gaming sinds 1997

Nintendogs

Nintendo wordt vaak als kinderachtig afgedaan. Met Nintendogs zetten ze dat vooroordeel meer en meer kracht bij. Betekent dit dat Nintendogs enkel voor de kleintjes leuk is? Absoluut niet, maar wil je er lang plezier aan beleven, dan helpt het aanzienlijk als je mentale of reële leeftijd onder de tien jaar is.

Vrouwen die dit lezen denken nu vast dat ik ze vergeten ben. Maar natuurlijk geldt bovenstaande regel ook voor de vrouwelijke spelers. Zij zijn immers gevoeliger voor die schattige kopjes van al die puppies. Echte mannen spelen liever met geweren dan met hondjes. Het enige wat de heteroseksuele man overhoudt aan het kijken naar hondjes is één bepaald standje. Om te voorkomen dat je voor het lezen van deze review je geboortedatum moet ingeven, zal ik het daar maar op houden. Overigens ben ik uiteraard niet zo stoer als ik beweer. Na het zien van al die puppies in de kennel, bezweek ik ook en kon ik me moeilijk inhouden om er eentje te kopen. Mijn keuze viel op de mopshond, je weet wel zo een kleine opdonder met een lelijke kop. Ik noemde hem Huubie.

Nadat Huubie zijn eigen naam kende, was de tijd rijp om hem wat trucjes te leren. Het eerste en gemakkelijkste commando leek mij het ‘zit’-commando. Door met je stylus op het hoofdje van je hond te tikken en vervolgens naar beneden te schuiven, gaat je hond zitten en verschijnt er een lampje. Klik op het lampje en zeg het commando dat jij aan dit trucje wilt geven. Herhaal dit soms tot vervelens toe en voor je het beseft, heeft je hond zijn eerste trucje geleerd. Trots als een pauw stapte ik naar mijn ouders toe met Huubie. Kijk mam, Huubie luistert naar mijn stem, als ik “zit” zeg, zal hij gaan zitten. “Zit,…zit,…zit, godverdomme ZIT”. Huubie staart me als een botsauto aan en in plaats van met zijn luie gat op de grond te gaan zitten, besluit hij mij te moonen. Frustratie alom; het beest luistert niet en drijft tot overmaat van ramp de spot met zijn baasje, met als gevolg dat mijn ouders in een schaterlach schoten en dat zoonlief beseft dat hij snel moet stoppen met dit spel, vooraleer de ouders hem verdenken van een andere geaardheid.

Dat je hond niet luistert, kan in het begin wel nog door de beugel. Maar naarmate je hem meer en meer trucjes leert en hij de eenvoudigste weigert uit te voeren, wordt de frustratie te groot en wil je hem eigenlijk gewoon een mep verkopen. In het echt zou ik nooit honden slaan, maar zo’n virtueel beest kent toch geen pijn. Toch? Helaas kan je jouw hond niet straffen. Je kunt hem enkel vervelen door de hele tijd zijn pootje op te heffen, waarna hij lichtjes begint te janken, maar hem echt slaan zit er niet in. Omdat het toch allemaal rozengeur en maneschijn is, kan je hond ook niet sterven. Je zal dus zo lang als je leeft opgescheept zitten met dat beest en tot overmaat van ramp blijft hij een puppy. Een labrador wordt dus nooit een stoere blindengeleidehond, maar blijft eeuwig een “schattige” pup. Hierdoor gaat het spel ook vlug vervelen.

In het begin is er echter nog geen sprake van verveling. Je leert je hond namelijk niet enkel trucjes. Omdat een hond niet slim genoeg is om zelf naar het toilet te gaan, moet je geregeld met hem gaan wandelen. Vooraleer je aan je wandeling kan beginnen, moet je de route uitstippelen. Onderweg zal hij de nodige uitwerpselen achterlaten die jij, door één klik op het scherm, opraapt en in een zakje steekt. Tijdens je wandeling kan je hond ook in aanraking komen met andere honden. Hoe grappig twee parende honden ook zijn, je zal het in Nintendogs niet tegen komen. Het enige wat ze doen is elkaar wat aftasten en in het beste geval stoeien, niets grappigs dus. Verder kan je tijdens je wandeling cadeautjes tegenkomen gaande van enorm nutteloze tot beter bruikbare, zoals een speciale halsband. Doorzetters willen natuurlijk alle mogelijke items vrijspelen, maar iemand met een sociaal leven zal er zich niet druk om maken.

Je kan je wandeling ook zo uitstippelen dat je langs een park of hindernissenparcours komt. Hier kan je respectievelijk je hond een frisbee leren apporteren of over hindernissen leren springen. Deze vaardigheden zal je, naast je aangeleerde commando’s, nodig hebben in de frisbee -, behendigheids –en gehoorzaamheidswedstrijden. Elk type wedstrijd bestaat uit vijf verschillende niveau’s en telkens als je een wedstrijd wint, promoveer je naar het volgende niveau. Wat valt er te winnen? Wel, prijzengeld waarmee je allerhande zaken kan kopen, gaande van verzorgingsproducten tot een nieuwe hond. In het totaal kan je drie honden bezitten, maar eerlijk gezegd zie ik daar het nut niet van in. De meesten zullen het spel beu zijn als ze met hun eerste hondje alle wedstrijden hebben gehaald, zo niet nog eerder.

Dit is meteen het grote minpunt van Nintendogs; de funfactor, die in het begin erg hoog ligt, verliest nogal snel zijn charme. Mijn mond viel open van verbazing toen ik de bellenblazer bovenhaalde. Dat ligt niet aan mijn adoratie voor belletjes, maar eerder aan de DS-technologie die hierbij uitstekend gebruikt wordt. Je moet namelijk echt blazen. Daarnaast ondersteunt het spel stemherkenning waardoor je hond enkel naar jouw stem luistert. Dit kan wel vervelend zijn als je de DS deelt met je broer, zus, vriend of vriendin. Het is namelijk onmogelijk om een tweede savegame aan te maken, waardoor iemand anders nooit fatsoenlijk met jouw hondje kan spelen. Verder komt het in openbare ruimtes nogal raar over wanneer je tegen een scherm “zit, af, dood” zit te roepen. Menig boze en zelfs angstige blikken hebben mij aangestaard op de trein, waarna ik telkens weer veranderde in een tomaat en vriendelijk lachte in de hoop dat ze zouden stoppen met staren. Dat werkt trouwens niet! Het beste dat je kunt doen is eenvoudigweg je DS uitzetten en doen alsof je het zelf ook maar belachelijk vindt.

Qua presentatie is het spel dik in orde. De rassen lijken stuk voor stuk op hun levensechte tegenhangers. Verwacht echter geen eyecandy, de omgevingen zijn vrij sober vormgegeven, maar dat hoeft ook niet. Het belangrijkste in dit spel is de hond en die wordt overtuigend op je schermpjes getoverd. Verder klinkt zijn geblaf geloofwaardig genoeg.

Nintendogs is een erg originele titel. Die originaliteit gaat helaas ten koste van het spelplezier. In het begin geniet je met volle teugen, maar die kleine puppy gaat snel vervelen en een nieuwe pup verandert daar niks aan. Vooral de kleintjes en de vrouwtjes zullen dit spel graag spelen. Vind je jezelf te stoer of ben je nu eenmaal meer een kattenliefhebber, dan laat je Nintendogs beter links liggen. In alle andere gevallen: kopen die handel, hond!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Nintendogs
geplaatst in: DS, Nintendo, Reviews
tags: ,


Leave a Reply