steeds Team Ninja dus kan een cut scene wel al eens langer duren dan je gewend bent bij meer Westerse games. Wie echter pakweg Bayonetta of MGS achter de kiezen heeft zal er geen traan om laten, maar het mysterie rond Samus is nu wel voorgoed verdwenen. Of dat een goede beslissing is geweest, zullen we moeten afwachten.

Waar het alvast geen goeie invloed op had, is de muziek. Die viel uiteindelijk een beetje tegen en kon gelukkig gecompenseerd worden door de knappe animaties die Samus en tegenstanders tentoonspreiden. De rest van de graphics tonen nog maar eens waarom we graag een Wii in HD zouden krijgen: de ideeën en de sfeer zijn er wel, maar de kracht van de console is te zwak om die visie op een evenwaardige manier tot leven te brengen. Maar niet getreurd, Other M ziet er nog steeds meer dan goed genoeg uit om met volle teugen te kunnen genieten van de creativiteit van de makers.

Uiteindelijk is Metroid: Other M een geslaagd experiment te noemen. We verliezen wat van de unieke sfeer maar krijgen wel betere en vooral spectaculairdere gevechten in de plaats. De gameplay zit helemaal goed en het avontuur houdt je vast van begin tot einde. Voor de fans van de reeks is er Samus die er sexier dan ooit uitziet en je kan je nog altijd onledig houden met het zoeken naar verborgen spulletjes, al gaat dat niet langer samen met een gevoel van eenzaamheid door het verhaal en de personages erin. Kudos aan Nintendo en Team Ninja voor het nemen van een risico en het alweer kiezen voor vernieuwing met een dergelijk grote reeks!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Metroid: Other M
geplaatst in: Nintendo, Reviews, Wii
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>