gaming sinds 1997

Professor Layton and the Diabolical Box

Professor Layton and the Curious Village was natuurlijk een toppertje en een van die games die de Nintendo DS een eigen gezicht en plaats in het gaminglandschap heeft weten te geven. Ondertussen hebben we de eerste avonturen van de Professor en zijn vervelend minderjarig assistentje uitgespeeld en is het tijd om een nieuw blik puzzels open te trekken met Professor Layton en de Doos van Pandora.

Je merkt het al: de titel is in onze moedertaal, en dat geldt ook voor het ganse spel. Kinderen en brave mama’s zullen dat ongetwijfeld toejuichen en deels terecht. De game is door deze keuze een stuk toegankelijker voor wie jonger is, maar ook volwassen mensen zullen het gemakkelijker hebben om de puzzels op te lossen. Wel jammer is dat het stemmenwerk ten eerste nogal neigt naar het taaltje dat onze noorderburen hanteren en dat sommige personages, en dan vooral zijn betweterig vriendje Luke, voorzien zijn van vervelende stemgeluiden.

Niet alleen ziet het kleine klootzakje er nog steeds uit als een klootzakje; in de tussenfilmpjes zullen zijn irritante stembandjes je nog meer aanmoedigen om virtueel zijn ontluikende mannelijkheid uit te rukken. Maar laten we niet overdrijven: naast deze klacht is de rest van de presentatie heel erg geslaagd. Mooie muziek, prachtige, sfeervolle graphics, uitstekend geanimeerde en betoverende tussenfilmpjes en menu’s en geluidjes die helemaal af zijn.

Ook het verhaal kan opnieuw bekoren dankzij zijn originaliteit, Japanse apartheid en de toch komische opzet en voorvallen. Layton krijgt bericht van een oude vriend dat deze de mythische Elysiaanse Doos heeft bemachtigd en ondanks de legende het gewaagd heeft deze dodelijke doos ook te openen. Dat de brave man na zijn laatste brief nergens meer valt te bespeuren is dan ook de start van een nieuw mysterie dat onze twee vrienden al snel naar het appartement van de verdwenen persoon leidt. Daar vinden ze een treinticket voor de beroemde Molentary Express en beslissen ze om diezelfde trein te nemen. Wat volgt zijn heel wat interessante locaties, grappige en goed uitgewerkte personages en natuurlijk hopen en hopen puzzels.

Wat de gameplay betreft werd de formule niet gewijzigd, enkel geperfectioneerd. Je moet op locaties klikken of met mensen babbelen om puzzels te ontdekken en je kan nog steeds muntjes vinden die je kan inwisselen voor de (niet altijd even bruikbare) tips. Die zal je ook nodig hebben bij al dat hersenwerk. Bereid je voor op rekenpuzzels, de nodige visuele puzzels zoals het opdelen van gebieden, doe-puzzels zoals het schuiven met stukken of het doorlopen van doolhoven, en natuurlijk ook enkele instinkers. Meer dan genoeg afwisseling dus en het is handig dat je deze maal altijd beschikt over de mogelijkheid om aantekeningen te maken op de puzzels zelf dankzij het aanraakscherm.

Nieuw zijn ook wat extraatjes zoals de mogelijkheid zoals het produceren van thee uit een overaanbod aan ingrediënten. De juiste variatie van thee moet je dan weer zien te geven aan de juiste personen op het juiste moment. Je kan ook een hamster helpen met afvallen en na het in elkaar knutselen van een camera krijg je de mogelijkheid om foto’s te nemen en dan een klassiek spelletje ‘Zoek de 10 verschillen’ te spelen. En net zoals in het eerste spel zal het oplossen van puzzels meer en meer content vrijspelen en via WiFi kan je kennelijk elke week extra puzzels binnenhalen. Best verslavend en uitgebreid toch dit game, wat ervoor zal zorgen dat je tientallen uren ermee zoet kan zijn.

Het is alleszins geen moeilijke opdracht om deze conclusie op te lossen. Net als zijn voorganger zit dit spel prachtig ineen, krijg je hopen en hopen leuke en gevarieerde puzzels en een grappig verhaal om alles aan elkaar te breien. Wie zat te wachten op vernieuwing zal wellicht teleurgesteld zijn, maar waarom zou je die kritiek uiten op een dergelijk uniek, magisch, intelligent en meeslepend spel!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Professor Layton and the Diabolical Box
geplaatst in: DS, Nintendo, Reviews
tags: ,


Leave a Reply