gaming sinds 1997

Red Steel

Red Steel is zowaar de eerste niet-geporte first-person shooter voor de Wii en helaas is dat er ook aan te zien. UbiSoft wil met deze titel vooral inspelen op de unieke mogelijkheden van de draadloze controller en probeert die op zowat alle vlakken te implementeren. Mijn leraren hadden het altijd over “less is more”, wel, nu weet ik wat ze daarmee bedoelden. Red Steel is draadloze overkill geworden…

Het verhaal valt best te pruimen. Het heeft iets weg van een slechte Aziatische B-film, maar dat heeft ook zijn charmes natuurlijk. Als vriendje van een Japanse maffiabaas zijn dochter (denk aan Lucy Liu, maar met het geestelijk niveau van Paris Hilton) word je meegesleurd in een plot waarin alles draait om het katanazwaard van haar vader. Het is niet zozeer een wapen in se, maar eerder een teken van macht over de Yakuza, Japan’s befaamde maffiagroepering.

Waar dit game het vooral moet van hebben, is de manier van spelen. Het rondkijken en mikken gebeurt nu namelijk met de Wii-mote, de befaamde draadloze controller. Niet alleen de wijsrichting, maar ook de rotatie wordt geregistreerd, waardoor je dus al een échte ‘niggah’ je wapens horizontaal kunt houden. Handig is het echter niet, waardoor je meestal de controller gewoon op de schoot zult laten rusten in de meest comfortabele houding. Na een vijf- à tiental minuten zou het al aardig moeten lukken om gericht op de vijand te knallen.

Wanneer die zich echter buiten het beeld bevindt, is het nogal stuntelig om eerst de camera te draaien tot de vijand gecentreerd is om daarna op hem te mikken. Gelukkig (of juist niet?) bevat Red Steel een mogelijkheid om te gaan locken op een persoon, zodat de camera nog slechts in beperkte mate kan gedraaid worden. Eens de vijand in het vizier is, kan er worden ingezoomd door de controller naar het tv-scherm toe te bewegen. Je begrijpt wel dat dit een lastige beweging is, die iedereen zal vermijden waar mogelijk. De truc is om de controller eerst achteruit te bewegen, daarna de knop in te drukken en de Wii-mote vervolgens weer op de schoot te houden.

Het zwaardvechten speelt ook een grote rol in het spel, maar meer dan op het juiste moment even schudden met de controller houdt het niet in. Bewegingen worden al te vaak verkeerd geïnterpreteerd, of misschien worden ze wel ad random gekozen in het spel? In plaats van inkomende aanvallen zelf te moeten tegenhouden, werd geopteerd voor schudden met de nunchuck op het gepaste moment. Daar laat UbiSoft toch een grote steek vallen, aangezien dit één van dé hoogtepunten van het spel moest zijn.

Grafisch valt het het allemaal wel mee, rekening houdend met het feit dat we spreken over verbeterde GameCube-graphics. Op bepaalde momenten wordt wel getracht om er iets moois van te maken, zoals bijvoorbeeld met de lichteffecten. Ze voegen in ieder geval dat extra beetje sfeer aan het spel toe. Het geluid valt mee, maar bevat misschien iets te weinig variatie. Vijanden geven veelal dezelfde kreten, en ook de achtergrondmuziek keert te vaak terug.

Red Steel is een goede eerste poging tot FPS op de Wii, maar gaat desondanks teloor aan de te geïntegreerde aanwijsbesturing. Dat je zelfs menu-items moet gaan slepen in plaats van aanklikken, is hier het zoveelste bewijs van. En waarom zou je nu precies iemand met een zwaard te lijf gaan als je over een arsenaal aan kogels beschikt?

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Red Steel
geplaatst in: Reviews, Ubisoft, Wii
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>