gaming sinds 1997

MySims

De eerste keer dat ik de game zag dacht ik: ‘Dit koop ik! Zo Schattig!’ Ik werd zelfs nog enthousiaster toen ik vernam dat je een volledige stad kon opbouwen en veranderen, en dat My Sims een mengelmoes van The Sims, Animal Crossing en Harvest Moon moest worden. ‘EA die iets nieuw probeert? De Apocalyps moet wel zeer dichtbij zijn!’, was mijn andere gedachte. Naarmate de game dichter bij zijn release kwam werd mijn enthousiasme wel wat afgekoeld. Het bouwen zag er redelijk simplistisch uit en de game leek eigenlijk niet veel diepgang te gaan bezitten. Wat is er geworden van het uiteindelijke product?

Ik heb de game nu uitgebreid getest en ik moet zeggen dat het concept goed zit, maar de afwerking te wensen overlaat. Een goeie tip voor EA: haal iemand in huis die redelijk perfectionistisch is en geef hem/haar de macht om een game uit te stellen, zelfs al zou de game de volgende dag eigenlijk moeten klaar zijn. Maar laten we met het goede nieuws beginnen…

Je komt aan in een stadje, dat je zelf hebt voorzien van een naam (Lollersville in mijn geval), met een door jou gecreëerd personage (Loller in mijn geval). Het stadje is praktisch helemaal verlaten en de lokale burgemeester smeekt je om het terug op te knappen. Jij hebt namelijk een zeer unieke gave, een om objecten te maken die versierd zijn met de ‘essenties’ van mensen. Simpel gezegd: je kunt heel goed dingen maken die mensen leuk vinden. En daar gaat de game dan ook om: praat met Sims, maak spulletjes voor Sims volgens hun eisen, laat je stad een hogere rating krijgen, waardoor meer Sims komen en herhaal al het voorgaande. Dat heeft als leuke gevolg dat je stadje steeds verder groeit en je ook meer mogelijkheden krijgt om de stad aan te passen. Je zal na verloop van tijd meer Sims zien rondlopen die met allerlei dingen bezig zijn, zoals in de fontein spelen, een dance-off houden, vissen, aan bloemen ruiken enz. Je zelfgemaakte stadje steeds levendiger zien worden geeft dan ook een leuk gevoel van voldoening en het is gewoon schattig om te zien hoe al die Sims samenleven.

Hoe maak je dan spulletjes voor al die Sims? Wel, je moet eerst het huis maken waar de Sim zal wonen en dat kun je op heel wat manieren doen, die allemaal hun broek vegen aan de wetten van de fysica. Daarna zal de Sim in kwestie je vaak lastig vallen met opdrachten. Die opdrachten zijn altijd in de trand van een object maken dat een minimum aantal van een bepaalde essentie moet bezitten. Die essenties moet je dus verzamelen en dat is zeer simpel te doen. ‘Blij’-essenties krijg je door andere Sims blij te maken, ‘bruin hout’-essenties krijg je door bomen om te hakken enz. Sommige essenties zijn wel verstopt in grotten of andere plaatsen die je moet uitkammen met je schatzoeker. In zijn geheel is dit zoekaspect zeer gestroomlijnd uitgevoerd en gaat het niet vervelen. Je krijgt bovendien steeds tips waar je welke essentie kunt vinden. Heb je er genoeg, dan kun je naar je werkplaats gaan en het object in elkaar flansen. De bouwmodule is ook zeer simpel en intuïtief en geeft je van tevoren een transparent model van het object, dat je dan kunt opvullen met allerlei soorten bouwblokken. Heb je de basis opgevuld, dan kun je nog allerlei andere bouwblokken toevoegen en van een doodgewone stoel een stukje art nouveau maken. Daardoor geef je alle voorwerpen een eigen tint en kun je zo ook de huizen van andere Sims naar jouw smaak aanpassen.

Ook goed uitgevoerd zijn de controls, die bestaan uit de analoge stick, de B-knop en de Wii-mote als pointer. Het is zeer simpel, redelijk intuïtief, hoewel bij de bouwmodule de accuraatheid wat de wensen overlaat. Tot nu toe was het een relatieve goed-nieuwsshow, maar nu komen de minpunten.

Hoe leuk het bouwen ook is, veel variatie heb je niet en het is ook praktisch het enige onderdeel met inhoud in heel de game. Het gebied verkennen heb je gedaan in vijf minuten en ook de interacties met andere Sims zijn zeer beperkt. Een dieper sociaal element had niet misstaan. Cru gesteld is MySims eigenlijk The Sims, waar je ook een hele stad kunt bouwen, maar zonder de sociale, geld-, en nodenaspecten, met veel minder opties en mét een schattige look. Diepgang moet je dus niet zoeken -de game heeft er namelijk geen- en dat kan voor velen zeer saai overkomen.

Ook is het spel veel te makkelijk en leidt het aan heel wat technische problemen. Om de haverklap word je met een laadscherm overdonderd; zelfs als je in een huis bent van Sim en het huis wilt aanpassen krijg je een laadscherm van zo’n tien seconden om hetzelfde huis in ‘edit mode’ te zien. Het enige verschil tussen de twee is een andere HUD. Hoewel de game er zeer kleurrijk en proper uitziet, is het toch geen technisch wonder. Als je je best doet, kan je de polygonen bijna tellen. Normaal gezien zijn we al het N64/PSOne-tijdperk voorbij, toch? Een pluspuntje is het geluid, dat ik zeer relaxerend en opbeurend vind, hoewel sommige mensen er moordneigingen van kunnen krijgen.

MySims is dus niet de gehoopte Sims-, Animal Crossing- en Harvest Moon-hybride geworden waarop ik had gehoopt. Het is een redelijk (lees: te) snel afgewerkte, zeer gestroomlijnde, zeer versimpelde versie van The Sims, waar je spoken kunt knuffelen (dat telt ook voor wat!). Iets meer ambitie en een extra zes maanden, misschien zelfs een jaar, ontwikkeldtijd hadden van dit spel misschien wél een aanrader gemaakt.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: MySims
geplaatst in: Electronic Arts, Reviews, Wii
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>