gaming sinds 1997

Nightcaster: Defeat the darkness

Nightcaster is een redelijk oud spel voor de Amerikanen en is ondertussen waarschijnlijk al tot budget titel gepromoveerd. Ik kreeg het spel enkele maanden geleden, maar ik deed er een tijdje over om het tussen al mijn school- en ander werk door uit te kunnen spelen.

Nightcaster is eigenlijk een doodgewone standaard RPG met een wereld die in de eeuwige duisternis verzeilde en enkel gered kan worden door een jonge tovenaar genaamd Arran. Tot je wapenarsenaal behoren de elementen Vuur, Water, Licht en Duisternis. Alle hardcore RPG’ers onder ons lopen nu hoogstwaarschijnlijk als de bliksem weg van hun computer, en om eerlijk te zijn; ik kan het hen niet kwalijk nemen.

Als het verhaal slecht is, hoe zal het spel dan zijn? De graphics helpen het spel ook al niet echt vooruit. Hoewel het bedoeld is om een donkere sfeer weer te geven, zijn de graphics gewoon té donker en na een tijdje zelfs deprimerend. De character models zijn echter best gedetailleerd, maar niet te vergelijken met deze van een spel als Munch’s Odyssey. De monsters lopen er erg kleurrijk bij, wat ze makkelijk op te sporen maakt en alle realisme wegneemt. Het enige echt positieve aspect aan de graphics zijn de speciale effecten waarmee de toverspreuken versierd worden, deze zijn op z’n minst “ok” te noemen.

Het geluid is er wel, maar veel meer dan dat doet het niet, op sommige momenten is het iets te luidruchtig maar voor de rest valt hier niet veel negatiefs over kwijt te raken. De stemmen zijn mooi uitgewerkt en passen goed bij de gekozen characters.

En dan nu het belangrijkste: de gameplay. Als je doodgewoon rondloopt in de levels, krijg je een soort van third person view dat het erg makkelijk maakt om rond te kijken en langs objecten te navigeren. Eens je voor je magische staf kiest, verandert het beeld naar top view. “Waarom ?” vraag je je waarschijnlijk af? Wel, ook voor mij was het in het begin niet zo duidelijk, tot ik na een tijdje de hele bedoeling ervan snapte. Je staf heeft vooraan een soort van magische bal die je helemaal rondom het hoofdpersonage kan bewegen. Alle spreuken worden automatisch naar voor gericht, maar door dat balletje is het mogelijk te verlopen en de vijand nog steeds te raken. Het top view is gewoon om makkelijker te kunnen verlopen en richten, spijtig genoeg zijn de gevechten iets te makkelijk. De rest van de gameplay is nogal middelmatig en gaat al snel vervelen, toch is het einde redelijk zalig.

Wat kunnen we ter conclusie kwijt over dit spel? Op de enorm mooie battle engine na, hebben we een degelijk standaard spel dat zich op geen enkel moment kan onderscheiden van de RPG massa, een gemiste kans …

Onze Score:
5.0
gerelateerd spel: Nightcaster
geplaatst in: Microsoft, Reviews, Xbox
tags: ,


Leave a Reply