gaming sinds 1997

Rampart

Wat kunnen we zeggen over Rampart? Wel, volgens de cover speelt Woody Harrelson de “Most Corrupt Cop You’ve Ever See on Screen”. Die corrupte agent is Dave Brown, een veteraan bij de politie die alle perspectief kwijt is en effectief gelooft dat hij enkel maar doet wat nodig is voor zijn job in het meest corrupte gedeelte van Los Angeles. Of dat nu neerkomt op het tot moes slaan van een verdachte of een nieuwe vrouwelijke collega intimideren, volgens hem is er niets mis met zijn gedrag. En dat gaat zelfs zo ver dat zijn manier van denken zijn persoonlijke leven geïnfiltreerd heeft. Hij heeft een relatie gehad met twee zusters, heeft een dochter bij beide, en woont heel leuk naast hen zonder ooit maar het idee te hebben dat dit – op zijn minst – toch wel een beetje raar is.

Als hij gefilmd wordt wanneer hij na een auto ongeluk een zwarte man begint in elkaar te slaan besluit Internal Affairs een onderzoek te openen tegen hem wat de fijne balans die aanwezig was in zijn leven compleet overhoop haalt.

Wanneer je de cover ziet en de achterkant leest moet je onmiddellijk denken aan films als Bad Lieutenant (met Harvey Keitel), Bad Lieutenant: Port of Call (met Nicholas Cage) of Training Day (Denzel Washington). Qua atmosfeer gaat de vergelijking het meeste op met de originele Bad Lieutenant van Abel Ferrara maar dan met dat verschil dat Harvey Keitel’s personage probeert zich te verbeteren. Woody Harrelson’s Dave Brown aan de ander kant niet. Dave is ervan overtuigd dat hij goed doet voor al de goede redenen en spendeert zijn tijd met het goedpraten tot in het kleinste detail van zijn acties. Zo antwoordt hij bij voorbeeld wanneer hij door een zwarte internal affairs agent beschuldigd wordt van racisme dat hij geen racist is omdat hij iedereen even erg haat. En hij gaat nog verder: “And if it helps, I’ve slept with some of your people. You wanna be mad at someone, try J. Edgar Hoover. He was a racist. Or the Founding Fathers, all slave-owners.”. Die quote geeft een goede samenvatting van Brown’s psyche. Iedereen is schuldig behalve hijzelf.

Dat gezegd zijnde, de vraag is nu of Rampart erin slaagt om je echt in de wereld van Brown te zuigen en dat is een beetje een geval van hit en miss. Het is een zware film met een goede cast en Harrelson geeft wederom het beste van zichzelf, maar het verhaal is zo donker en depressief dat Rampart hier en daar wat verluchting zou kunnen gebruiken. En dat gebeurt dus niet. Net zoals in Bad Lieutenant zitten we in een neerwaartse spiraal vanaf de eerste minuut tot de laatste seconde maar op geen enkel moment is er ook maar een schittering van licht of een beetje hoop voor Harrelson’s personage waardoor je je begint af te vragen wat het punt nu is.

Als dusdanig zal Rampart er niet in slagen om iedereen aan te spreken en diegenen die hopen op een nieuwe Training Day kunnen deze zeker laten voor wat hij is want hij zou enkel maar teleurstellen. Dit is geen typische flik-wordt-slecht film maar een donker portret van een man die niet eens realiseert dat hij aan de slechte kant staat en zelfs geen intentie heeft om te proberen verantwoordelijkheid op te nemen voor zijn acties.

Rampart komt op een Blu-ray disc met zeer goede beeldkwaliteit maar het ziet er allemaal nogal hard uit en het wit is zeer fel waardoor alle buitenscenes een nogal afgeschenen look hebben. De zwartwaarden zijn zeer diep en het beeld heeft wel wat weg van de serie The Shield. Op geluidsgebied is de focus op dialogen maar de surrounds krijgen wel degelijk hun werk met veel achtergrond geluiden. De subwoofer heeft weinig te doen, maar in de scene waar Brown op een nacht naar een discotheek gaat laat hij je ramen dan toch wel trillen.

Onze Score:
6.0

geplaatst in: A-Film, BLU, Reviews
tags: ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>