gaming sinds 1997

Resident Evil 4

Ik ben nooit een grote fan geweest van het survival-horror genre, dat zowat werd uitgevonden door de Resident Evil reeks. Bovendien bracht de serie reeds een boel remakes en zijstapjes voort, waarvan de meesten gewoon draken van spellen waren. Kortom, het geheel was een beetje doodgebloed. Het was dan ook met enig scepticisme dat ik Resident Evil 4 in mijn paarse GameCube klikte. Maar reeds na enkele ogenblikken was ik volledig verkocht. Wat er op het scherm werd getoverd is zonder meer een van de beste games die ik ooit speelde, op welk platform dan ook. Heb je een hart voor spelletjes, dan moet je deze review gewoon lezen!

Het introductiefilmpje zet reeds van direct de toon. De kwaliteit en de afwerking ervan is simpelweg verbazend. Beter dan dit zal je op de GC niet te zien krijgen en het kan zonder overdrijven wedijveren met wat we op PC te zien krijgen. Naast de visuele details wordt ook onmiddellijk duidelijk dat er op het gebied van voice-acting en geluidseffecten fantastisch werk is geleverd. Maar laten we eerst even bekijken hoe de makers erin slagen met dit alles een geloofwaardige en sfeervolle wereld te creëren.

Sfeer krijg je immers bij hopen! Kraaien fladderen klappend weg, honden huilen onheilspellend in de verte, de kiezelsteentjes kraken onder je voeten, terwijl je stap voor stap dieper de onbekende wereld instapt. Je voelt je gewoon niet op je gemak van het eerste tot het laatste moment, ook al heeft het spel niet de bedoeling om je constant de stuipen op het lijf te jagen. Vanaf het moment dat de eerste tegenstander zonder aarzelen zijn bijl heft om je een kopje kleiner te maken zal je die onderliggende en ongedefinieerde angst overal rond je blijven voelen. De typemachines waar je je voortgang kan bewaren zullen dan ook welkome rustpunten zijn.

Het verhaal zelf is anders dan wat we gewend zijn van de reeks. De verwijzingen naar de Umbrella Corporation zijn nog aanwezig, maar niet meer dan dat. Ook de zombies blijken van de aardbol verdwenen en geruild voor een heel ander soort dreiging. Je start als Leon S. Kennedy, die als Amerikaan de opdracht heeft gekregen om op zoek te gaan naar Ashley, de 20-jarige, knappe dochter van de president. Veel zal ik niet vertellen over het verhaal, daarvoor is het veel te knap en barstensvol twists en prachtige filmpjes, maar ik kan je verzekeren dat het niet zal teleurstellen. Een interessante toevoeging aan het geheel zijn de passages waarbij je samen moet werken met een partner. Deze laatsten zijn overigens voorzien van een goeie artificiële intelligentie.

Het verschil in setting en scenario is het eerste verschil met de voorganger, maar de grootste verandering ligt zonder twijfel bij de gameplay. Dit radicale omgooien van het concept, dat overigens broodnodig was om de reeks nieuw leven in te blazen, zorgt ervoor dat RE4 een nieuwe standaard heeft gezet voor actiegames in het algemeen.

Eindelijk is het gedaan met de vaste camerastandpunten. In third person bestuur je Leon (linkerstick bewegen en tegelijk rondkijken met het C-knuppeltje) en door op de rechterschouderknop te drukken haal je je wapen boven. Op dat moment wordt een laserpointer afgebeeld in plaats van een vizier en wordt er over de schouder meegekeken met je personage. Dit slaagt er niet enkel in om de sfeer te behouden, maar verschaft tegelijk een efficiënte manier van richten. Je kan jezelf wel niet verplaatsen wanneer je aan het mikken bent. Dit is wellicht minder realistisch en vraagt wat gewenning in het begin, maar is wel nodig om de claustrofobische schermutselingen mogelijk te maken.

Deze vuurgevechten zijn erg intens. Je krijgt een gamma aan pistolen, shotguns, enkele rifles en zelfs een bazooka. Deze kan je allemaal upgraden en sterker maken op vier vlakken (vuurkracht, vuursnelheid, herlaadsnelheid en ladercapaciteit). Als je alle upgrades van een wapen hebt vervolledigd dan kan je nog eens een ‘exclusive’ aankopen, die op zijn beurt een specifieke extra zal verschaffen.

Vaak zal je tegenover een overmacht aan vijanden komen te staan en zal je als een halve gare moeten vuren, herladen en wegrennen. Ik hoef je niet te vertellen dat deze gevechten je zenuwen tot het uiterste zullen drijven. Meestal heb je weinig munitie en moet je iemand neerschieten en ze, terwijl ze op de grond liggen of verdwaasd zijn, enkele schoppen verkopen, snel terug achteruitlopen, herladen, schieten en herhalen. Bovendien laten alle gedode vijanden items achter die je broodnodig hebt, maar na een tijdje terug verdwijnen. Je moet dus goed afwegen of je die wil gaan halen of het zekere voor het onzekere kiezen.

De herlaadanimaties verdienen een aparte vermelding omdat ze er fantastisch uitzien! Het is echt een plezier om ernaar te kijken, maar je zit wel altijd op het puntje van je stoel te hopen dat Leon ze net iets sneller uitvoert: de vijand nadert immers schrikwekkend snel. Gelukkig zijn ook de animaties van deze laatsten om duimen en vingers bij af te likken. Naargelang je ze raakt in de buik, de benen of het hoofd zullen ze anders en correct reageren. Ook de schade die je doet is duidelijk afhankelijk van je aiming skills: het hoofd is meestal een goed idee en het beloont je met een bloederig tafereel.

