gaming sinds 1997

Nier

Enkele jaren geleden bracht Square-Enix op zijn hoogst om de twee jaar een spel uit. Meestal ging het om een nieuwe Final Fantasy of Dragon Quest, maar ook andere diamanten werden gepolijst onder dit merk. Tegenwoordig heeft Square-Enix de intensieve handarbeid ingeruild voor super high-tech machines, want alleen dit jaar al heeft het Japanse bedrijf niet minder dan zeven games gepubliceerd. De Japanse Yen briefjes stromen vlot binnen, maar of deze kwantitatieve aanpak de kwaliteit niet aantast is geen vraag, maar een feit.

Wie aan Square-Enix denkt, denkt aan Final Fantasy, maar de Japanners in het land van de rijzende zon willen meer dan enkel de klassiekers. Daarom komt het bedrijf nu met een nieuwe IP op de proppen.

Nier is een JRPG met hack ´n slash invloeden. Het verhaal speelt zich in de verre toekomst af. Een toekomst waarin het menselijke ras het hard te verduren heeft door een dodelijk virus genaamd Black Scrawl. Naast het virus dat de wereldpopulatie al flink heeft weten uit te dunnen, wordt de wereld geteisterd door duistere gemuteerde wezens met de toepasselijke naam: Shades. Voor Nier, het hoofdpersonage, wordt het pas menens als zijn dochtertje Yonah ook ten prooi valt aan het virus. Het is aan jou om een oplossing te vinden voor de ziekte!

Doorheen de game kom je in aanraking met een magisch en sprekend boek, het zogenaamde ‘Grimoire Weiss’. Via hem (of het) kom je erachter dat de duistere wezens georchestreerd worden door een tegenpool van het boek, namelijk de ‘Grimoire Noir´. Met de hulp van je encyclopedie en enkele coole moves moet je deze wandelende Wikipedia aan flarden zien te scheuren.

Van Square-Enix zijn we meestal doorgedreven en interessante verhalen gewoon, maar vreemd genoeg was dit niet het geval in Nier. Of het nu aan de inspiratieloze en dode wereld lag of aan de openwereldstructuur blijft me een raadsel, maar het wist me in elk geval niet bij de keel te grijpen.

Nier is een mix van twee populaire genres. Langs de ene kant is het een typisch Japanse role-playing game en langs de andere kant is de actie vooral gebaseerd op hack ´n slash elementen. Levelen, het upgraden van wapens en het uitvoeren van zijmissies zijn dan ook allen aanwezig in Nier. Daarnaast kan je ook wat gaan vissen, gewassen verbouwen op je akker of vlees en huid van dieren bewerken. Wellicht kunnen we dus ook een derde invloed toevoegen aan de game: namelijk Farmville.

De vijanden verschalk je door combo´s uit je mouw te schudden en magische spreuken uit je boek te toveren. Onze held beschikt over drie verschillende soorten wapens: korte zwaarden, lange zwaarden en speren. Elk van deze wapens heeft zijn voor- en nadelen. Maar kies gerust voor diegene die het meeste schade aanrichten. Wij jongens houden nu eenmaal van grote sterke zwaarden, nietwaar? Spijtig genoeg zijn de combo´s allesbehalve spectaculair en doen ze de adrenaline tegenvallend laag stromen.

Nier is helaas niet het beste van twee werelden, maar wel vis noch vlees. Het RPG-gedeelte is vrij beperkt en simpel, terwijl het hack ´n slash gedeelte zwaar onderdoet als je de gameplay vergelijkt met recente toppers zoals God of War III en Bayonetta. Geen ramp dus, maar een flauwe milkshake waar volgens mij weinig mensen zitten op te wachten.

Gameplaytechnisch kan Nier er nog net door, maar waar het schoentje iets te hard wringt is bij de graphics. De meeste omgevingen zijn ongeïnspireerd en lelijk afgewerkt. Het kleurenpalet is erg grauw waardoor het lijkt of er een constante laag stof op je scherm ligt. Zelfs de tussenfilmpjes zien er niet uit, terwijl deze toch als een sterk punt gezien mogen worden van Square-Enix. Jammer genoeg heb je nooit het gevoel dat de ontwikkelaars tijd en moeite hebben gestoken in het ontwikkelen van de omgevingen en de personages. Uiteraard is de gameplay belangrijker dan de graphics, maar veel hebben we niet aan dit argument. Om nog wat olie op het vuur te gooien: deze game ziet er bijna zo goed uit als God of War II… op de Playstation 2!

‘Gelukkig’ is het geluid van een degelijk niveau. De voice-acting van de meeste personages is best goed en de dialogen tussen Weiss en Kaine zijn vermakelijk genoeg om met de nodige aandacht te volgen. De soundtrack is soms wat eentonig, maar gezien de omstandigheden kan dit toch gezien worden als een van de betere aspecten van de game.

Nier is een matige game dat geprobeerd heeft om RPG met hack ´s slash te verenigen, maar daar spijtig genoeg niet in is geslaagd. Het verhaal is niet meeslepend genoeg en op gebied van gameplay wil het gewoon niet werken. Grafisch is de game gedateerd, onder meer omwille van de talloze inspiratieloze omgevingen. Een tijdsvullertje in een maand waar dat niet echt nodig is.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Nier
geplaatst in: PS3, Reviews, Square Enix
tags: ,


Leave a Reply