gaming sinds 1997

Red Faction 3: Guerrilla

Verscheurd. Terwijl ik hier de voorbije ogenblikken mijn hele vocabulaire aan het doorspitten was op zoek naar een geschikt woord om mijn gevoelens bij dit spel te beschrijven, was dat ongeveer het eerste dat in mijn gedachten sprong. Waarom? Voor het eerst is Volition erin geslaagd woord te houden over hun voornaamste verkoopspunt – namelijk de belofte van totale vrijheid en het lekker opblazen van alles wat je maar lief is – maar tegelijk blijken ze het een en ander vergeten te zijn. Laat ik het daarbij houden, want ik loop voor op de feiten.

Fun. Dat was anders wel een verdienstelijke tweede. Als er één ding is dat wel dik in orde is met deze game, buiten de voor de hand liggende Geo-Mod engine en vernielzucht, is dat wel het fun-aspect. Toegegeven, het opblazen maak wel tweederde van het festijn uit, maar het blijft niettemin rasechte fun. Na een harde en hersendodende dag kantoorwerk is Red Faction echt de ideale gelegenheid om wat rond te karren en de stress van je af te schieten door amok te maken met je guerrillabroeders. Kers op de antistress-taart is het vernielen van onschuldige maar vijandelijk bewoonde gebouwen.

Het verhaal start wanneer jij, Alec Mason, neerstrijkt op Mars om als mijnwerker aan de slag te gaan met je broer Daniel. Daarna wordt er een lelijk plaatje geschetst van wat er allemaal aan de hand is op Mars en je krijgt links en rechts wat zinloos geweld vanwege de EDF, kort voor Earth Defence Force, te zien. Samengevat begint de door Aarde geïnstalleerde regering serieus de botten van de Mars-bewoners uit te hangen terwijl er langs alle kanten lustig onschuldige mensen afgeknald worden. Het is tijd voor actie en zo komt de Red Faction (weer) op de proppen als vereniging tegen de bad guys. Gooi er nog de dramatische moord op je broer bij terwijl je zelf dankzij diezelfde Red Faction ontsnapt waarna ze je vragen van je bij hen te voegen en je hebt het flinterdunne verhaaltje.

Dat dit verhaal nu niet bepaald goed in het vlees zit, maakt me niet echt uit. Zolang de gameplay me maar meesleurt en verslavend, fun en entertainend is, ben ik al een tevreden gamer. Ik heb hier nog een game gereviewed waarvan het verhaal op zijn zachtst gezegd dun was en dat nog een monsterscore wist te versieren. Veel hiervan staat of valt met het concept en daarvoor ging Volition lekker leentjebuur spelen bij GTA IV. Open wereld, check. Garages vol met auto’s om te ‘lenen’, check. Het verhaal volgen of toch gewoon je zin doen, check. Routes plannen op je map, check. Genoeg materiaal om mee te vergelijken dus, maar houdt Red Faction stand?

Omdat de tegenstand groter is in getallen, beter bewapend is en meer middelen heeft, blijft er voor jouw zijde maar één tactiek over namelijk de eeuwenoude kunst van de guerrilla. Dat klinkt eigenlijk echt als een origineel en spannend uitgangspunt voor een shooter en zo begint het ook. Terwijl je aan het rondcruisen bent, zijn er een aantal standaardmissies te spelen. Deze gaan van het vernielen van een gebouw met beperkte middelen over het bevrijden van gevangenen tot het verdedigen of aanvallen van bepaalde zones. Af en toe komt er een prettig gestoorde chauffeur je oppikken om een rondje vernieling te spelen. Hier dien je voor een bepaald bedrag schade bij de vijand aan te richten. Op sommige plaatsen staan er voertuigen die je naar een bepaalde locatie dient te rijden, maar natuurlijk wil de EDF dat verhinderen. Soms krijg je missies via de radio en die zijn dan meestal van het ‘onderschep’-genre dat je op zoek stuurt naar een koerier, konvooi of een vijandig bataljon. Deze missies zijn wel plezant maar na de zevende keer eenzelfde soort van missie te doen zonder toegevoegde factoren of moeilijkheidsgraad begint het wel te vervelen.

Daarnaast zijn er ook ‘storyline’-missies te vinden op je minimap. Ze zijn te herkennen als de gele vuistjes op de map en wanneer je ze volbrengt, geraak je een beetje verder in de verhaallijn. Dit type van missies varieert wel in opdracht en ook de moeilijkheidsgraad past zich aan naargelang je meer zones – er zijn er zes – bevrijdt. Soms moet je iemand ontvoeren, een andere keer ben je op de loop voor mortiergeschut of ben je op zoek naar aanwijzingen.

