gaming sinds 1997

Resident Evil: Outbreak File #2

Resident Evil: Outbreak File #1 was een “kon zijn”-game. Het idee was goed, maar de uitwerking liet zwaar te wensen over. Daarbovenop werden wij, inwoners van het kleine continentje Europa, voor ons wachten beloond met een verwijderde online mode. Schitterend nieuws: deze keer zit hij er wel in. Slecht nieuws: de uitwerking is nog altijd verschrikkelijk.

File #2 gaat verder waar File #1 eindigde en beide games lijken dan ook in grote mate op elkaar. Dezelfde personages, dezelfde wapens en dezelfde gameplay zijn allemaal zaken die je mag verwachten. Wat is er dan nieuw? Niet veel. Nu kan je rondkijken terwijl je loopt (wat het spel iets makkelijker maakt) en de laadtijden zijn een stuk korter geworden (maar ze komen nog altijd even frequent voor). Toon mij over een jaar beide games en ik zal ze niet uit elkaar kunnen houden. Dat is al geen goed begin voor een sequel.

De grootste nieuwigheid voor ons is dan ook de online mode. Deze gaat gepaard met de grootste uitdaging van File #2: spelers zoeken. Neem eerst een gemiddelde van 190 spelers die ingelogd zijn. Daarvan is een grote meerderheid ofwel inactief, ofwel al met een spelletje bezig. Oké, goed, een halfuurtje zoeken en we zijn vertrokken. En nu? Blijkbaar vond Capcom het beter om de spanning erin te houden en ons op te zadelen met enkele primitieve kreetjes in plaats van volwaardige communicatiemiddelen. Die irritante, monotone oneliners zijn dan ook volkomen nutteloos. “Sorry”, “Help”, “Thanks, “Yes”, “No”, wat ben je ermee? Totaal afgesloten van communicatie vormen zich twee groepen, de veteranen en de n00bs. De veteranen gaan alleen op stap om alle opdrachten maar zèlf uit te voeren en de n00bs gedragen zich hetzelfde als de barslechte AI. Als dat nog niet erg genoeg is, zijn er ook nog de cheaters. En denk maar niet dat Capcom er iets tegen onderneemt. Stel je voor dat het spelersaantal nog daalt!

Door het spelen van bovenstaande mode ben ik de AI beginnen waarderen. Alhoewel de handleiding zegt van niet, zijn de computerspelers zo mogelijk nog dommer geworden. Eén ding kan ik je gegaranderen: hilariteit verzekerd. Op een gegeven moment begon mijn partner met een Grenade Launcher bijen af te knallen. Er zat niets anders op dan met een handgun naar de eindbaas te trekken. Je zorgen maken over landmijnen? Niet nodig, je partners zullen dat probleem wel oplossen! Eenmaal was een computerspeler rondjes aan het lopen terwijl hij “Help! Help!” riep. Allemaal goed en wel, maar in het betreffende gebied was geen vijand te bespeuren. Hier stopt het niet, want het is mogelijk dat de personages die je ‘helpen’ niet bevriend zijn met jouw personage. Dan staan ze daar zonder resterende kogels pal voor een vijand en blijven ze volharden in hun “No” op jouw “Come here”. In File #1 waren ze dom, nu zijn ze gewoon achterlijk.

Ach, misschien is het allemaal wel opzettelijk. Door File #2 kom je te weten dat zelfs vlooien (vaarwel creativiteit) kunnen muteren. In het allereerste hoofdstuk, dat zich in een zoo afspeelt, krijg je het zelf met een olifant aan de stok. Een olifant! Het is niet enkel hilarisch, maar ook totaal niet angstwekkend. De betekenis van het woordje “horror” is dan ook niet terug te vinden in deze game. Die olifant veroorzaakte wel wat problemen, want het zwaargewicht had me totaal geblokkeerd. Hij stond gewoon, reusachtig achterwerk naar mij gericht, voor de poort waar ik door moest. Aangezien ik geen fan ben van olifantreten, ben ik het level maar opnieuw begonnen, waarna hij wèl doorliep. Dit is niet de enige bug waaraan ik me irriteer. Zo kun je vijanden afknallen in de multiplayer mode, waarna ze één seconde later op precies dezelfde plek respawnen. Of soms teleporteren ze gewoon van plek tot plek, wat mikken uiteraard een stuk moeilijker maakt.

Bijster veel verschil in graphics tussen #1 en #2 is er niet, maar daarom ziet het er niet slecht uit. Spijtig genoeg heeft Capcom met Resident Evil 4 getoond hoe het zou kunnen zijn en eigenlijk zijn we in ieder geval al wat beter gewend. De muziek en de algemene geluiden zijn ook exact hetzelfde gebleven, met als enige verschil enkele nieuwe stemmen van de personages. Het is me wel duidelijk genoeg gemaakt dat dit gewoon File #1 is met enkele nieuwe levels erbij gegooid.

Tja, is er nog een conclusie nodig? Je hebt waarschijnlijk de score al bekeken en daarmee weet je genoeg. De enige reden waarom je Resident Evil: Outbreak File #2 zou moeten aanschaffen is om het vlug eens uit te proberen voor de multiplayer volledig doodbloedt. Dát is echt de enige reden die ik kan bedenken. Maar, eerlijk is eerlijk, een Resident Evil die niet creepy is maar hilarisch, je komt ze niet vaak tegen.

Onze Score:
4.0
gerelateerd spel: Resident Evil: Outbreak File #2
geplaatst in: Capcom, PS2, Reviews
tags: , , ,


Leave a Reply