gaming sinds 1997

Ninja Gaiden

Achter mij, plots en eerst erg stil, hoor ik het geluid van de dood naar me toe sluipen. Zonder me om te draaien maak ik me klaar, gesp mijn ninja-pak stevig rond het lijf en sluit de ogen. Mijn vingers klemmen zich rond het gevest van mijn oude vriend en met één krachtuitbarsting draai ik me om en sla met alle macht mijn zwaard door het verraste slachtoffer. Eventjes blijf ik staan, en hoor hoe zijn afgehakt hoofd op de grond valt. Nu pas open ik mijn ogen en zie ik meer tegenstanders naar mij toe snellen. Met mijn zwaard, natrillend in mijn handen, zweer ik dat ik niet zal stoppen voor ik mijn wraak heb en werp me met doodsverachting op het nieuwe gevaar.

Laten we even kort de situatie schetsen. Jij bent Ryu Hayabusa, lid van het legendarische Dragon Lineage bondgenootschap, en toevertrouwd met het Dragon Sword. Een ander zwaard, het Black Dragon Blade, werd gestolen en nu is het aan jou om de mensen over de kling te jagen die het aandurfden dit kleinood te stelen. Veel draken, veel zwaarden, veel verdoemenis en kwade krachten. Bekend verhaal, maar de stijl en de manier van vertellen, de prachtige graphics van de filmpjes zorgen ervoor dat de storyline je al snel meesleept in de aantrekkelijke wereld van Ninja Gaiden.

Maar laten we wel wezen: dit game speel je niet voor het verhaal. Je speelt het omwille van zijn ongeëvenaarde gameplay dat het hersenloze plezier van button-bashing combineert met de noodzaak aan strategie en tactiek. Deze combinatie vraagt echter toewijding. Toewijding om alle bewegingen en combo’s te leren, jezelf te beheersen, je gevecht voor te bereiden, toe te slaan en terug te trekken en dat allemaal zonder je verstand erbij te verliezen.

Actie dus, maar wel uitdagende actie. De eerste twee uur zijn frustrerend en op een zeker moment wou ik dat trillend console-controllertje gebruiken als dildo voor een pletwals. Maar eens je wat verder bent, en voor mij was dat na het verslaan van de tweede boss, dan word je plots verslaafd. Het is duidelijk dat de sleutel voor succes met dit spel het intelligent gebruiken van alle mogelijkheden is. ‘Op de knopjes rammen’ zal je enkel een gewisse dood bezorgen en dit binnen luttele seconden, zelfs in de eerste levels op de gemakkelijkste setting. Eén van de belangrijkste redenen waarom zelfs ik, niet bepaald een actie-game lover, het spel leuk vond zijn de controls. Deze zijn erg reactief, ze voelen stevig en snel aan en je krijgt echt de indruk dat wat je doet ook daadwerkelijk uitmaakt hoe je personage het ervan af brengt. Het spelen met Ryu geeft je het gevoel dat je een erg krachtig en beweeglijk figuur bestuurt dat soms doet denken aan Prince of Persia. Zo kan je muren recht of schuin oplopen, salto’s uitvoeren of via twee muren steeds hoger springen.

Het aantal aanvallen dat je kan uitvoeren is erg hoog en je leert ze mondjesmaat terwijl je verder in het spel raakt. Ze zien er allemaal even indrukwekkend uit en Ryu voert ze op een erg coole manier uit. Ook het verdedigen (‘blocking’) is effectief en terwijl je zo de tegenstander afhoudt kan je tegenaanvallen uitvoeren. Daarnaast zijn er jump-hit combo’s, verschillende close combat wapens (nunchakus, warhammer, zelfs een light-saber ..) en long-range wapens (boog, shurikens, ..). Je zal echter al snel merken dat je vooral het zwaard zal hanteren aangezien de andere wapens niet echt veel verschil uitmaken.

De aanvallen en moves spelen erg vlot en dat is ook nodig om de menige vijanden te verslaan die je pad zullen kruisen. Ze zijn extreem dodelijk, slim en ze volgen niet zomaar voorgeprogrammeerde routines. De normale tegenstanders zijn niet van de poes en sommige bosses zijn echt wel moeilijk. Bereid je maar voor op heel wat game-overs en reloads. Eens je vijanden hebt verslaan laten ze verschillende soorten ‘orbs’ na die je ofwel kan gebruiken als geld, om je health te herstellen of die je kan opzuigen om daarna erg krachtige aanvallen uit te voeren.