Niet te veel geïnteresseerd in missies? Geen probleem! Je kan ook gewoon jezelf tot de tanden wapenen en vijandige structuren gaan vernielen. Maak je genoeg amok dan komen er leden van de guerrilla je helpen terwijl de EDF zich natuurlijk ook versterkt. De gebouwen die je neerhaalt, vallen uit elkaar in ‘scrap metal’ of schroot dat je dient te verzamelen. Datzelfde schroot kan je in een base camp omruilen tegen upgrades en wapens. Terwijl we toch over wapens bezig zijn, deze zijn echt wel om van te snoepen. Meteen vanaf de start heb je al een voorhamer en op afstand te bedienen explosieven waarmee je lekker iemand zijn muil kan inslaan en daarna tot stof herleiden. Zonder te veel te onthullen van het verhaal kan ik je wel al zeggen dat er een wapen is dat deel uitmaakt van de verhaallijn en dat echt kick-ass is om mee op stap te gaan.

Zoals al gezegd, de Geo-Mod engine doet niet enkel een goede job met het hele physics gedoe, maar brengt het er tegelijk niet slecht vanaf tijdens de andere delen van zijn job. Voertuigen, wapens, gebouwen, terrein en NPC’s zijn allemaal ‘smooth’ en gedetailleerd en de engine heeft nooit echt moeite om alles op het scherm te toveren. Spijtig genoeg moet ik daar wel aan toevoegen dat al het detail het gebrek aan creativiteit en enthousiasme in leveldesign niet kan verhullen. Doelbewust of niet, zelfs al is Mars natuurlijk een desolate plaats, geregeld komt alles nogal zoutloos en boring over.

Het geluid mag er ook best zijn, zeker wanneer je de voiceovers in actie hoort. De verschillende figuren in het spel spreken je in meerdere talen aan en het Frans dat ik hoorde was echt Frans en niet van dat plastic Frenglish, echt wel een mooie ‘touch’. Alle geluidjes en effectjes klinken degelijk en doen zeer behoorlijk hun job zonder echt op te vallen of over te nemen.

Wanneer je de singleplayer uit hebt of aan de kant gooit – niemand zal je dat kwalijk nemen – kan je nog wat multiplayeren. Dit kan zowel offline als online gedaan worden. Offline wordt beperkt tot om beurten zoveel mogelijk schade aangericht. Leuk, maar enkel voor een paar uurtjes met gezelschap. De echte verassing komt echter van de online modus zonder dat ik het eigenlijk zag aankomen, want geen enkele van de modes lijkt innoverend. De innovatie komt echter van het vernielaspect. Zowel je eigen vernielzucht als die van je teamgenoten en tegenstanders doet constant het spelbeeld veranderen. De te gebruiken tactiek kan van moment tot moment veranderen en dit meerdere malen per map. Ik ben nog nooit een spel tegengekomen waarbij de spelers niet geconditioneerd worden om bepaalde maps steeds met dezelfde paar tactieken af te handelen en dat is bij deze game wel anders. Op dat gebied is Red Faction echt een welgekomen frisse wind in het lichtjes muffe shooterlandschap. Ben je van plan om dit spel online te spelen, zwier dan gerust nog maar tien percent extra bovenop de score die je zonder twijfel al gecheckt hebt.

Volition heeft het eindelijk voor mekaar. Na twee eerdere pogingen hebben ze dan toch de destructie engine geleverd die ze al jaren voor ogen hadden. Maar mij lijkt het dat ze de ultieme vernielspeeltuin uitgebracht hebben en tegelijk vergeten zijn van er een echt spel rond te maken waar je jezelf in kan verliezen. Gelukkig is het tempo echt heerlijk en is de introductie van de ‘twist’ net op het juist moment gedaan zodat ik tot het einde ben doorgegaan zonder me dat te beklagen. Toch hadden ze beter ook nog wat geld gepompt in een AI-motor en een betere spelopbouw want nu zijn de missies te eentonig, worden het klusjes en zijn ze zelfs op het randje van saai. Daartegenover staat de excellente online multi die op zich alleen al de aankoop van het spel kan verantwoorden en die me nog lang zal doen terug grijpen naar deze titel. Op naar Red Faction 4 please!

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Red Faction: Guerrilla
geplaatst in: Reviews, THQ, X360
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>