gaming sinds 1997

Pokemon Ranger

De Pokémon rage blijft maar doorgaan. Het begon allemaal met een totaal geflipt en ADHD-achtig tekenfilmpje, later kwamen er ook de eerste games opdagen voor de Nintendo Gameboy (dat waren de Blue en Red Pokémon cassettes) en zelfs films en kaartspellen werden aan deze gekke wezentjes gewijd. Om het even over die games te hebben, vooral die Red en Blue waren schitterende games die zowel jong als oud konden boeien. Hoe verder de games evolueerden, hoe meer ze echter gericht werden op het jongste publiek. Ook vandaag worden nog spelletjes ontwikkeld die de naam ‘Pokémon’ dragen. Pokémon Ranger is er één van.

Pokémon Ranger is, tot mijn grote spijt, amper te vergelijken met de originele games uit de serie. Hier ben jij een ranger, een soort boswachter en politieman in één, en moet je de vrede bewaren in de stad en mensen helpen met allerhande problemen. Zo moet je bijvoorbeeld belachelijke zaken doen als een doos gaan verschuiven die voor een droppelingsdeur werd neergeplant of een boomstronk in de fik gaan steken omdat hij het weggetje door het bos barricadeert. Al deze dingen doe je echter niet op een normale manier, geen handenarbeid hier! Je laat alle klusjes immers opknappen door Pokémon natuurlijk.

Ieder karwei vraagt om de hulp van een specifiek diertje. Een zwaar voorwerp verplaatsen moet je met een vecht-pokémon doen omdat deze sterk is, vuur blussen doe je met water-pokémon terwijl je er eentje start met vuur-pokémon. Allemaal logisch, maar er is één addertje onder het gras. Je hebt maar één pokke-dier dat het hele spel achter je aan host, de rest moet je vangen. Dat was niet zo erg mochten ze niet weer bij jou weggaan zodra ze een taak vervuld hebben of jij ze loslaat.

Stel, je moet een boomstronk verbranden, maar je hebt geen vuur-pokémon bij je. Om dat probleem op te lossen moet je de wildernis in trekken om een vuurbeest te vangen. Eens deze zijn taak heeft verricht, wordt hij automatisch weer vrijgelaten waardoor je later opnieuw naar zo’n beest kan gaan zoeken. Wat ook het geval zal zijn, is dat je dikwijls met een hele zooi pokémon achter je aars aan zal lopen en dat kan leiden tot verwarring.

Naast de aanpassing aan het gebruik van de Pokémon is ook het vangen van de plaatselijke fauna aangepast. Geen ballen meer om naar hun kop te smijten, deze keer doe je het met je stylus. Om een pokémon te vangen moet je een mini-game tot een goed einde brengen. Dat werkt als volgt: iedere pokémon krijgt een getal boven zijn hoofd en dat getal toont aan hoe dikwijls je een cirkel moet trekken (vlak na elkaar, zonder de stylus van het scherm te lichten) rond het ding.

Let wel op, de pokédieren kunnen je stylus aanvallen en als dat gebeurt gaat er een stukje van je levensmeter af. Dit kan echter vermeden worden door de stylus op tijd op te heffen. Raakt je meter toch leeg, dan kan je opnieuw beginnen vanaf de laatste keer dat je bewaard hebt. Om het iets gemakkelijker te maken kan je ook de gaven van de pokémon die je dan in je bezit hebt inroepen.

Al dat gedoe hierboven werd in een al even belachelijk verhaal gekletst. Tijdens één van de missies bij het begin van het spel moet je een professor begeleiden door gevaarlijk gebied. Hij is de technische leider van het globale ranger team en draagt een belangrijk voorwerp bij zich, zijn laatste nieuwe uitvinding, de Super Styler (gebruikt om Pokémon mee te vangen). Als die in handen van de verkeerde mensen valt, kan dit een ramp betekenen voor de hele wereld. En inderdaad, jij mag die Super Styler gaan terugvorderen.

De conclusie is dan ook dat verhaal niet kan verbergen dat dit game een vage schim is van wat de serie ooit te bieden had qua gameplay. Langs de andere kant zijn de graphics er wel wat op vooruit gegaan, met leuke effecten en een kleurige wereld. Het geluid is dan weer geen haar verbeterd. Nog steeds MIDI-achtige golven die uit je luidsprekertjes trillen.

Pokémon Ranger is alles behalve wat ik er van verwacht had. Waar ik het graag had kunnen vergelijken met de “catch ‘m all” reeks lukt dit helaas met alle goede wil van de wereld niet. Dit is geen Pokémon, maar pokke-mon… Misschien dat het spel echter toch de allerjongsten (voor wie het spel uiteindelijk is bedoeld) kan bekoren, maar voor het oudere publiek is dit absoluut geen goede keuze.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Pokemon Ranger
geplaatst in: DS, Nintendo, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>