gaming sinds 1997

Pikmin

Op een dag neusde Shigeru Myamoto in een dronken bui wat rond in zijn achtertuin. Dit gaf hem duidelijk ideeën voor een spel, het resultaat? Pikmin!

In Pikmin speel jij Captain Olimar, een klein ventje dat met zijn ruimteschip (Dolphin, een subtiele hint naar de codenaam van de Gamecube destijds) op aarde gecrashed is. Zijn ruimteschip is door de crash helemaal verwoest en de onderdelen zijn alle kanten uitgevlogen. Captain Olimar moet ze alle 30 terugvinden, ware het niet dat het pak van onze kleine ruimtereiziger maar overlevingsmiddelen heeft voor 30 dagen! Jij als speler moet dus proberen in deze korte periode zoveel mogelijk onderdelen van de Dolphin terug te vinden.

Gelukkig moet dit niet zonder hulp! Op de planeet waar Captain Olimar is neergestort leven namelijk kleine wezentjes, Pikmin. Deze wezentjes doen alles wat hij hen opdraagt. Er zijn 3 verschillende soorten Pikmin: rode, blauwe en gele. De rode Pikmin zijn bestand tegen vuur, de blauwe kunnen zonder problemen door het water en de gele kunnen bomstenen gooien en vliegen hoger als onze kleine kapitein ze weggooit. Al deze eigenschappen moet je slim en doeltreffend benutten anders zul je het eindfilmpje van Pikmin waarschijnlijk niet te zien krijgen…

De besturing van Pikmin is bewust simpel gehouden, maar is daarom niet minder doeltreffend. Als je voor het eerst het spel speelt heb je de besturing in geen tijd onder de knie. Ze voelt heel natuurlijk en vertrouwd aan. Het is allemaal erg simpel, zodat Pikmin dirigeren al snel je 2de natuur wordt. Met de control stick beweeg je Captain Olimar, met de A-knop gooi je Pikmin, met de B-knop fluit je, zodat alle Pikmin die rond je staan meteen gehoorzamen en met een druk op de X-knop gaan alle Pikmin die je op dat moment volgen, gerangschikt staan op hun kleur. Klinkt allemaal heel ingewikkeld, maar dat is het gelukkig allesbehalve.

Grafisch was ik ietwat teleurgesteld in Pikmin. De graphics doen hun werk goed, maar ik had er toch net dat kleine beetje meer van verwacht. Hoewel de animaties van Captain Olimar, de Pikmin en de vijanden allemaal heel goed zijn en alles er zeer gedetailleerd en kleurrijk uitziet, hangt er over het hele spel een soort N64-style waas. Toch blijft het natuurlijk leuk om te zien hoe een bende van 100 verschillend gekleurde Pikmin Captain Olimar volgen, elk op hun eigen manier.

Mediteermuziek, dit woord beschrijft perfect wat je kan verwachten van de muziek uit Pikmin. De rustige achtergrondmuziek blijft quasi het hele spel dezelfde, logisch dus dat je het na een tijdje zo beu als koude pap wordt. Maar maak je geen zorgen, tegen dan heb je het al uitgespeeld. De sound effects van de Pikmin die weggegooid worden zijn grappig voor de eerste paar keren, maar na een tijdje ga je je hier ook aan beginnen irriteren. Verder zijn er jammer genoeg weinig sound effects te bespeuren.

Dan komen we nu bij één van de slechtere punten van Pikmin, de replay value. Eén speldag duurt ongeveer 15 minuten, en je moet het op 30 dagen zien uit te spelen. Reken daar nog een paar dagen bij die je opnieuw probeert en je komt aan een gemiddelde van 8 uur. Zo snel heb je het spel uitgespeeld, als je het tegen die tijd al niet hebt opgegeven. Jammer genoeg ligt na enkele speldagen de saaiheid reeds op de loer. Pikmin kweken, vijanden doden en onderdelen vinden, uit meer bestaat de gameplay van Pikmin niet. Hierdoor wordt het spel al vlug erg repetitief.

Maar begrijp me niet verkeerd, Pikmin is één van de leukere en originele spellen op de Gamecube, maar het is jammer dat de hype er rond ons veel te hoge verwachtingen heeft doen koesteren. Alles bij mekaar kan ik enkel tot de conclusie komen dat Pikmin de perfecte huurgame is, niet meer en niet minder dan dat. Toch wel een gemiste kans voor Myamoto…

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Pikmin
geplaatst in: GC, Nintendo, Reviews
tags: ,


Leave a Reply