gaming sinds 1997

NHL 2005

Eerlijk gezegd begrijp ik niet waarom er elk jaar een “nieuwe” versie van elk sportspel moet worden gemaakt. Ook nu zien we weer hetzelfde fenomeen. De voorgangers waren reeds erg goed, maar toch nam ook EA z’n NHL 2004 onder handen en voegde wat nieuwe elementen toe. “Zou het aanvaard worden als ik mijn recensie van vorig jaar wat bijwerkte?” vraag ik me dikwijls af, maar ik ben echter niet van plan om de proef op de som te nemen. Aldus onderwerpen we ook deze keer EA’s nieuwste ijshockeyspel in het laboratorium aan een reeksen testen

Wat is de belangrijkste eigenschap waaraan dit spel moet voldoen? Volgens mij is dat ongetwijfeld vernieuwing, want alles zat reeds keurig in elkaar. Gelukkig is de gameplay dan ook erg geïnnoveerd. Zo kan je nu de controle krijgen over een speler die niet in het bezit is van de puck. Daardoor kan jij de puck bemachtigen, naar voren schaatsen en, vlak voordat jij de voorzet zou geven, wisselen van speler, zodat jij de voorzet ontvangt om te scoren. Een immense verbetering, want zo kan je namelijk zelf de vruchten plukken van het door jouw geleverde werk. Althans, na mateloos oefenen, want ijshockey is zo al enorm snel, zonder de extra bijkomstigheden.

Dat is echter niet de enige uitbreiding, want nu kan je tevens zelf kiezen voor een wrist of slap shot (respectievelijk vierkantje en cirkeltje op je PS2-controller), een keuze die je daarvoor niet had. Toen besliste de AI namelijk zelf hoe je op de puck zou vegen, maar dat is nu dus niet langer het geval. Dit lijkt een detail, maar dat is het echter niet, want het vergroot het realisme en spelplezier aanzienlijk.

En er is nog meer: in NHL kan je nu ook wraparounds uitvoeren! Voor diegene onder jullie die niet vertrouwd zijn met het jargon leg ik het nog even uit. Stel je bent in de aanval, maar je denkt niet dat je zal kunnen scoren door de puck in de richting van de goalie te knallen. Je kan dan achter het doel schaatsen en plots aan de andere kant de puck langs achter met een draaibeweging binnenwippen. De mogelijkheden en het plezier van deze tactische zet zijn verzekerd.

Ook de verdediging, de A.I. en het tactische systeem werden kritisch herbekeken, zodat deze van zwakheden konden worden ontdaan. Voor de hardcore hockeyfans is het spel dus veel meer dan een update van spelers en competitielijsten.

Technisch mag het dan wel niet verbazingwekkend zijn, het feit dat EA er keer op keer in slaagt om een spel te voorzien van een degelijke en gepaste soundtrack vind ik lovenswaardig. Niettegenstaande dat ik naar allerlei soorten muziek kan luisteren, speelt mijn diskman immer en altijd trance en andere discotheek gerelateerde deuntjes. Na het spelen van dit spel ging ik echter op zoek naar de daarin gebruikte muziek, die een compleet verschillende connotatie kreeg. Vermits de ontwikkelaars reeds vele malen bewezen hebben professioneel te zijn, hoef je ook niet te twijfelen aan de kwaliteit van de geluidseffecten of de commentaar. Of dit alles vernieuwend is, daar twijfel ik echter sterk aan.

Zoals dat tevens vorig jaar het geval was, ben ik ook nu weer erg tevreden over het grafische aspect van dit spel. De gelaatsuitdrukkingen van de spelers zijn erg gedetailleerd en de menu’s zijn erg duidelijk leesbaar en je kan er makkelijk en intuïtief in navigeren, zodat je altijd snel bij de gewenste gamemode komt.

Een belangrijke onderdeel in dit spel is het uitgebreide en gevarieerde aanbod spelmodi, waarvan Dynasty nog steeds een belangrijk onderdeel is, al twijfel ik sterk aan het nut ervan voor de Europese markt. De professionele hockeyompetitie krijgt hier maar weinig aandacht. Andere klassieke onderdelen, zoals kampioenschappen, snelle wedstrijdjes en cups zijn uiteraard ook van de partij, maar de one-on-one verdient volgens mij het meeste aandacht. In deze multiplayervorm kan je het opnemen tegen vier levensechte, doch knotsgek voorgestelde tegenstanders. Iedereen probeert op een half speelveld de puck te bemachtigen, om deze in de netten van éénzelfde doel te laten eindigen. Arcade is het zeer zeker maar dat betekent ook dat iedereen (bijna) onmiddellijk kan meespelen, zelfs al hebben ze geen voorkennis van het spel. De partywaarde is er dus zeer zeker.

Ijshockey is niet meteen de populairste sport in onze regionen, dus zullen sommige aspecten van dit spel niet voor iedereen evenveel waarde hebben. Gelukkig richt NHL 2005 zich niet alleen op de pro’s, die iets zoeken om het weggevallen seizoen te compenseren. Leken kunnen ook onmiddellijk aan de slag, al raad ik dan aan om de A.I. alleen op het makkelijkste niveau uit te dagen. Een trapje hoger en alles wordt al snel onhaalbaar. Uiteindelijk blijft dit een degelijk spel met vele gamemodes en er is dus voor iedereen wat wils. Voor de kenners zijn de vernieuwingen in de gameplay de moeite waard om de laatste telg aan te schaffen. Wil je echter gewoon wat genieten van een ontspannend partijtje hockey, dan zie ik niet in waarom je 60 euro zou spenderen aan deze versie, wanneer de vorige aan de helft van dat bedrag te verkrijgen is.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: NHL 2005
geplaatst in: Electronic Arts, PS2, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>