gaming sinds 1997

Metroid Prime 3: Corruption

De Metroid Prime-reeks van Retro Studios, die er zo succesvol in slaagde om de serie naar de wereld van 3D te brengen, is tot een passend einde gekomen op de Wii. Dankzij de nieuwe controls heeft Metroid Prime 3: Corruption nog voldoende vernieuwing kunnen brengen, zonder dat de basisgameplay erg aangepast moest worden. Vooraleer we beginnen met uitkijken naar de spirituele opvolger van deze trilogie is het dus passend om voor de derde keer en voorlopig laatste keer op pad te gaan met Samus Aran.

Het verhaal dat ons deze keer meeneemt op avontuur draait rond Dark Samus en begint wanneer een organische supercomputer geïnfecteerd geraakt door een onbekend en gevaarlijk virus. Wat volgt is wat we gewend zijn van Metroid Prime: prachtige omgevingen, puzzels om duimen en vingers bij af te likken, veel gevarieerde gameplay en natuurlijk het nodige schietgeweld. Het is op dat vlak dat al snel blijkt dat de makers geopteerd hebben voor meer actie en meer toegankelijk knallen en minder mysterieus en eenzaam rondzwerven. Gelukkig blijft het evenwicht toch bewaard en de unieke eigenheid van de game voldoende behouden om niet nog maar een sci-fi shooter te worden.

Zo zal je je ‘visors’ nodig hebben om objecten in je omgevingen te analyseren en zo puzzels op te lossen. Wisselen tussen combat- en research-modus gaat makkelijker dan ooit (even drukken op ‘-’ is voldoende), zodat je heel snel jezelf weer een onvervaarde bounty hunter zal voelen. Details zoals de reflectie van je gezicht op je vizier sleuren je onherroepelijk mee. Ook verrassend sfeervol zijn de controls. Richten doe je precies en strak met de remote, terwijl strafen en bewegen via de nunchuk wordt uitgevoerd. De combinatie van beide, samen met de mogelijkheid om te locken via Z, zorgen voor het beste FPS-controleschema tot nu toe op de Wii.

Bovendien laten de controls toe om leuke dingen te doen zoals het werpen en binnenhalen van je grapple hook met je nunchuk, alsof je echt een vislijn binnenhaalt. Enkel het openen van deuren voelt minder natuurlijk aan, net als het gebruik van de uitgebreide en knappe 3D-kaarten, en je zal de eerste twee uren wat moeten wennen aan de toch wel snelle bewegingen die je zal moeten uitvoeren.

Daarna is het als vanouds genieten geblazen. De beelden zijn misschien niet van hetzelfde technische niveau als op de zwaardere consolebroertjes, maar de makers hebben zichzelf overtroffen in het creëren van een geloofwaardige en rijke wereld die je met plezier zal onderzoeken. Puzzels zijn perfect ingewerkt in de omgeving (let maar eens op hoe machines daadwerkelijk bestaan uit verschillende onderdelen die elkaar nodig hebben en geloofwaardig overkomen) en de vele bazen zijn stuk voor stuk uniek, zowel qua persoonlijkheid als qua complexe, opwindende manier om te verslaan. Ze zien er bovendien zonder meer spectaculair uit.

De grootste en indrukwekkendste vijanden zal je moeten verslaan door al je skills snel en precies toe te passen. Morph naar je balvorm (iets wat naast de baasgevechten ook garant staat voor enkele erg aangename en verrassende passages), ruk schilden af met je grapple, knal met je beam of vuur raketten af op bepaalde onderdelen van een torenhoge tegenstander of ga in ‘hypermode’ om hem af te maken. Hoef ik nog uit te leggen dat elke dergelijke ontmoeting eentje is om te koesteren en honderd keer meer entertainment biedt dan de saaie bazen die je zo vaak in andere games moet verslaan?

De hypermode is overigens iets nieuws. Dankzij het ‘phazon enhancement device’ (PED) kan Samus voor een erg korte periode immens sterk en krachtig worden en phazon-energie gebruiken om keet te schoppen. Let wel op, want als je jezelf niet beheerst kan het ook het einde van je leven betekenen. Er zijn ook nog een paar nieuwe upgrades voor je wapens, die je onder andere toelaten om door muren heen te schieten, maar die zal je zelf wel ontdekken, vergezeld van het passende geluidseffectje. Wie houdt van sterke soundtracks zal zich de aankoop ook niet beklagen. De song die speelt in de menu’s is overigens één van de meest sfeervolle tracks ooit in een game.

Hoewel -zoals we al zeiden- het verkennen en zoeken wat meer is gebalanceerd met het schieten, zal je toch nog heel veel moeten ontdekken, zoeken en je hersenen gebruiken. Als dat an sich niet genoeg motivatie voor je is, zullen verzamelaars blij zijn dat er unlockables bij de vleet te rapen vallen. Zo kan je screenshots nemen en versturen en natuurlijk een hoop muziek en art vrijspelen. Je kan zelfs leuke bumperstickers voor je schip kopen! Dat is vooral grappig omdat je je schip kan upgraden en een stuk meer zal gebruiken, aangezien je het nu kan oproepen op bepaalde punten in levels om je spel te bewaren of snel naar een andere locatie vliegen.

Ook hier blijkt weer dat de makers echt hun best hebben gedaan om de game zo toegankelijk mogelijk maken, in dit geval door het backtracken (terugkeren naar gebieden die je al bezocht) te beperken. Metroid Prime 3: Corruption is het laatste en meest toegankelijke spel in de reeks. Het zo bekende eenzaam ontdekken en dwalen door prachtig bedachte en inventief vormgegeven werelden wordt afgewisseld met best gemakkelijke maar o zo meeslepende en originele combat, enkele van de meest geïnspireerde en creatieve bazen en puzzelsecties die steeds weten te verrassen. De controls zijn, op enkele details na, perfect en de afwerking laat niks te wensen over. Een dikke aanrader dus voor wie een topper wil op de Wii!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Metroid Prime 3: Corruption
geplaatst in: Nintendo, Reviews, Wii
tags: , ,


Leave a Reply