Aan bloed en gore is overigens geen gebrek, dus je kleine nichtje van 7 zou dit spel beter in het doosje laten zitten. Wellicht zou ze het ook benauwd krijgen van de vijanden die deze keer een stuk slimmer zijn geworden en je zullen achtervolgen ondanks gebarricadeerde deuren, omgevallen ladders of dichtgespijkerde ramen. Ook op het gebied van variatie zit het helemaal snor. Ze blijven je immers constant verrassen zodat je op geen enkel moment het gevoel krijgt dat je het allemaal wel gezien hebt en altijd dezelfde strategie kan gebruiken. De bosses in het spel zijn nog een stukje sterker en qua design en animatie zonder meer top. Elk gevecht is een pareltje en zal je de nodige verbazing verschaffen. Ook alle andere modellen, personages en animaties zijn simpelweg af en behoeven geen ander adjectief dan ‘indrukwekkend’.

Nieuw is ook dat Leon nu van daken en door ramen kan springen, tegenstanders kan neerslaan of schoppen en een mes kan gebruiken om ze te verwonden of kisten te openen. Frustrerend aan het genre was zonder twijfel ook het vele rondwandelen, ontdekken en op je eigen stappen terugkeren. RE4 maakt hier echter komaf mee. De actie is veel frequenter aanwezig en je zal een stuk minder moeten op zoek gaan naar sleutels of items om puzzels op te lossen of deuren te openen. Bovendien is de automap erg goed uitgewerkt met duidelijke indicaties van in- en uitgangen, gesloten passages en doorgangen etc. Ook het inventory management is een stukje eenvoudiger gemaakt zodat dit gedeelte je geen overbodige last meer bezorgt.

In lijn met dit concept zal je zowat elk level een interactieve cutscène beleven. In het eerste hoofdstuk bijvoorbeeld wordt er in een filmpje getoond hoe enkele boeren een rotsblok achter je aan rollen. Plots moet je dan heel snel beginnen klikken op je knoppen om het dodelijk voorwerp voor te blijven en te ontwijken. Op dezelfde manier word je doorheen het spel verrast met dergelijke stukjes die het geheel fris en spannend houden.

Ik moet toegeven dat de moeilijkheidsgraad door al het bovenstaande wat is gedaald. Maar ik kan niet zeggen dat ik dat betreur: het game is immers veel leuker geworden. De vijanden zijn iets makkelijker te verslaan en als je sterft hoef je meestal geen groot stuk te herspelen, maar in ruil krijg je zoveel puur, onversneden spelplezier dat we dit eigenlijk geen minpunt kunnen noemen. Wel wordt soms de griezeligheid van bepaalde tegenstanders (en daarmee van het game in het algemeen) wat afgevlakt omdat ze soms, eens de zwakke plek gevonden, makkelijk zijn neer te leggen.

Op het gebied van graphics kunnen we, zoals reeds aangegeven, ook niet anders dan de loftrompet steken van het mooiste GameCube spel ooit. De locaties, die overigens erg afwisselend zijn, worden stuk voor stuk met veel liefde voor detail afgebeeld. Een schijnbaar kalm meer, prachtige jungles, een kasteel en vervallen bebouwing; overal hangt diezelfde ongeëvenaarde sfeer. Zoals zo vaak bij toppers is het geluid evenmin stiefmoederlijk behandeld. De wapens klinken realistisch, je voetstappen lijken echt, het gebrul van monsters is indrukwekkend en ga zo maar door. De muziek geeft perfect aan wanneer het spannend wordt en dat drijft de intensiteit ten top. Het wordt een beetje vervelend maar het is nu eenmaal zo: ook op dit vlak behoort RE4 tot de absolute koplopers.

Ik vergat ook bijna mee te geven dat er nog een boel extra’s voorzien zijn en sommige daarvan zijn enkel beschikbaar na het uitspelen van het game (voorzie daarvoor overigens maar 20 uur in je agenda). Zo zijn er onder andere een hogere moeilijkheidsgraad, nieuwe wapens, spelmodes waarbij je even in de huid van een ander personage kan kruipen en een zijsprong kan maken in het verhaal. Er is zelfs eentje waar je hordes vijanden met de grond gelijk moet maken, met andere wapens in 4 nieuwe mappen en met vijf verschillende personen.

Resident Evil 4 is niet het meest angstaanjagende actie-avontuurgame dat we ooit te spelen kregen. Het is echter wel een van de beste actiegames die ik sinds lange tijd heb mogen proberen. Het is misschien zelfs het beste ooit! Zo zijn er de afwerking, de graphics en het geluid, de revolutionaire veranderingen in gameplay, de toegankelijke en perfect uitgewerkte controls, de creatieve en verrassende personages en bosses, de niet aflatende afwisseling en de prachtige verhaallijn die alles samenhoudt. Resident Evil 4, beste vrienden, is simpelweg een must-have! Heb je nog geen GameCube, dan moet je nu twee dingen doen: er je eentje aanschaffen en RE4 erbij pakken. En meer heb ik over dit indrukwekkende game niet te zeggen!

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Resident Evil 4
geplaatst in: Capcom, GC, Reviews
tags: , , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>