gaming sinds 1997

Paper Mario: The Thousand-Year Door

De Nintendo 64 titel Paper Mario verscheen in Europa in de eindjaren van deze console. Aangezien de meeste mensen zich reeds gefixeerd hadden op de GameCube die reeds in zicht was, verkocht het game niet echt denderend goed. Zonde, want unieke graphics, een leuk battlesysteem en een flinke dosis humor maakten deze titel tot een topper. Degenen die het spel gespeeld hadden hoopten vurig op vervolg van deze RPG en verrassend genoeg kwam die er ook. Het spel gaat nu als Paper Mario: The Thousand-Year Door door het leven en zelfs de gamers die niet bekend zijn met het eerste deel kennen deze titel. Heel hoge verwachtingen dus, maar heeft Nintendo ze kunnen waarmaken? Aan mij om dat uit te zoeken!

Het verhaal van Paper Mario: The Thousand-Year Door wijkt af van de andere Mario-games, waar het bijna altijd draaide om Princess Peach die ontvoerd werd door de grote, kwaadaardige Koopa King, genaamd Bowser. Dit spel begint met een door Peach aan Mario geadresseerde brief met bijgevoegde schatkaart. Hebzuchtig als ze is, wil Peach de schat in handen krijgen en daarvoor roept ze Mario’s hulp in. Zo trekt onze besnorde loodgieter op pad naar Rogueport, waar hij met hare hoogheid heeft afgesproken. Natuurlijk loopt niet alles als gepland…

Zoals je met niet al te veel denkwerk uit te titel hebt kunnen afleiden is Mario van papier gemaakt, net als al zijn vrienden en vijanden. Alles speelt zich af in een 3D wereld, maar toch zijn de characters zo plat als een vijg, 2D dus. Dit oogt niet alleen origineel, het zorgt ook voor de nodige interactie; zo kan Mario zich een kwartslag draaien om zich door nauwe spleten te wringen, hij kan zich opplooien tot een papieren vliegtuigje, hij kan zich oprollen om ergens onderdoor te kruipen, enz. Het spel is kleurrijk, zoals we van een Nintendo spel gewoon zijn, en de graphics zijn, in tegenstelling tot wat de screenshots doen denken, zeker en vast te pruimen. De textures van de ondergronden, zoals bijvoorbeeld gras, lijken zeer snel afgehandeld, maar dit draagt allemaal bij tot het ‘van-papier-zijn’ van de wereld. Het 3D-gedeelte kon misschien een beetje meer afwerking gebruiken; zo zijn er vrij zichtbare kartelingen en zijn de modellen maar standaard. Veel zal je er echter niet van merken aangezien het 2D-gedeelte meer in het oog springt en gelukkig wel zeer goed is afgewerkt.

Doorheen de hele wereld lopen er natuurlijk heel wat bad guys die wachten om afgemaakt te worden Naast Mario’s wereldbekende sprongaanvallen heeft hij ook een hamer meegebracht om ass te kicken. Wanneer ze tegen jou lopen begint het gevecht, maar het is beter dat jij ze in het wild aanvalt, zo krijg je een zogenaamde ‘First Strike’ en mag je als eerste aanvallen. De strijd speelt zich af op een theaterpodium, compleet met publiek. Dit publiek speelt een belangrijke rol, want hoe beter je jouw aanvallen uitvoert en de aanvallen van je tegenstanders blokt, hoe meer Star Power je bijkrijgt, dewelke je kan gebruiken voor speciale aanvallen. Daarnaast heb je natuurlijk Health Points, die je laten weten hoeveel levenskracht je nog over hebt, Flower Points, die je nodig hebt voor sterkere moves en Badge Points, die aanduiden hoeveel badges je kan dragen; badges zorgen voor verbeteringen in de vorm van meer aanvalskracht, een nieuwe aanval en nog veel meer. Het publiek kan echter ook voorwerpen naar je gooien; zowel goede items om bv. te genezen als stenen om je schade toe te dienen.

De gevechten zijn turn-based wat wil zeggen dat elk team om beurt vecht. Je kan een aanval verbeteren door het juiste actiecommando uit te voeren, wat onderaan in beeld verschijnt. Zo moet je bijvoorbeeld als een gek op je R-knop rammen, een serie knoppen in de juiste volgorde indrukken, noem maar op. Als je dit goed uitvoert doet je aanval niet alleen meer schade, het publiek geeft je ook meer aanzien waardoor je Star Power meter sneller vult. Je kan tijdens het uitvoeren van een aanval ook op het juiste moment op de A-knop drukken om de status ‘Stylish’ te verkrijgen, wat natuurlijk ook je Star Power meter ten goede komt. Naast aanvallen kan je ook items gebruiken en verschillende tactieken toepassen, waaronder weglopen en verdedigen. Na het einde van een gevecht krijg je Star Points, en per 100 stijg je een level.

Doorheen het spel zal Mario verschillende characters tegenkomen die maar al te graag met hem meevechten. Deze zijn niet alleen in de gevechten erg nuttig, ook in de gewone speelwereld heb je ze nodig om in het spel te kunnen vorderen. Aangezien je maar één medespeler tegelijk in je team kan hebben, zorgt dit voor de nodige puzzelelementen, waarbij je hersens heel wat denkwerk moeten verrichten. Het moeilijkste deel van het spel licht dan ook in de puzzels; de gevechten zijn vrij makkelijk. Het enige echte knelpunt in Paper Mario: The Thousand-Year Door is het gevoel van een échte RPG. Wat bedoel ik daarmee? Als ik aan een RPG denk denk ik aan grote werelden waarin je gedurende lange tijd door de velden moet rennen om het volgende dorp te bereiken. In dit spel is dit niet, hierin kruip je gewoon in een warppijp en je komt aan op je bestemming. Je mist dus wel een zeker vrijheidsgevoel, wat jammer is, ook al zijn de speelwerelden groot genoeg.

Over sound valt er niet al te veel te zeggen. Het bevat de nodige vrolijke deuntjes en betoverende achtergrondmuziek, die we van Nintendo hadden kunnen verwachten. Er is geen voice-acting, maar de letters in de tekstballonnetjes brengen wel goed een gevoel over. Dit wordt gedaan door bv. gigantisch grote letters als iemand roept, bibberende letters als iemand angstig is, enz. Dit draagt allemaal bij aan de cartoony feel van het spel, echte stemmen zouden deze game verpesten. De gezichtsuitdrukkingen spreken ook boekdelen en zijn soms echt verschrikkelijk grappig.

Paper Mario: The Thousand-Year Door is een zeer vermakelijke titel, vooral voor een fan van Mario games, aangezien je vele oude bekenden zal tegenkomen. Het gevechtsysteem is tof, vernieuwend en ook de humor draagt zijn steentje bij tot het maken van een topper. Zoek je echter een RPG met een grote wereld waarin je van dorp naar dorp moet wandelen, dan wacht je misschien beter op Tales of Symphonia (waar natuurlijk ook een review van wordt geschreven).

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Paper Mario: The Thousand Year Door
geplaatst in: GC, Nintendo, Reviews
tags: ,


Leave a Reply