gaming sinds 1997

Nintendo Touch Golf: Birdie Challenge

Als kind was ik verzot op minigolf. Elke buitenlandse reis sleurde ik mijn ouders mee naar het parcours met de meeste spectaculaire baantjes. Echt golfen had ik nog nooit geprobeerd. Tot ik vorig jaar plots een initiatie kreeg aangeboden. Het eerste wat mij daarbij opviel: het vergt fysiek veel meer van je dan je zou denken. En dan heb ik het nog niet over het wandelen van hole tot hole, tenzij je zo een grappig golfkarretje kan bemachtigen natuurlijk! We begonnen op de green om te leren putten. Was dat frustrerend. Niet te hard, niet te schuin, letten op de welvingen van de green,… Daarna leerden we de swing. Na een halfuur lukte het eindelijk de bal een goeie 50 meter verder te laten landen. In het uur oefenen had ik misschien drie goede slagen uit mijn lijf weten te pompen. Toevallig had de instructeur die dan nog gezien ook: ,,Je hebt talent, als je wat vrije tijd hebt, kom dan zeker bij de club.’’ Yeah right! Ik kon nog net verhinderen dat ik achterover viel bij het horen van de prijs. Geef me dan maar de Nintendo Touch Golf: Birdie Challenge. Voor een 45 euro heb je ook je portie ontspanning!

Eerst en vooral moet het mij van het hart: wat is er nu zo leuk aan twee namen geven aan hetzelfde spel? In de US heet dit spel True Swing Golf. Ok, toegegeven, er zijn meer originele namen te bedenken. Maar Nintendo Touch Golf: Birdie Challenge? Alsof, 1) we True Swing Golf niet zouden verstaan, 2) we niet kunnen zien dat dit een golfspel is en 3) we niet weten dat de DS een TOUCHscreen heeft. Willen de originele naambedenkers zich nu aanmelden bij de betreffende bedrijfsleiders a.u.b.?

Het spel zelf dan. Eerst moet je kiezen uit vier mannelijke en vier vrouwelijke personages, die er jammer genoeg allemaal saai en standaard uitzien. Geen bekende golfspelers en geen Mario and friends dus. Verder mag je zelf beslissen of je character cool of wild zal reageren als hij de bal geput heeft. Concreet komt dit neer op even zwaaien met je handje naar het publiek of als een gek een gat in de lucht springen.

Daarna ben je klaar om je naar het golfcourt te begeven. Voor alle zekerheid nemen we eerst even de Training mode. Cursor zetten op de plek waar we willen landen, Swing-knopje aanklikken, de club met de stylus naar achter bewegen afhankelijk van hoe ver en hoe hard onze bal moet vliegen en dan een lijntje trekken naar het midden van de bal bovenaan je scherm. Lijkt alvast eenvoudig.

Leuk is het feit dat de snelheid van je bal meegaat met de snelheid waarmee je je lijn getrokken hebt en de beweging van je bal afhangt van waar je de bal bovenaan je touchscreen geraakt hebt. Trek je je lijn dus zo schuin dat je die bal helemaal niet raakt, dan zal ook je golfer enkel het gras raken. Afhankelijk van hoe goed je slaat, verdien je bovendien special shots die net iets verder gaan dan de normale. Je kan echter moeilijk zeggen dat dit een toegevoegde waarde geeft aan het spel.

Voor wie meer wil dan enkel dit, zijn er ook technieken voor gevorderden. Zo kan een geoefende hand een topspin (de bal rolt verder dan normaal) of een backspin (de bal keert een eindje terug) uitvoeren door de bal bovenaan of onderaan te raken. Wil je echt een uitdaging, dan kan je de draw- en fadeballen proberen. Als je de bal in het midden raakt terwijl je de hoek verandert waarmee je de stylus sleept, dan kan je de bal langs een gebogen traject naar het verwachte landingspunt slaan. Handig als er een boom in de weg staat dus!

