gaming sinds 1997

Mortal Kombat Armageddon

Hoeveel consolegeneraties gaat deze beat-’m-up nu al mee? Na een korte persvoorstelling in Breda door Midway, nu ongeveer een dik jaar geleden, kunnen we de game zelf eens onder de loep nemen. Worden alle verkoopspraatjes waargemaakt? Is dit de beste Mortal Kombat totnogtoe? Slaagden de ontwikkelaars erin om die belachelijke adventure mode in de vorige editie wat gepeperder te maken? En –het belangrijkste- welke nieuwe, zieke fatalities zijn er nu weer bijgekomen?

Mensen die al een blik hebben geworpen op de score, kennen het antwoord al een beetje. Mortal Kombat Armageddon weet niet te overtuigen. Sterker nog, op een aantal vlakken laat het enkele serieuze steken vallen, waardoor zelfs de positieve aspecten van MKA een beetje in de kou blijven staan. Met de belofte dat zowat elk personage dat ooit de Mortal Kombat-arena heeft betreden zijn opwachting zou maken en je daarnaast ook nog eens –voor de eerste keer– je eigen krijger zou kunnen maken, kon er in feite niet veel misgaan.

De diepgaande en vooral leuke gameplay die de MK-serie kenmerkt, gecombineerd met een gigantische hoeveelheid personages en gevechtsstijlen zou garant moeten gestaan hebben voor een instant topgame. Maar als je eenmaal voorbij de tientallen personages kijkt, zie je al snel dat er qua gevechtsstijlen en special moves weinig variatie is. Elk personage kan zowel met de blote vuisten als met zijn lievelingswapen harten uitrukken, ruggengraten ontmantelen of lichamen onthoofden, maar onderling verschillen die moordtechnieken niet zo hard van elkaar.

Weinig variatie in een al doodgespeeld genre is bijna altijd een garantie voor een weinig entertainend spel, maar bij MKA komen de slechte controls nog wat extra roet in het eten gooien. De personages reageren traag op je instructies en bewegen nogal stroef en houterig over het scherm. Ze deden me denken aan harlekijntjes en een beetje aan Mortal Kombat 2 op de oude Gameboy. Misschien mikten de ontwikkelaars zo op het nineties-retrogevoel, maar het doet bij mij en mijn multiplayerslachtoffers gewoon heel erg gedateerd aan voor een PlayStation 2-spel .

Valt er dan echt niets goed te zeggen over dit spel? Jawel hoor, de conquest mode is al heel wat beter uitgewerkt dan in de vorige editie: ze kan de gamer nu al wat langer boeien dan 5 seconden en –belangrijker– ze kan jou heel wat unlockables opleveren. Het creëren van je eigen speler met zijn eigen vechtstijl is leuk, ook al bestaat die dikwijls niet uit meer dan een samenraapsel van de stijlen van andere personages.

Er zijn enkele minigames naast de aloude bekende singleplayer- en multiplayermodes en last but not least is er het kreate-a-fatalitysysteem waarin je voor elk personage zelf een fatality ineen kan steken. Waar je vroeger uren button bashen en minuten opzoekingwerk in obscure gamemagazines voor nodig had, kan je nu zelf onder je controller-layout mappen. Dat laatste liet me wel een beetje achter met een dubbel gevoel, omdat het toevallig vinden van een originele fatality veel meer voldoening opleverde dan nu je eigen 5 minuten durende ‘finishing touch’.

Tja, hij wist me niet echt te overtuigen, deze Mortal Kombat Armageddon. Grafisch is het zeker geen slecht spel, maar de trage en houterige manier waarop je personages en je vijanden zich bewegen, samen met het gebrek aan variatie zorgen ervoor dat wat nieuwe revolutionaire veranderingen aan de Mortal Kombat franchise hadden moeten worden, niet meer zijn dan opties die je overslaat. Zeker en vast een gemiste kans voor Midway.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Mortal Kombat: Armageddon
geplaatst in: PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply