gaming sinds 1997

Prince of Persia

Pief poef paf, Prince of Persia weer naar af?

Je ziet het maar al te vaak: succesverhalen sterven een stille dood door een zoveelste herhaling van wat er initieel het succes bracht. Kijk maar naar Need for Speed of – naar mijn mening – Command & Conquer, of zelfs Splinter Cell. Vaak worden reeksen een stuk minder populair, soms door het gebruik van een minder ervaren of een ander development team of door het te laat op de markt komen van een opvolger. Veelal echter ligt de oorzaak bij het gebrek aan durf van de developer en publisher. “Never change a winning team” wordt wel eens gezegd, maar niemand speelt of betaalt graag tweemaal voor hetzelfde spel. Jij wel?

Met de reïncarnatie van de amper enkele jaren afgesloten Prince of Persia-trilogie plaatste Ubisoft een gewaagde zet. Men kom immers ook gekozen hebben om een nieuwe sequel te maken die snel wat geld in het laatje bracht, maar in plaats daarvan werd gekozen voor een gesjaalde prins, een compleet nieuw verhaal en zelfs een gedurfde grafische techniek: cell-shading.

Het risico van een (financiële) flop als gevolg was dan ook relatief groot, zeker als je beseft dat het spel zonder DRM werd afgeleverd als ‘experiment’ om te polsen of de afwezigheid van een kopieerbeveiliging inderdaad een impact heeft op de verkoop. Ubisoft, mijn respect heb je alvast al verdiend, nu nog even bekijken of het ook een degelijke game opleverde.

Het verhaal van Prince of Persia staat volledig los van dat van de vorige trilogie en focust zich quasi enkel op de twee hoofdpersonages. Op zijn trektocht doorheen de woestijn ontmoet de naamloze prins de charmante en bovendien wulps geklede maar niet zo rondborstige Elika, die achterna wordt gezeten door een troepje soldaten. Al snel blijkt dat die onder leiding staan van haar vader, die smeekt dat ze naar hem terugkeert. Terwijl ze de prins steeds dichter naar het paleis brengt, waar de duistere god Ahriman al meer dan duizend jaar zit opgesloten, wordt de god – en hoe kan het ook anders – bevrijd. Charmante Elika weet onze prins te overtuigen om haar te helpen in de strijd tegen de duistere krachten. De oplossing kan worden gevonden door op zoek te gaan naar de vruchtbare velden die de duistere magie ooit overtroffen.

Waar het in de vorige games de prins was die over een magische kracht beschikte, is het in dit spel Elika. Om één of andere reden is zij namelijk gezegend met de krachten van Ahrimans nemesis, waardoor ze over licht telepathische krachten beschikt en ook kortstondig kan vliegen. Doorheen het spel worden nieuwe krachten vrijgespeeld die slechts op bepaalde plaatsen kunnen worden benut. Eenvoudig gezegd vervult Elika de rol van de Degen des Tijds uit de vorige games, die de prins gebruikte om de klok terug te draaien. Wanneer de prins nu valt of in nood verkeert, vliegt Elika hem tegemoet en plaatst ze hem terug op de vaste grond. Het ontbreken van een limiet aan het aantal reddingspogingen zorgt er helaas voor dat de prins nooit kan sterven en dat zo het spel heel eenvoudig wordt.

De gameplay van het spel beperkt zich tot het klassieke loop- en springwerk zoals we van Prince of Persia gewoon zijn, gecombineerd met het verzamelen van light seeds die Elika’s krachten doen groeien. Om de gebieden – die trouwens in een volledig non-lineaire wijze uit te spelen zijn – te veroveren, zijn een aantal speciale krachten vereist die op hun beurt vanaf een vooraf gedefinieerd aantal light seeds worden vrijgegeven, opnieuw in een volgorde naar keuze.

Naast af en toe een puzzel, bevat het spel ook vijanden, en dit is waar het schoentje begint te knellen. Vier hoofdvijanden komen elk vijfmaal terug, maar de ruimte tussenin de gebieden is zo goed als leeg. Bovendien kunnen kleinere gevechten worden overgeslagen indien de prins zich snel genoeg naar een spawn point kan begeven en de halfgevormde vijand zo vernietigt.

Het is overduidelijk dat de besturing is ontwikkeld voor console en daarna zonder veel moeite is overgebracht naar het toetsenbord en de muis. Alles in het spel is gebaseerd op het tijdig indrukken van toetssequenties, zowel tijdens het lopen en springen, als bij het vechten. Het is even zoeken welke opeenvolgingen goede combo’s opleveren, aangezien de duur ervan impact heeft op de hoeveelheid schade die de prins en Elika berokkenen. Tijdens de tutorial en vaak ook nog tijdens het spel wordt echter met een kleurcode (groen-blauw-geel-rood) verwezen naar de diverse knoppen, die verdacht sterk overeenkomen met de besturing op de Xbox360-controller. Wie dus in het bezit is van een hedendaagse controller kan deze best bovenhalen.

Het enige dat me nog rest te vertellen is hoe de prachtige grafische stijl en animaties mijn hart hebben veroverd. Regio’s die aangetast zijn door de invloed van Ahriman, worden zo goed als monochroom weergegeven met enkele rode en purperen accenten, maar wanneer de corruptie wordt verdreven, wordt het landschap letterlijk omgetoverd in een kleurrijk pastel van warme kleuren. Héél geslaagd. Ook de muziek, opnieuw aan de hand van Inon Zur en Stuart Chatwood trouwens, is van hoge kwaliteit en weet goed op de setting van de game in te spelen. Het voice-over werk bevat voldoende dynamiek, maar weet bij momenten weinig te overtuigen.

Deze herwerking van Prince of Persia is een geslaagd, doch te eenvoudig spel geworden, waarin fans van de vorige trilogie zonder twijfel wel hun goesting in zullen vinden. Door het terugdringen van het aantal gevechten tot het absolute minimum, kan ik de gameplay samenvatten als ‘search-and-collect’. Op zich niet zo erg, maar het gaat wel een beetje vervelen na een tijdje. De grafische pracht is een streling voor het oog en maakt van dit spel uiteindelijk toch een heerlijk avontuur.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Prince of Persia
geplaatst in: PC, Reviews, Ubisoft
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>