gaming sinds 1997

Peter Jackson’s King Kong

Oorspronkelijk wou ik deze review wijden aan apenkak. Ik ben wijselijk van dat idee afgestapt, aangezien niemand houdt van apenkak, een paar vreemde snuiters daargelaten natuurlijk. Bedenk dan wel eens dat King Kong een belachelijk grote wc-pot gebruikt, en dan weet je het wel. Uitwerpselen van apen zijn nu ook niet meteen een goede referentie voor dit spel. King Kong had het potentieel om uit te groeien tot een klassieker, maar laat het onderweg afweten.

Het spel is gebaseerd op de gelijknamige film van Peter Jackson, maar maakt er geen misbruik van. Je moet geen tussenfilmpjes uit de bioscoop verwachten, iets wat sommigen misschien wel jammer vinden. De meeste personages hebben wel hun stem en uiterlijk geleend, waardoor je ook zonder die filmscènes kunt genieten van een filmische ervaring. Het blijft grappig om Jack Black (Tenacious D, School of Rock…) met zijn camera door het spel te zien rondhollen.

Je speelt afwisselend met Jack Driscoll en de oppermachtige Kong. Vanzelfsprekend levert dit verschillende gameplay op. Met Jack moet je meer toevertrouwen op je survivaltechnieken, terwijl Kong vrijwel onoverwinnelijk is. Na een paar speelbeurten wordt al snel duidelijk dat de avonturen van Kong niets meer zijn dan een paar herhalingsoefeningen. Veel meer dan wat klauteren, op vierkantje rammen en geregeld een dinosauriër neermaaien zit er niet in. Ik had een soort Rampage in de jungle verwacht, om vervolgens New York te terroriseren. Niets van dat, Kong valt tot vervelens toe in de val van één T-Rex, twee T-Rexen, en ja, zelfs drie T-Rexen. Om nog maar te zwijgen van het saaie gevecht met die grote vogel dat wat later gewoon nog eens herhaald wordt met twee vogels.

Dan kies ik eerder voor het survivalweekend van Jack Driscoll. Met een beperkt aanbod aan wapentuig doorkruis je samen met je groep noodgedwongen het eiland op zoek naar redding. In first-person view komt het spel grafisch ook veel beter tot zijn recht. Als we de ronduit knullige vuureffecten even vergeten en niet kijken naar het goedkope water zien we zelfs een prachtig spel. Jurassic Park valt in het niets bij het zien van de kudde dinosauriërs die voorbijraast terwijl jij op zoek bent naar vuur. Op je weg doorheen die gigantische mastodonten word je belaagd door kleinere dinosauriërs. Je steekt de wegversperrende bosjes in brand en rottende karkassen aan je linkerkant worden opgepeuzeld door vreemde vliegende wezens: het is zonder twijfel het moment van spel en ongetwijfeld één van de sterkste scènes van het jaar. Het gevoel van overweldiging wordt alleen nog maar versterkt door de filmische muziek en de mooie geluidseffecten.

Met Jack lijkt het alsof je een shooter speelt, al kun je King Kong met moeite een first-person shooter noemen. De nadruk ligt echt wel overleven en huilend als een mietje weglopen is vaak de beste oplossing. Je kogels zijn schaars en vaak zul je het alleen moeten doen met een speer of een afgebroken rib van wilde beesten. Jammer genoeg is de hele gameplay van King Kong een beetje te beperkt. Naast het overleven op het eiland moet je ook geregeld op zoek gaan naar vuur. Dat vuur dient om bosjes te verbranden die je weg versperren. Het is alleen vrij debiel dat die bosjes nauwelijks tot aan je knieën reiken. Als de struikjes eenmaal verdwenen zijn kan je op zoek gaan naar een stuk hout om deuren te openen. Veel zoekwerk komt er echter niet aan te pas, aangezien je meer moeite moet doen om ze niet te zien.

Oorspronkelijk was ik van plan om King Kong een vrij hoog cijfer te geven. Een 88 leek me wel gepast voor een spel dat tonnen sfeer biedt, maar niet perfect genoeg is voor een echte topscore. Je voelt hem al aankomen, ik ben geneigd om King Kong geen 88 te geven. Het spel gaat op het einde namelijk compleet de mist in. De kleine foutjes uit het spel kan ik nog vergeven, maar de wansmakelijke onoplettendheid waarmee UbiSoft voor de dag komt in het laatste kwartier slaat werkelijk nergens op. Iedereen die een spetterend einde in New York verwacht is eraan voor de moeite. Ik had echt het gevoel dat het laatste level niet bedoeld was voor het spel. Het leek alsof UbiSoft het spel oorspronkelijk wou laten eindigen op het eiland, maar zich toen plots bedacht en nog maar vlug een leveltje in New York liet maken door een stagiaire. De zeeziekmakende camera, de besturing van Kong die slechter lijkt dan in de rest van het spel en een stel bugs vergallen het einde toch wel een beetje. Het meest teleurstellende was echter de lengte van het spel. De aftiteling verscheen al op het scherm in minder dan tien uur tijd en dat is echt wel wat karig.

Wat begint als een klassieker eindigt in een fikse teleurstelling. Ik vestig mijn aandacht dan ook op de eerste uren van het spel en die zijn toch wel erg bijzonder, in tegenstelling tot het einde van de game. Het blijft natuurlijk een goed spel, laat daar geen twijfel over bestaan. Met de beperkte speelduur en de onafgewerkte New York levels valt er echter minder goed te leven. King Kong scoort op alle vlakken, maar krijgt in de slotminuten enkele tegendoelpunten te slikken. Om terug te komen op kak: dit is een gouden toilet. Jammer genoeg blijkt het toilet na een zitbeurt te bestaan uit nep bladergoud.

Grappig detail: de inwoners van New York kun je als Kong niet vermoorden, terwijl de inboorlingen op het eiland als mieren verdwijnen onder zijn gigantische schoenzolen. De stedelingen lopen zelfs door muren heen om de machtige Kong te ontwijken. Een jammerlijke bug, en jammer genoeg is het niet de enige.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Peter Jackson’s King Kong
geplaatst in: PS2, Reviews, Ubisoft
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>