Dan maar onmiddellijk aan een tour in de Championship mode beginnen. Het standaard muziekje zegt me niet zoveel en dus zet ik het af. Daardoor krijg je de andere geluiden beter te horen: het tsjilpen van vogeltjes, het loeien van de wind. Ik word er zowaar rustig van! Het wat idiote geklap telkens ik een bal put niet meegerekend dan. De ene tour volgt op de andere, tien in totaal. Vlotjes finish ik als eerste en zo haal ik aardig wat centen binnen. Op naar het clubhuis om te gaan shoppen denk ik dan. Een nieuwe t-shirt of broek, een betere bal of club, effectievere handschoenen of schoenen, je vindt hier wat je zoekt.

Na het Rookie kampioenschap is het tijd voor het volgende, op een wat hoger niveau. Maar daar gaat het mis. Het lukt me zelfs bijna nooit om gewoon een par (het standaard aantal slagen om de bal te putten voor die hole) te halen omdat ik enorm sukkel op de green! Niet saven en even opnieuw beginnen want hier gaat iets grandioos fout. En ja hoor, plots heb ik het door. Als je op de green staat en op de swing-knop gedrukt hebt, verschijnt er op het bovenste scherm een rode lijn die de baan van je bal weergeeft. Er is rechts echter een icoontje om de baan in detail weer te geven en dan blijkt heel vaak dat de baan helemaal niet uitkomt in het gat, alhoewel je dat op basis van de rode lijn daarnet wel zou gedacht hebben.

Even corrigeren met de pijltjes bovenaan het touchscreen dus, waarna je automatisch terug bij het overzicht met de rode lijn komt. Hm, toch nog even rechts klikken en in detail gaan kijken. Nee, nog steeds niet goed, weer corrigeren, weer kijken, nog wat corrigeren, nog even checken,… Bovendien moet je ook rekening houden met de welvingen van de green, weergegeven door een raster met bewegende pijlen. Als je ziet dat je naar omhoog moet, kan je dus maar beter iets harder slaan dan de krachtlijn je aanraadt. Met andere woorden, je wordt gedwongen om geduld te oefenen en rustig te bekijken wat je aan het doen bent, net zoals in het echte golf. Wie zich er vlug vanaf wilt maken en van ver maar een beetje corrigeert, slaat er gegarandeerd naast. Verder helpt het om de wind in te calculeren en ook de baan in detail te bekijken als je verre ballen wil slaan. Je weet nooit dat er plots een rotsblok of boom dwarsligger speelt.

Naast de training en championship mode zijn er nog twee andere modes in het single player gedeelte: Stroke Play en Match Play. Terwijl je score normaal gezien bepaald wordt ten opzichte van een par, hangt je score bij Stroke Play af van het effectieve aantal slagen. Bij Match Play speel je tegen een computergestuurde speler waarvan je zelf het niveau kan kiezen. Maar eerlijk is eerlijk, de scores worden anders berekend, maar that’s it. Het spel zelf is net hetzelfde als in de championship mode, alleen kan je er bij deze twee opties niet eens geld mee verdienen. Deze onderdelen zijn dus bijzonder weinig aantrekkelijk.

Uiteraard heb je ook bij dit spel de mogelijkheid tegen vrienden te spelen. Dit kan als meerdere spelers het spel bezitten of als slechts één iemand het heeft, al zijn het aantal holes dan beperkt. Dat men er niet voor gekozen heeft een online optie in te bouwen, vind ik een gemiste kans. Enkele leuke extraatjes bij de multicard multiplayer: je kan geld inzetten op de uitslag van het spel (de winnaar krijgt alles) en je kan handgeschreven berichten naar je tegenstanders sturen. Een beetje pictochatten in game dus.

Nintendo Touch Golf: Birdie Challenge is zonder twijfel het meest realistische en het beste golfspel tot nog toe uitgebracht voor de DS. Toch zal het je nooit een waw-gevoel bezorgen. Echte golffanaten hoeven echter niet te twijfelen. Wie het niet zo heeft voor het golfen op zich, zal dit game misschien wat te saai vinden. Er zit weinig karakter in de vrij hoekige personages en er zijn geen minigames. Wat overblijft is enkel het golfen, maar dat is dan wel erg goed gedaan.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Nintendo Touch Golf: Birdie Challenge
geplaatst in: DS, Nintendo, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply