gaming sinds 1997

Phoenix Wright: Ace Attorney – Trials and Tribulations

Phoenix Wright is terug als advocaat van de verdediging in dit derde deel. Het is tegelijk de laatste keer dat Phoenix de hoofdrol speelt. Dat vraagt om een spetterend afscheid.

In totaal zijn er vijf episodes. In de eerste keren we terug in het verleden en mag de speler aan de slag als Mia Fey die Phoenix (op dat moment nog advocaat in spe) verdedigt tegen een moordaanklacht. Daarna maakt Phoenix zelf terug zijn opwachting in het heden. Enkele oude bekenden keren terug om mee te spelen in de ongelooflijk meeslepende verhaallijnen (lang geleden dat we dat nog mochten meemaken!). Net als je denkt dat je het gehaald hebt, komt er wel weer iets naar boven dat de hele zaak op zijn kop zet. Wat ook leuk is, is dat Phoenix niet zomaar enkele losse zaken die niets met elkaar te maken hebben behandeld, nee, er is vaak een zekere connectie. Op het einde komen dan alle losse eindjes samen tot een uiterst spannend en toch wel wat duister einde. Het is een sterk verhaal, meteen een van de grooste troeven van deze game.

‘Why change a winning team?’ moeten ze gedacht hebben bij Capcom, want ten opzichte van de eerdere delen is er nauwelijks iets nieuws bijgekomen. Wie niet genoeg kon krijgen van de vorige games zal het echter amper iets kunnen schelen, want speelplezier staat nog altijd voorop. Elke zaak bestaat uit twee verschillende delen: aanwijzingen verzamelen en het proces zelf. Er wordt bijna geen gebruik gemaakt van specifieke DS-features (niet zo verwonderlijk aangezien het gaat om een GBA port), wel mag je af en toe eens iets belangrijks aanduiden op een foto.

Zoals het hoort bij elke fictionele advocaat, moet Phoenix zelf ook voor detective spelen. Door het ondervragen van getuigen en het verzamelen van verdachte voorwerpen die de politie over het hoofd zag, wordt meer en meer bewijs bijeengebracht dat later, tijdens het proces, misschien wel voor een doorbraak in het voordeel van de verdediging zal zorgen.

Tijdens het onderzoek zijn echter vaak enkel de vage contouren van de ware toedracht zichtbaar, dus komt het erop aan geen enkel hoekje over te slaan. Temeer omdat het spel nog altijd te lineair werkt: bewijsmateriaal moet op het juiste moment voorgelegd worden om een getuige onder druk te zetten, anders lukt het niet, ook al zit je wel op het juiste spoor. De getuigen die Phoenix tegenkomt tijdens het speuren, zijn al even belangrijk om de puzzelstukjes van een zaak op hun plaats te kunnen leggen. Niet iedereen zal echter gewillig de waarheid vertellen. Wanneer iemand liegt of iets verbergt, verschijnen een aantal sloten en kettingen om je hierop attent te maken. Om deze psycholocks te breken, dient Phoenix hen te confronteren met bewijsmateriaal dat hun getuigenis tegenspreekt.

De hoofdtaak van de advocaat van de verdediging in dit spel is de getuigen aan een kruisverhoor te onderwerpen. Om verder te raken moet de contradictie in de getuigenis gevonden worden en dan liefst ook nog bewezen worden met bewijsmateriaal. Door de lineariteit van het spel kan het echter gebeuren dat je wel op het juist spoor zit of al een bepaalde conclusie hebt getrokken die pas later in het spel wordt aanvaard. Vaak saven is de boodschap, want elke keer dat niet ter zake doend bewijsmateriaal wordt voorgelegd, verlies je als straf een beetje van een levensbalk. Is die balk eenmaal op, dan verliest de rechter zijn geduld en verklaart de beklaagde onmiddellijk schuldig. Phoenix (en Mia) denken wel met de speler mee, wat het in de eerste plaats al leuker maakt dan wanneer je alles alleen lijkt te doen en bovendien krijg je zo ook altijd subtiele hints om je een duwtje in de juiste richting te geven indien nodig.

De dialogen zijn intelligent geschreven en zitten vol verborgen en vaak hilarische (woord)grapjes, ook in de namen van de personages (zoals Luke Atmey, wat ineens ook een passende omschrijving van het karakter van dit personage is). Alleen jammer dat hier en daar een woord ontbreekt of een spellingsfout opduikt. Gelukkig komt dat niet al te vaak voor. Het is een hele verademing om eens dialogen tegen te komen die in plaats van langdradig en monotoon wél leuk zijn om te lezen.

Er zijn slechts een paar nieuwe muziektracks en een zeker aantal komt vaak terug, maar toch zouden enkele tracks zeker niet misstaan als ringtone of zo. De dialogen worden niet gesproken, behalve dan de veelgehoorde kreten ‘objection’ en ‘hold it’, die je desgewenst ook zelf in de microfoon mag roepen. Dat betekent dat er veel gelezen moet worden, maar gezien de eerder genoemde sterke inhoud van de dialogen, is dat zeker geen probleem. Het beeld is scherp genoeg om alle details te kunnen zien, niet onbelangrijk aangezien veel cruciale aanwijzingen anders niet te vinden zouden zijn.

Trails & Tribulations biedt opnieuw veel speelplezier als advocaat, maar veel nieuws is er niet ten opzichte van de vorige delen. Ook stoort de lineariteit soms. Maar het moet gezegd worden: de dialogen, de verborgen grapjes en uiteindelijk ook het verhaal maken veel goed. Ook voor wie de vorige episodes met veel plezier heeft gespeeld, is ondanks het gebrek aan vernieuwing Trails and Tribulations de moeite waard. Phoenix Wright: Ace Attorney is en blijft een uitstekende gameserie.

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Phoenix Wright: Ace Attorney – Trials and Tribulations
geplaatst in: Capcom, DS, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>