gaming sinds 1997

Over G Fighters

Ik ben een flight-sim liefhebber, ik voel mij bijvoorbeeld perfect in mijn vel bij games als Lock-On: Modern Air Combat en de ordinaire Flight Simulator-reeks. Enkele dagen geleden kreeg ik dan deze langverwachte Over G Fighters in mijn brievenbus geschoven. Benieuwd als ik was, ramde ik hem meteen in mijn X360-console en begon er vol verwachting aan. In Over G Fighters vecht je als piloot tegen een terroristische organisatie die de wereld om zeep wil helpen. Je doet dit op 3 veschillende locaties: Noord-Amerika, Azië en Afrika. Daarbij kan je kiezen uit een vloot van meer dan 30 vliegtuigen. Klinkt veelbelovend!

Over G Fighters is een game van de alom bekende publisher UbiSoft. Na hun hit op de pc, Lock-On: Modern Air Combat, werd het eens tijd om de consoles te gaan veroveren met al hun luchtgeweld en dat hebben ze dan ook geprobeerd met deze nieuweling. Zoals in de inleiding reeds vermeld wordt, werd er redelijk veel verwacht van dit spel. Het zou een potentiële concurrent kunnen worden van de bekende PS2-reeks Ace Combat… Dat werd Over G Fighters voor alle duidelijkheid dus helemaal niet. Het enige punt waarop het de overtreffende trap behaalt ten opzichte van zijn PS2-tegenhanger zijn de graphics (en dat is zelfs relatief logisch aangezien Over G Fighters een next-gen titel is). Jammer genoeg is deze game ook op dat vlak niet helemaal volmaakt … De vliegtuigen en hun bewapening zijn wel mooi en goed tot in het detail afgewerkt, maar de effecten doen alles een beetje teniet in de negatieve zin. Zo lijken de ontploffingen op een overdreven kampvuur en de rookpluimen die de ontploffingen met zich meebrengen zijn ook alles behalve mooi te noemen. Het zijn eerder dingen die je zou verwachten in een game van 3 jaar geleden. Daarbuiten zijn er ook nog de redelijk eentonige en dus onwaarschijnlijk saaie omgevingen die bijdragen tot de mindere sfeer in dit spel.

Het is niet alleen verveling op grafisch vlak, maar ook op gameplaygebied. Het spel is simpelweg TE gemakkelijk (zeker in singleplayer). Als je lange-afstandsraketten bij je hebt is er zelfs helemaal geen sprake van een mogelijke bedreiging door de vijand; ze worden gewoon uit de lucht geknald voor ze je ook maar gezien hebben. In multiplayer is dit dan wel weer even anders. Daar zijn de kansen ietwat gelijk en kunnen er dan toch nog interessante dogfights ontstaan, waardoor het spel toch nog leuk wordt! Ik raakte zelfs even verslaafd aan de multiplayer.

In deze multiplayer-optie van het spel heb je verscheidene modi, 2 om precies te zijn. Je kan kiezen uit Arena en Versus. Het einddoel van de beide mogelijkheden is gelijk: mol de tegenstand. Waar het verschil werkelijk ligt is in de hoeveelheid teams. Bij Arena zijn er 4 kampen waaruit je kan kiezen, bij Versus zijn het er 2. Verder blijft het dus simpelweg knallen, knallen en nog eens knallen…

In singleplayer zijn er wat meer mogelijkheden, maar ook weer niet zo schandalig veel. Je hebt natuurlijk eerst en vooral de Scenario Mode. Daar volg je simpelweg een verhaallijn, een soort van story mode dus. Bij iedere missie kan je je wingman kiezen uit 5 verschillende personen, elk met hun eigen specialiteiten. Zo heb je bijvoorbeeld een piloot die gespecialiseerd is in Navy-vliegtuigen (F-18 Hornet, F-14 Tomcat, …) en een andere die meer houdt van de Europese en Russische toestellen (MiG-27, EuroFighter, …). De mode is niet bepaald uitgebreid (net zoals de rest van het spel). Je kan ook nog gewoon wat rondvliegen en wat willekeurig knallen. Die laatste werd de Challenge Mode gedoopt, hoewel er maar weinig “challenge” aan is. Je wordt samen met je gekozen vliegtuig op een map geplaatst en dan moet je gewoon wat rondvliegen en vijanden zoeken… Saai? Inderdaad! Wederom wordt er maar weinig weerwerk geboden door de tegenstand en dat verpest werkelijk de hele ervaring. Het gebeurt zelfs meermaals dat de AI-vliegtuigen zelfs niet de moeite om flares (afweermiddelen tegen hittezoekende raketten -red.) te lossen. Het is alsof ze vragen om gedood te worden… Eigenlijk is het enige echt moeilijke in dit spel een perfecte landing maken. 70% van de tijd (zeker de eerste paar keer) zal je hier je missie doen falen in plaats van tijdens echte gevechtsituaties.

Op zich had dit een goed spel kunnen worden, maar jammer genoeg is er veel te weinig tijd in de AI en de omgevingen gestoken. Ook op het gebied van uitbalanceren blijkt niet echt nagedacht te zijn, kijk maar naar die lange-afstandsraketten. Je hebt effectief air superiority en dat is een spijtige zaak. Het neemt alle spanning en een eventuele uitdaging helemaal weg uit het spel. Als je een echt flight-sim fan bent is dit zeker geen aanrader. Je zal je tekort gedaan voelen. Voor de andere mensen die wel eens van een potje dogfighten houden, zonder echt te moeten nadenken is dit jullie ding. Eenvoudig gezegd: je hebt het snel onder de knie en je moet niet echt iets kennen van vliegtuigen, wat wil je als leek nog meer?

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Over G Fighters
geplaatst in: Reviews, Ubisoft, X360
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>