gaming sinds 1997

Pacific Fighters

Wie aan combat flightsims denkt, denkt aan 1C Maddox. Deze gekke Ivans brachten met Il-2 Sturmovik een tijdloze klassieker op de markt en bliezen weer wat leven in dit achtergestelde genre. Het jaar erop kwam de standalone add-on Il-2 Forgotten Battles (FB) op de markt, dat meer van hetzelfde bood. Nu verkast de reeks van het ijskoude Rusland naar de warmere Stille Zuidzee. Genoeg om opnieuw hetzelfde spel te kopen?

Zoals je al kon afleiden uit de intro is er eigenlijk niks echt nieuws in Pacific Fighters (PF), afgezien van meer vliegtuigen, nog meer missies en een nieuwe setting. Het lijkt net alsof je terug Il-2 aan het spelen bent; zelfs de totaal verouderde menu’s zijn opnieuw van de partij. Natuurlijk weten de die-hard fans dat het enkel draait om de gameplay, maar als de ontwikkelaars zelf geen moeite doen om het flightsim-genre wat aantrekkelijker te maken voor het mainstream publiek, dan is het enkel nog een kwestie van tijd eer we enkel nog arcade-vliegspellen à la Crimson Skies en Secret Weapons over Normandy voorgeschoteld krijgen.

Ook de grafische engine is vrijwel identiek gebleven in de laatste paar jaar. Dat is niet noodzakelijk negatief, want Il-2 en FB hadden al een steengoede engine, die ook nu nog steeds prachtige, uitgestrekte omgevingen en uiterst gedetailleerde vliegtuigmodellen op het scherm tovert. De vele nieuwe vliegtuigen (Supermarine Seafire, Grumman F6F Hellcat en Vought F4U Corsair om er maar enkele te noemen) zijn opnieuw voorbeeldig nagemaakt en de cockpits zien er ook nu weer fotorealistisch uit, maar we hadden ook niets anders van 1C Maddox verwacht.

Het spel speelt nog altijd als een droom. Met de meeste realism-opties aan lijkt het net alsof je met een echte WOII-zeepkist aan het vliegen bent. De vliegtuigen gedragen zich dan ook als een bitch, vergeleken met hedendaagse jetvliegtuigen. Elke vliegtuigliefhebber zal hiervan in de wolken zijn, maar ook de casual gamer zal zich kunnen amuseren met de Easy mode (alle moeilijkheden, zoals stalls en gelimiteerde munitie, uit). Je kan zelfs desnoods invincibility aanzetten. Dat je hiermee alle uitdaging en het pure vliegplezier verliest, spreekt vanzelf. De grootste voldoening in PF komt er wanneer je voor het eerst een vijandelijke jager neerhaalt, een onbeschrijflijk moment.

Het geluid is ook weer prima afgewerkt. Het lawaai van bulderende ster- of lijnmotoren (bij respectievelijk de A6M Zeke/Zero en de P-51 Mustang) en het geratel van lood spuwende 20mm cannons is gewoonweg overdonderend. Ook de inslaande hulzen van een jager “on your six” is simpelweg subliem. Om nog maar van de prima radio chatter te zwijgen.

Jammer genoeg blijven de mankementen van het oude Il-2 behouden, want ook nu is er geen enkele vorm van tussentijds saven aanwezig. Er had minstens een checkpoint save system ingebouwd mogen worden, want geef toe, een missie voor de 5de keer herspelen met autopilot enabled en Time Compression x8 tijdens de heen- en terugreis is toch ook allesbehalve plezierig…

Pacific Fighters is ook nu weer simpelweg de beste WOII-flightsim ooit. Flightsim-fans mogen ook nu weer met een gerust geweten naar de gamesboer stappen om dit spel aan te schaffen. Met de huidige schaarste zijn er trouwens maar bitter weinig alternatieven. Ondanks het totale gebrek aan vernieuwing, slagen de ontwerpers er weer in om een erg realistische en vlot spelende simulatie klaar te stomen. Maar nu allen in koor: 1C MADDOX, WIJ WILLEN EEN JETSIMULATIE!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Pacific Fighters
geplaatst in: PC, Reviews, Ubisoft
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>