gaming sinds 1997

NBA 2K10

Traag maar zeker ben ik een gameveteraan aan het worden. Ik stam namelijk nog af van het tijdwerk waarin de best verkopende NBA-sim simpelweg ‘Jam’ genoemd werd. Je kon er twee tegen twee in spelen, met 2D ‘figuurtjes’ die dan Jordan of Barkley moesten voorstellen. Eens je goed op dreef was en de vonken ervan af sprongen, ontvlamde de bal, letterlijk!

Meer dan twee buttons en een D-Pad hadden we niet nodig voor die schitterende momenten… Tegenwoordig kan je daarentegen geen sportgame meer spelen zonder acht knoppen nodig te hebben, slaan ze je rond de oren met realistische spelers en volledig gemodelleerde toeschouwers. Bovendien krijg je evenwichtige gameplay, kan je verschillende tactieken toepassen en moet je rekening houden met allerlei blessures, stamina en hoe de media denken over je sterspeler. Dit alles deed me afvragen of we de fun niet een beetje vergeten zijn, in dit nastreven van de perfecte simulatie?

EA Sports steekt er met kop en schouders boven uit in bijna elke digitale sporttak, maar komt toch al jarenlang tekort op de NBA afdeling. Tien jaar om precies te zijn, want 2K Sports draagt er ondertussen al een decennium lang de broek. Het is moeilijk te zeggen waarom, maar om de een of andere reden slaagt 2K Sports er ieder jaar in genoeg toverstof te verzamelen om de NBA 2K franchise net dat tikkeltje magischer te maken dan de concurrentie. Eén van de grootste troeven van 2K is de realistische gameplay. De sfeer, de cheerleaders, het publiek en de bijna levensechte basketters: net alsof je aan het plein zelf zit tijdens een NBA-topper. Wat het voor mij dan weer helemaal af maakt, is het feit dat ik maar één enkel spel gehad heb waarin beide teams minder dan 70 punten scoorden.

Als je al vijf jaar aan de top staat, kan je je game niet zomaar elk jaar heruitvinden. Misschien kan je zo nu en dan zorgen voor een kleine revolutie, maar die andere keren draait het gewoon om het perfectioneren van de vorige versies. 2K09’s grootste verbetering was het niet te missen maken van lay-ups of boards die gewoon niet kunnen misgaan op NBA-niveau. Dit leidde tot twee dingen: Een scoreboard met realistische cijfers en de afwezigheid van een te grote voorsprong die consequent tot de overwinning van het vooropstaande team leidde. In 2K10 lijkt het bovenstaande weer helemaal weg te zijn. Ik heb verschillende frustrerende momenten gehad waarbij je team voorstaat met 10 tegen niets en dan plots mist je sterspeler een makkelijke fast break. Erg pijnlijk moment en ideaal om je controller in stukjes te meppen als je tenminste op zoek bent naar een goed excuus om een nieuwe aan te schaffen. Gelukkig is dit meer de uitzondering dan de regel, want de gameplay draait voornamelijk om het vasthouden van het juiste tempo en een goeie timing.

Genoeg over wat er niet meer is, laat we ons focussen op het nieuwe. Deze keer mag je alle toeters en bellen negeren en je op één ding concentreren: het nieuwe Turbo Systeem. Vroeger kon je het veld op en af sprinten met je speler tot deze van oververmoeidheid moest gewisseld worden. Een systeem dat ik wel kon smaken. 2K daarentegen vond deze feature niet meer van deze tijd en introduceerde een nieuwe energiebalk. Deze toont aan hoe lang je speler op en af kan sprinten, en eens deze leeg is ga je door op je staminabalk. Hier wordt het interessant. Nu moet je namelijk kiezen tussen de speler zich verder laten uitputten, of je speler wat reserve laten opbouwen voor later in het spel. Hoewel ik geen enkel probleem met het oude systeem had, vind ik toch dat het nieuwe systeem niet alleen voor een gezonde portie realisme zorgt, maar ook dat je een stuk meer gaat roteren met je spelers. Het langs the Nets cruisen met een sprintende Kobe die de bal dan mooi binnendunkt is dus verleden tijd. Zelf de Black Mamba heeft zijn rust nodig tegenwoordig.

Een tweede grote nieuwigheid is het verdriedubbelen van het aantal mogelijke plays waardoor je nu vierentwintig verschillende mogelijkheden hebt. Er is een opmerkelijke opmars van aanvallende tactieken en de meeste ervan zijn redelijk doeltreffend. Het nadeel hiervan is dat de juiste tactiek zoeken wat meer tijd kost, wat goede teams dan weer de kans geeft om de bal in te pikken en er makkelijk twee of drie puntjes bij te winnen.

Het spel zelf ziet er spectaculair uit en voelt ook zo aan. Spelers gelijken op hun echte tegenbeeld, inclusief zweetplekken op de juiste plaatsen. De toeschouwers hebben er duidelijk hun plezier in en zorgen ervoor dat het spel ook auditief weet te overtuigen. Zelfs de coaches zijn zichzelf! Meer dan eens kwam er iemand mijn woonkamer binnen om iets later te vragen hoe ik NBA wedstrijden op mijn TV kreeg in België. Zelfs toen ik hun vertelde dat het een spel was, kwamen ze dichterbij om zichzelf ervan te verzekeren dat het toch de echte teams niet waren. Tien op tien dus voor de visuals en audio 2K!

Minder positief zijn we voor diegene die instond voor de optimalisatie van de code. We krijgen immers meer dan ons lief is te maken met stevige vertragingen. Gelukkig komen ze meestal enkel voor tijdens tussenfilmpjes en replays, maar toch zijn ze me ook overkomen tijdens een online spel. Alweer een reden om een controller op te offeren wanneer je hierdoor net een belangrijke korf mist.

Vooraleer af te sluiten zou ik graag aan de makers twee puntjes voorstellen voor de volgende aflevering. Eerst en vooral is er voor de oldskool gamers die hun shotknop in plaats van de shotstick gebruiken nog een kleine lag. Erg onhandig!

Een tweede pijnpunt is de AI. Terwijl de tegenstanders over het algemeen zeer goed zijn in het inspelen op je fouten, hebben jouw verdedigers soms het IQ van een eekhoorn. Dit wordt duidelijk wanneer je het spel niet in handen hebt en volledig teruggedrongen in verdediging staat. De aanvallende AI kan dan soms met een paar moves je verdedigers oprollen, alsof ze allemaal tegelijk beslissen hun veters te knopen.

Laat je niet misleiden door wat ik hier vertel. Ik som enkel op wat er hapert aan het spel, omdat de meesten onder jullie de sterktes van deze franchise al kennen. Alle goede punten van deze game opsommen zou verschillende pagina’s in beslag nemen. NBA 2K10 is nog steeds de leider in zijn genre! De leercurve is vrij steil en het zal je meerdere uren kosten om met gelijk welk team te domineren, maar wat je ervoor in de plaats krijgt maakt dit alles meer dan de moeite waard. Newbies zullen echter ook van het spel genieten door met één van de grote vier te spelen, wat je automatisch dat ietsje voordeel geeft in twee derden van het spel. Puik werk 2K!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: NBA 2K10
geplaatst in: 2K Games, Reviews, X360
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>