gaming sinds 1997

Richard Burns Rally

Binnen het rallygenre heb je twee stromingen: arcade en simulatie. Sommige ontwikkelaars kunnen moeilijk kiezen en nemen dus liever de gulden middenweg, zoals SCI twee jaar geleden. Zij brachten ons toen het zeer matige Rally Championship. Het spel leed aan een identiteitscrisis waar menig schizofreen bang van zou worden. Je kon alles aan je wagen afstellen maar hoeveel aanpassingen je ook doorvoerde, je bolide bleef als een hovercraft over het wegdek zweven. Gelukkig leren ook ontwikkelaars van hun fouten en kozen ze met Richard Burns Rally resoluut voor de simulatie-aanpak. Slaan ze de nagel op de kop en is het realisme top of wordt het een flop vanwege “over the top”?

Vooraleer je aan een rallyseizoen kan beginnen, moet je lessen gaan volgen bij mister Burns himself. Hij leert je verschillende technieken om heelhuids over de finish te geraken. Wat meteen opvalt is dat je in RBR nooit echt goed kan door scheuren. De keren dat je het gaspedaal volledig door kan duwen zijn op één hand te tellen. Veel remmen, geleidelijk aan optrekken en vooral een goede racelijn behouden, is de boodschap. Doe je dit niet, dan beland je binnen de kortste keren tegen een dikke eik die je koetswerk mooi in de plooi legt. Dat ziet er natuurlijk wel stoer uit, maar het heeft ook een negatieve invloed op het rijgedrag van je bolide. De koppeling kan stuk gaan, je wagen kan naar één kant trekken en in het ergste geval vat je motor vuur, met een hysterische co-piloot en een retry als gevolg. Vaak opnieuw beginnen dus en dat kan je wel eens heel zuur opbrekenn, zeker als je weet dat de laadtijden lang en talrijk zijn. Het lijkt wel alsof ze nog massa’s plaats over hadden op hun DVD en maar besloten om deze leegte op te vullen met een hoopje laadschermen. Goed idee, maar laat ze de volgende keer toch maar achterwege hoor!

Nadat je alle kneepjes van het vak onder de knie hebt, kan je eindelijk aan het echte werk beginnen. RBR geeft je de meest voor de hand liggende spelopties die je kan verwachten in een rallygame. Om toch nog enigszins origineel uit de hoek te komen, hebben ze de time trial een ander naamkaartje gegeven, namelijk Richard Burns Challenge. Het blijft gewoon een tijdrit tegen een ghost car, dus laat je niet vangen door de “catchy” naam. De meeste opwinding zal je vinden in de seizoen mode, die zoals reeds vermeld pas beschikbaar wordt als je de rallyschool succesvol hebt beëindigd. Voordat je als een gek door de modder kan crossen, moet je eerst een keuze maken uit de drie beschikbare bolides. Naarmate je vordert, zullen er zich meer teams presenteren, maar in het begin moet je het stellen met de Subaru Impreza, de Mitsubishi Lancer en de Toyota Corolla. Vrij behoorlijke rallywagens, maar een groter aanbod om mee te beginnen was leuker geweest.

De autotechneuten onder jullie zullen hun hartje weer kunnen ophalen want er valt een hele hoop af te stellen. Realisme dus, maar mij doet het niet veel. Ik besluit gewoon over te gaan tot de orde van de dag: de race zelf! Om een vliegende start te maken, wacht je best tot die kerel langs de baan klaar is met aftellen, anders heb je een valse start en krijg je een paar strafpunten aan je broek, wat het geheel niet echt makkelijker laat verlopen. Zelfs met de moeilijkheidsgraad op het laagste pitje en het schadeniveau op reduced is het nog flink ploeteren om de finish te halen. Ik durf dan ook te stellen dat dit de pittigste rallygame is tot nog toe. