gaming sinds 1997

Red Dead Revolver

Ik hou enorm van westerns en nog meer van shooters, maar jammer genoeg worden die twee zelden of nooit gecombineerd. De laatste goede realisatie is volgens mij Outlaws, maar dat lijkt eeuwen geleden. Eigenlijk slechts zes jaar maar dat is toch een hele poos als je over videogames spreekt. Rockstar deed dan maar een poging en het resultaat is Red Dead Revolver geworden. Een spel, zeldzaam in soort, maar dat betekent nog niet dat ze daarom hun best niet hoeven te doen. Of zou een gebrek aan concurrentie toch voor meer gemakzucht kunnen zorgen?

Eerst zal je moeten wennen aan de camera die je volledig manueel dient te besturen. Natuurlijk stond film en fotografie toen nog in zijn kinderschoenen. Je kan dan ook niet verlangen dat de eerste Kodak camera van 1888 even vernuftig en handig in mekaar zat als de digitale toestellen van vandaag! Na een halfuurtje went het echter allemaal wel en speelt het je alleen occasioneel nog eens parten als je bijvoorbeeld paard rijdt.

In vergelijking met andere films duren westerns vrij lang. Meer dan drie uur is nog altijd vrij uitzonderlijk, zelfs voor recente films maar daar schort het een beetje bij RDR. Je kan de single-player op een dag uitspelen. Dat is aanzienlijk langer dan een film maar een spel zou toch minstens een weekendje moeten meegaan. Je kan wel in multiplayer tegen vrienden of digitale tegenstanders spelen maar dat is niet onderhoudend. Wanneer je het verhaal voor de eerste keer doorlopen hebt, is het mogelijk opnieuw te spelen op een moeilijker niveau. Ook kan je het nog eens beleven in een mode waarin je alleen in het hoofd mag schieten. Al deze zaken bieden eigenlijk geen meerwaarde, een mogelijkheid om te duelleren tegen een vriend of vriendin zou echter wel leuk geweest zijn.

Met het verhaal schiet dit spel recht in de roos. Je zou haast gaan denken dat grootmeester Sergio Leone het zelf heeft geschreven. Vermits die in 1989 overleed, lijkt me dat echter onwaarschijnlijk. Jammer dat hij de val van de Berlijnse muur, waarmee symbolisch een einde werd gemaakt aan de koude oorlog, niet meer heeft mogen meemaken. Waarom? Hij plande een film, getiteld Leningrad, die hij zeker had kunnen verwezenlijken nu deze politieke barrières vervaagden. Niet dat hij alle eer toekomt want zijn eerste succes, “A Fistful Of Dollars”, was een schaamteloze remake van Yojimbo geregisseerd door Kurosawa. Wat misschien interessant is om te vermelden is dat “The Magnificent Seven”, een klassieke western met John Wayne, ook volledig gebaseerd is op een film van Kurosawa. Uiteindelijk doet dat er natuurlijk allemaal niet toe. Het verhaal gaat over Red en zijn wraak. Door een sneeuwbaleffect wordt je meegenomen op een avontuur doorheen het Wilde Westen. Zo hoort het Rockstar!

Het is niet geheel gerechtvaardigd maar toch associeert iedereen Morricone met westernmuziek. Deze klasgenoot van Sergio Leone voegt nog steeds titels aan zijn lijst toe en die lijst bevat al het astronomische aantal van meer dan vierhonderd films. Het is dus zonder enige twijfel dat ik durf te zeggen dat de lat voor muziek in een videospel weer een beetje hoger is gelegd. Zoals ik impliceerde maakt Morricone ook voor andere filmgenres muziek. “The Untouchables” of “Kill Bill” zijn slechts twee voorbeelden van films die hij tot meesterwerken hielp verheffen. Het toeval wil dat Morricone ook zal componeren voor een film getiteld Leningrad van Giuseppe Tornatore. Misschien wil hij de laatste droom van zijn wijlen kompaan helpen verwezenlijken, wie zal het zeggen?

Grafisch is alles eerst nogal onconventioneel. Een halfuurtje later, na je er van vergewist te hebben dat het niet aan je TV ligt, zullen de speciale en wazige omgevingen zeer reëel overkomen. De tussenfilmpjes zijn zeer overtuigend mede omdat ze de versleten band van een VHS perfect weten na te bootsen zonder ooit vermoeiend te zijn voor de ogen.

Nu moet ik toegeven dat ik de korte verhaallijn of de handmatige camera niet als nadelig beschouw en je kan die dingen wel degelijk door de vingers zien. De verschrikkelijk slechte AI blijft echter een nadeel. Soms neemt daardoor het realisme of de met zoveel zorg gecreëerde sfeer af. Een spel moet zo gemaakt zijn dat je de tegenstand of door vaardigheid of door sluwheid kan verslaan. Een soldaat die je de rug toekeert telkens je herlaadt sluit die behoefte aan laatsgenoemde kwaliteiten al meteen uit. Langs de andere kant kan een vette clown van tweehonderd kilo zeker niet sneller lopen dan jij. Het kostte mij tien seconden om via een binnentrap op een dak te komen. Zo kon ik de vijand makkelijker bestoken. Plots verdwijnt deze dikzak en geen seconde later ademt hij in mijn nek. Jammer, want Rockstar heeft met Max Payne al bewezen over goede know-how voor AI te beschikken. Bovendien worden de slowmotionelementen ook opnieuw gebruikt, waarom dan een nieuwe, slechtere, AI ontwerpen?

In de Engelstalige versie van deze review had ik een uitermate geslaagde conclusie geschreven. Daarin maakte ik gebruik van een heleboel western titels om de eigenschappen van dit spel nog eens kort samen te vatten. Jammer genoeg kan dat niet vertaald worden want geef nu toe “een handvol met dollars” klinkt gewoon niet. Dit spel verkiest kwaliteit boven kwantiteit dus als je slechts één spel per trimester koopt, zal je plezier met Red Dead Revolver maar van korte duur zijn. Ik vind het vast en zeker de moeite waard en als je van shooters in westernsfeer houdt zal je zeker niet teleurgesteld zijn.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Red Dead Revolver
geplaatst in: PS2, Reviews, Rockstar Games
tags: , ,


Leave a Reply