gaming sinds 1997

Need for Speed ProStreet

De geur van benzine en verbrand rubber zijn een must voor elke autofreak. Ieder jaar wagen we ons als pure fan, of uit gewoonte, op de baan met een bolide in de nieuwste Need For Speed-game. Traditiegetrouw houdt het spel zich niet aan de regels van het realisme en hoeven we enkel “volle gas vooruit” in het achterhoofd te houden.

Met de vorige game, NFS: Carbon heeft EA de bal toch een beetje mis geslagen. De bekende ontwikkelstudio ging er voor de sequel vanuit dat iedereen ondertussen het hele underground-gedoe wel beu is. Free roaming werd geschrapt, de game speelt zich niet meer ‘s nachts af en er werden enkele nieuwe elementen toegevoegd aan wat overbleef. ProStreet is het resultaat geworden van die arbeid en de game doet het vanaf nu legaal.

Aangezien het vrije rondrijden door een stad geschrapt werd, is het vervangen door een carrièrekaart. Daar worden alle evenementen, oftewel racedagen, netjes op een rij gezet. Die racedagen onderscheiden zich door verschillende prentjes op de kaart te plaatsen die erg handig te navigeren zijn. Deze evenementen moet je voltooien om uiteindelijk oog in oog te staan met Ryo Wanatabe, de Showdown King. Je wordt aanschouwd als nieuweling en krijgt een leuke bak, een krap budget en heel wat respect.

Uiteindelijk zal je als iets meer gevorderde racer een andere auto willen aanschaffen. Er is keuze genoeg, want in de showroom staat een heel uitgebreid wagenpark op je te wachten. Van alle merken die je kan bedenken, is er wel een auto beschikbaar. Nieuw in ProStreet, hoewel het spel eigenlijk compleet veranderd is, is dat je een wagen na aankoop moet categoriseren. Dit wil zeggen dat je hem gebruikt voor een specifiek type race. Het is dus niet mogelijk om bijvoorbeeld een ‘drift’-wagen ook in ‘drag’ te gebruiken.

Daarbij merken we meteen op dat drag zijn comeback maakt. Andere zijn onder meer ‘drift’, ‘grip’ en ‘speed’. Die laatste is nog de leukste, vooral om tegen een vriend te spelen. Het draait er om letterlijk plankgas te geven en sturen hoort er praktisch niet bij. Het is jammer voor diegenen die daarvan houden en het maximale aantal pk uit de wagen willen halen, dat er in de carrière niet erg veel speed challenges de revue passeren. In het begin kom je eerder grip, sectorduellen en ‘sprint’, ‘circuit’ en ‘knockout’ tegen.

In de parcours van deze laatste speltypen zitten meestal vrij veel bochten verwerkt. Je zou dan ook verwachten dat het sturen ook vrij soepel gaat, aangezien ProStreet een arcadegame hoort te zijn. Tot overmaat van ramp moet je telkens bij bochten remmen; anders rijd je je auto total-loss en mag je een flinke duit neerleggen om je karretje op te lappen. Je kan ook gewonnen reparatiekaarten gebruiken. Het valt vooral op dat het lijkt of het sturen van een auto bij een trage wagen net hetzelfde is als bij een snelle. Dat geeft als resultaat dat een Porsche, Lamborghini en wagens die tot deze groep behoren verschrikkelijk zijn om bochten te nemen.

Door te tunen -een beetje niet veelzeggende balkjes verschuiven- kan dat wel een tikkeltje verbeterd worden. De vraag is echter of alle gamers wel geïnteresseerd zijn in het fijn afstellen van hun wagen. En nu we toch begonnen zijn over het aanpassen van je bolide: de accessoires zijn weer helemaal top. De beschikbare velgen, spoilers en carrosseriekits zijn erg gevarieerd en op zowat alles valt ‘autosculpt’ toe te passen. Daarbij moet je wel letten wat je doet, maar je wordt geholpen door een windtunnel. Het is dus niet enkel door wat te morrelen aan je motor, nitro, inductie of remmen dat je het rijgedrag en/of de snelheid van je voertuig kan verbeteren of verslechteren. Eerder vermeldde ik al heel kort dat er ook een schademodel aanwezig is. Je zwaar beschadigde wagens kunnen wel weer hersteld worden met kaarten die je wint bij races of met het geld dat je hebt vergaard. Het schademodel is dus een geslaagde toevoeging aan de game, al is het soms wel ergerlijk dat je bij een koprol door te hevig te remmen ook je auto kaduuk kan rijden.

Grafisch heeft men de ketel zeker op het juiste vuur geplaatst. De babes zien er weer heel aantrekkelijk uit; de voertuigen zijn gewoonweg prachtig; volumetrische rook is een echte bezienswaardigheid en zoals we wel een beetje gewend zijn is de soundtrack heel passend. Wat we voor het eerst in de reeks horen, is een omroeper. Het spijtige is dat de man niet veel bijdraagt tot de spelervaring en zelfs soms vrij enerverend kan werken. Nog een extraatje is dat je je wagens en recordtijden kan uitwisselen via Xbox Live. Je kan je dus uren bezighouden met het bestickeren en opsmukken van je auto om hem dan gewoon op het net te plaatsen voor anderen. Schrik er dus niet van op als je plots een creatie van jezelf tijdens de online multiplayer terug ziet. Het spelen over internet in ProStreet heeft dezelfde kwaliteit en mogelijkheden uit Carbon, maar voegt er de leuke extra’s uit ProStreet aan toe.

Al bij al is ProStreet een meer dan vernieuwende game in de Need For Speed-familie, vooral door het racen op circuits, de lange career en enkele nieuwe speltypes. We kunnen het eigenlijk zien als een Hot Pursuit II, vermengd met Carbon, maar dan zonder politie en volledig legaal. Need for Speed: ProStreet is een waardige opvolger in de reeks, al is het jammer van de tegenvallende besturing. Hopelijk krijgen we meer van dit, maar liefst zonder die mankementen!

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Need for Speed ProStreet
geplaatst in: Electronic Arts, Reviews, X360
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>