Naast dit erg uitgebreide en erg leuke actie-gedeelte zijn er ook wat adventure/exploration gedeeltes in het spel. Trek aan een hendeltje, vind een sleutel, open een deur enz. Om het eenvoudig te zeggen: hetgeen we gewend zijn in first-person-shooters eigenlijk. Zo kan je ook geheime ruimtes vinden met extra goodies of health potions. Het is minder uitgebreid dan de actie, maar het brengt zeker wat afwisseling en het gaat nooit storen. Integendeel, het doseert mooi de vooruitgang van het spel.
Ook zijn er wat RPG-elementen, weliswaar erg beperkt. Je kan je wapens upgraden, wat spullen kopen (zoals potions, attacks, items, etc.) en dingen inruilen. Het belangrijkste is dat het je aanzet om zoveel mogelijk geld te verzamelen omdat je toch steeds de leukste spulletjes wilt.

Wat over de typische consoleproblemen? De save-gamefunctie is best wel goed. Natuurlijk kan je maar hier en daar saven maar meestal levert dit geen al te grote frustratie op omdat de savepoints goed geplaatst zijn, een enkele uitzondering daar gelaten. Ook de camera is geen spelbreker. Nu en dan zie je even niet goed wat er gebeurt, maar je kan erg snel centreren en verder spelen.

De graphics zien er in één woord fantastisch uit en zjin van het beste dat we al op de Xbox hebben mogen zien. Briljante en sfeervolle effecten, prachtige buiten- en binnenlocaties, heldere kleuren, snelle actie zonder frame drops, mooie playermodellen en toffe filmpjes. De settings zelf zijn erg gevarieerd en alhoewel je start in een klassieke ‘ninja-time’-omgeving zal je in de latere levels (16 in totaal) terechtkomen in luchtschepen, Europese steden, etc en zal je ook moderne zaken ontmoeten zoals robotachtige bosses. De afwisseling is er echt wel en alles ziet er steeds gelikt uit.
Het geluid doet daar niet voor onder en vooral de effecten tijdens de gevechten zijn erg goed gedaan. De ambient muziek is minder opvallend maar slaagt erin mooi de sfeer op te bouwen.

Is dit spel dan zonder fouten? Bijna, maar toch zijn er wat zaken die nog iets beter konden. Sommige bosses in het begin zijn erg moeilijk en de vele reloads kunnen tot frustraties leiden. Ook de inventory is een beetje omslachtig, zo kan je bijv. niet snel een health potion gebruiken met een button maar moet je telkens overschakelen naar de inventory interface. Daarnaast zijn de coole extra’s en vele geheimen erg moeilijk te vinden en dat is jammer! Een FAQ raadplegen kan natuurlijk helpen.
Ik wil ook nog eventjes duidelijk maken dat mensen die actie-games haten best dit spel laten liggen, uitgenomen als ze bereid zijn een uurtje of twee-drie te investeren om de feel van de game te verkrijgen. Daarna garandeer ik je dat ook zij zullen moeten toegeven dat dit genre ook toppers kan voortbrengen.

Er is ook nog een online optie waarmee je via Xbox Live! kan deelnemen aan tornooien maar dit heb ik nog niet kunnen testen.

Ninja Gaiden is een fantastisch spel, het heeft ongeëvenaard leuke en diepe gameplay, graphics die bij de top van wat de Xbox op je scherm kan toveren mogen gerekend worden, een meeslepende setting en verhaal en erg stijlvolle en krachtige gevechten. Als je van actie-spellen houdt, zal je onmiddellijk verliefd worden op dit game. Het zal je echter ook wat geduld en tijd vragen om het te kunnen beheersen en zeker om het te kunnen uitspelen. Is dat geen probleem, dan zal je beloond worden met het beste wat console gaming te bieden heeft. Iedere rechtgeaarde gamer zal moeten toegeven dat dit een klassieker is.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Ninja Gaiden
geplaatst in: Reviews, Tecmo Koei, Xbox
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>