gaming sinds 1997

Retro: Nintendo Entertainment System

Fragland bestaat reeds meer dan een decennium en dat is ook te merken aan de redactie. Enkelen onder ons waren dan ook stille getuigen van games op cassettes en de videogames crash uit 1984. Gelukkig werd de markt hierdoor herschapen naar de succesvolle en bloeiende industrie van vandaag en halen we geregeld herinneringen op, net zoals de bewoners van het bejaardentehuis om de hoek tijdens hun dagelijkse koffieklets. Vanuit dit standpunt besloten we om een duik te maken in de geschiedenis en de site te voorzien van enkele retro artikelen. Zijn de games werkelijk zo goed als we ons nog kunnen herinneren en hoe goed speelbaar zijn ze nog op de TV’s van vandaag? De eerste console die de spits mag afbijten is de welbekende NES.

Geschiedenis
Het Nintendo Entertainment System, of kortweg NES, is zonder twijfel één van de meest populaire consoles ooit gemaakt. De console zag voor het eerst het daglicht in Japan, waar de console bekend stond onder de naam Famicom (Family Computer). Nintendo restylede daarna de 8-bit machine voor het Westen en verkocht er miljoenen exemplaren van dankzij de gigantische bibliotheek van eerste klasse software.

De NES was de thuisbasis van enkele van de meest gerespecteerde franchises ooit – denk maar aan Super Mario, Metroid en Zelda – die hun triomf haalden door goede gameplay boven graphics te plaatsen. Toen de NES van de grond begon te komen was de 8-bit technologie al lang voorbijgestreefd door de concurrentie; een voorbeeld hiervan was de 16 bit Sega Mega Drive. Terwijl de jaren ’90 verder werden ingezet en nieuwere 16-bit consoles de markt probeerden te veroveren bleef Nintendo trouw aan goede gameplay op hun 8-bit broodrooster. Dit resulteerde in de komst van Super Mario Bros. 3 die beter verkocht dan een fles wijn in een ontwenningskliniek. Dit alles samen maakte van de console een icoon in de geschiedenis van de videogame industrie.

Alhoewel de NES controller de voorvader is van alle hedendaagse controllers zag Nintendo toen een gat in de markt van de accessoires. Alles lag voor het grijpen door de videogamecrash, maar enkel fabrikanten met een Nintendo Quality Seal kwamen in aanmerking om dergelijke producten te creëren en distribueren voor Nintendo consoles. Ondanks het kwaliteitslabel werd de markt toch overspoeld door een overvloed aan waardeloze gimmicks zoals R.O.B., Rock ‘n Roller, U-Force, de “It’s so bad” Powerglove en de Konami laserscope. Toch zorgden deze controllers voor extra aandacht bij de sceptische consument. Games zoals Duck Hunt lieten niet-gamers kennis maken met de wondere wereld van games, net zoals Wii Sports alles terug op gang trok in deze hedendaagse tijd.

Heden
Na een lange tijd op zolder haalde ik mijn oude NES console vanonder het stof. De console was nog steeds perfect opgeborgen zoals ik me kon herinneren. Eenmaal veilig de trappen naar beneden genomen te hebben plofte ik me in de zetel neer en wierp een vlugge blik op de nodige kabels.

De installatie gebeurde indertijd altijd via een RF modulator (radio frequentie signaal via de antenne ingang). Mijn ouders hadden indertijd wel een TV met een scartingang, maar deze was toen bezet door een Betamax en om constant geklooi aan die ene poort te vermijden kozen we voor deze gemakkelijke, alternatieve connectie. Om de goede oude tijd te respecteren werd ook deze keer voor dezelfde verbindingsmethode gekozen. Power knop aan! En hopla! Geen beeld? Even zappen dan maar, misschien zit die op een ander TV-kanaal. Maar na urenlang zappen en de reset- en powerknop even vaak in te drukken als benodigd om een sprintwedstrijdje in Track & Field te winnen, begon de NES te ruiken naar verbrand plastic. Mijn oude console had het door mijn hardhandig toedoen begeven! Rest In Peace, my old friend…

Niet getreurd echter! Er is gelukkig een overvloed aan tweedehands consoles te vinden op biedingssites of rommelmarkten. Na het aankopen van een mooi exemplaar besloot ik om alles opnieuw aan te sluiten, ditmaal via een AV kabel, en via deze manier kon ik wat later eindelijk aan de slag met de oude cartridges.

Alles leek dan ook perfect te werken, enkel de sprites leken wat groter op de platte schermen die de oude beeldbuis vervangen, maar dat bedierf de pret zeker niet. Ook de vertrouwde Zapper bleek niet te werken op een flatscreen, niettegenstaande die wel nog op een oude beeldbuis trouw zijn ding deed. Na wat nader onderzoek bleek dus dat de oude technologie van de lightgun geen lijnen scant op de huidige LCD en Plasma TV’s. Wie dus ooit nog eens zijn Zapper wil gebruiken, bewaart beter ook een oude TV op zolder!


geplaatst in: Specials
tags:


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>