gaming sinds 1997

Napoleon: Total War

Sega profileert Napoleon: Total War als een “stand-alone expansion”, en dan eentje die in het teken staat van Napoleon. Empire: Total War mag dan misschien de basis zijn voor deze nieuwe game, we krijgen er best wat nieuwigheden bij. Sommige daarvan zijn zelfs terug van weggeweest.

De hoofdmoot in deze game zijn de campagnes: Napoleons veldtochten in Italië, Egypte en Europa en tot slot de befaamde slag van Waterloo maken hun opwachting. Deze campagnes zijn gelijkaardig – zij het uitgebreider – aan die van de VS in E:TW waarbij elke volgende stap complexer wordt.

Wie het strategische op de map achterwege wil laten om direct in de actie te springen kan ook gewoon de bekendste veldslagen naspelen, inclusief een tweetal zeeslagen. Daarnaast kan je ook aan de slag als één van de vijanden van Napoleon (Groot-Brittanië, Pruisen, Oostenrijk en Rusland). Hierbij heb je nog de keuze uit een historische campagne of niets minder dan “world Domination”. We bevinden ons overigens in de jaren 1780 tot 1815, rond en na het einde van de grote campagne van Empire dus.

Een generaal rekruteren gebeurt op een andere manier dan voorheen: een viertal stellen zich beschikbaar voor het vaderland in ruil voor de nodige centjes. Na een bepaald aantal beurten meldt een nieuwe zich aan, als er tenminste een open plaats is. In totaal mag je maximum vier generaals tegelijkertijd hebben. Historische figuren, zoals Napoleon, zijn er ook en zij hebben als speciale eigenschap dat ze niet dood kunnen gaan. In een veldslag kunnen ze wel zwaargewond raken (ze verdwijnen dan tijdelijk), maar na een aantal beurten zijn ze weer beschikbaar in de hoofdstad.

Nog een nieuwigheid is dat spionnen nu ook legers kunnen saboteren. Als ze daarin slagen kan het getroffen leger zich tijdelijk niet meer verplaatsen. Een handig instrument dus om bijvoorbeeld snel extra troepen te kunnen sturen naar de bedreigde regio. Religie speelt niet echt een grote rol meer; niet zo onlogisch omdat er toen geen echte godsdienstoorlogen meer waren. Er zijn geen religie-agenten meer maar wel hangt een nederzetting een bepaalde godsdienst aan en speelt dit nog een rol in de relaties met andere landen. De gentlemen zijn er ook nog, maar zij hebben geen nieuwe vaardigheden gekregen.

Ook belangrijk is nu de bevoorrading. Na gevechten worden troepen automatisch weer aangevuld als ze geleid worden door een generaal en zich in een eigen of geallieerde provincie bevinden. Anders moeten ze zich in een eigen nederzetting terugtrekken. Hoe snel je legers terug op volle kracht zijn, hangt af van verschillende factoren, waaronder de aanwezige supply factories, eigenschappen van de generaal en technologie. Voor de eerste keer komt ook attritie roet in het eten gooien: je soldaten door woestijnen of besneeuwde landschappen laten marcheren zorgt voor sterfgevallen en deserteurs. Bepaalde speciale eenheden zijn hier wel immuun voor. Met deze eigenschappen houden ook de nieuwe lading gebouwen rekening, zo kan je nu bijvoorbeeld een aantal structuren neer planten die ervoor zorgen dat je leger sneller weer aangevuld wordt.

Bij het belegeren van een vijandelijke nederzetting kan je de vijand vragen zich over te geven. Soms willen ze dit absoluut niet, andere keren hangt hun beslissing af van de grootte van hun leger tegenover het jouwe en of de nederzetting in kwestie van strategisch belang is of niet. Bij het veroveren van een stad krijg je overigens de keuze tussen bezetten of plunderen. Plunderen brengt extra geld in het laatje, maar de bevolking zal zich roeren. Soms komt daar nog de optie ‘bevrijden’ bij, wanneer het gaat om de hoofdstad van een vroeger(e) staat(je).

Op het slagveld hebben bepaalde eenheden speciale vaardigheden. De generaal kan opnieuw de troepen ‘rallyen’ en inspireren, zij het maar een beperkt aantal keren en met een afkoelperiode achteraf. Het garandeert bijvoorbeeld niet dat een eenheid die op de vlucht geslagen is ook effectief omkeert. Artillerie kan, ook weer een beperkt aantal keren, een barrage aan schoten op de vijand afsturen. Dat wil zeggen dat alle kanonnen ongeveer tegelijkertijd schieten, wat des te meer impact heeft op het moraal van de getroffen vijand. De radarmap is ook vernieuwd met de toevoeging van topografische informatie om beter gebruik te kunnen maken van strategische hoogtes. Ook niet onbelangrijk is dat de soldaten meer en een beetje sneller ervaring kunnen verdienen.

In de singleplayer bestaat nu ook de mogelijkheid om ‘drop-in battles’ te spelen, wat erop neerkomt dat je een vriend kan uitnodigen om aan het gevecht deel te nemen in plaats van de A.I. Daarnaast kan je ook via multiplayer campagnegewijs met vrienden aan de slag of treed je gewoon tegen elkaar in het slagveld. Napoleon: Total War werkt ook weer met Steam en dus kan je gebruikmaken van je vriendenlijst. Een erg geslaagde toevoeging die de levensduur van de game nog maar eens verlengt.

Er is maar één conclusie mogelijk: Napoleon: Total War is opnieuw een goede toevoeging aan een goede reeks. Het is moeilijk om foutjes te ontdekken in deze game en als ze er al zijn, blijken ze nauwelijks het speelplezier te kunnen onderdrukken. Een dikke aanrader dus!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Napoleon: Total War
geplaatst in: PC, Reviews, Sega
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>