gaming sinds 1997

Pokemon XD: Gale of Darkness

Pokémon Colosseum, het vorige Pokémonspel voor de GameCube, leerde ons al dat er een immens verschil bestaat tussen de GC-versie en de talrijke GameBoy-versies. Het meest opmerkelijke onderscheid was de manier waarop je Pokémon te pakken kreeg. Op de GB-versies loop je rond in het lange gras en kom je hier en daar een wilde Pokémon tegen. Bij de GC-versie was het concept omgegooid waardoor je enkel nieuwe Pokémon in jouw team kreeg door een boosaardig Shadow Pokémon van zijn trainer te snaaien (lees: te stelen). Daardoor ging een groot stuk van het gevoel van vrijheid uit de GB-versies verloren. Met heel wat verwachtingen werd dan ook uitgekeken naar deze Pokémon XD: Gale of Darkness voor de Cube.

Het verhaal gaat van start met een donker introfilmpje. Shadow Lugia, een gigantische, mysterieuze Shadow Pokémon, tilt met magische krachten een schip uit de zee en vliegt ermee weg. Paniek en verbazing alom!

Jij speelt de rol van een jonge trainer, die samen met zijn zus en zijn moeder in het Pokémon HQ Lab woont. Ma Lily werkt er namelijk samen met professor Krane aan een zuiveringskamer waarmee Shadow Pokémon op een eenvoudige en snelle manier gezuiverd kunnen worden. De kwaadaardige organisatie Cipher houdt zich namelijk bezig met het sluiten van de harten van die lieve Pokémon om ze zo te veranderen in slechte Shadow Pokémon die ze kunnen gebruiken voor hun louche zaakjes. Wanneer professor Krane door de slechteriken ontvoerd wordt, ziet het er niet goed uit.

Zodra je van start gaat, merk je dat er nog steeds geen sprake is van de vrijheid uit de GB-versies. Je moeder vraagt je je kleine zusje te gaan zoeken en via een of andere kerel kom je te weten dat ze in het lab van een krankzinnige professor iets verderop zit. De nieuwe plek verschijnt op je landkaart en dus snor je erheen op je scooter. Je vindt er je zusje en loopt er een verkoper tegen het lijf. Hij zegt je dat een machineonderdeel waarop jouw ma zit te wachten, aangekomen is. Dus jij, brave jongen, gaat naar huis om de boodschap door te geven en dan hoor je waar je de winkel kan vinden. Zo gaat het alsmaar door. Overal kom je wel vriendelijke of duistere figuren tegen die gerust eens met jou willen vechten.

Die “gevechten” zijn, zoals te verwachten, nog steeds hetzelfde. Jij hebt twee Pokémon, je tegenstander heeft er twee en om beurten kiezen jullie welke aanvallen er moeten gebeuren. Wie nog nooit een Pokémonspel gespeeld heeft, moet wel begrijpen dat er van een echt gevecht geen sprake is. De Pokémon raken elkaar nooit aan, je kan het eerder zien als het uitspreken van spreuken.

Verder heeft elke Pokémon bepaalde eigenschappen die voordelig of nadelig kunnen zijn ten opzichte van een ander type. Zo zal een Pokémon van het type Water het meest effectief zijn tegen Fire-Pokémon. Een Ground-attack zal daarentegen geen effect hebben bij een Flying-Pokémon. Toegegeven, sommige aanvallen gaan gepaard met mooie grafische effecten, maar dat is allemaal niets nieuws.

De vergelijking met Pokémon Colosseum gaat echter nog veel verder. Sommige plaatsen, zoals bijvoorbeeld Agate Village, zijn gewoon volledig overgenomen. Dus niet alleen het concept – Shadow Pokémon vangen, hun hart openen door ermee te vechten of ze te masseren met colognes en ze dan te zuiveren aan de Relic Stone – en het gevechtssysteem zijn identiek. Ook hele omgevingen zijn er opnieuw ingestopt. Zelfs de geluidjes zijn grotendeels dezelfde. Enkel het verhaal veranderen is toch wel een heel goedkope manier om een nieuw spel maken!

Maar eerlijk is eerlijk, er zijn een paar kleine toevoegingen. Op drie verschillende plekken kan je wilde Pokémon vangen. Je laat wat lekkers voor hen achter en als je geluk hebt, heb je later beet. Natuurlijk ben je intussen al lang met iets anders bezig en moet je bijgevolg onmiddellijk

laten vallen waarmee je bezig bent en je zo vlug mogelijk naar de bewuste plaats begeven. Ben je er snel genoeg, dan is de Pokémon nog steeds aan het knabbelen aan zijn favoriete snacks; ben je te laat, dan is de snoodaard verdwenen. Misschien even leuk tussendoor, maar echt veel voegt dit niet toe aan het spel.

Wel een stap in de goede richting is de Quick Battle. Deze mode kan je namelijk met twee spelen, zonder dat je een GBA nodig hebt! Je kan ervoor kiezen om één GC-controller door te geven of elk een controller te nemen. Twee spelers is hier het maximum. Wil je met drie of vier spelen, dan moet je in de Group Battle mode zijn. Daar kan slechts één iemand op de GC-controller en hebben de anderen nog steeds een GBA nodig. Een lichte verbetering dus, maar nog verre van in orde.

Pokémon XD: Gale of Darkness is eigenlijk bijna een kopie van Pokémon Colosseum. Op enkele kleine toevoegingen na is echt alles hetzelfde. Wie Pokémon Colosseum niet gespeeld heeft, zal dit spel waarschijnlijk een hogere score geven, want het game is op zich niet slecht. Voor de anderen zal het eerder een teleurstellende déjà-vu zijn.

Onze Score:
6.0
gerelateerd spel: Pokemon XD: Gale of Darkness
geplaatst in: GC, Nintendo, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>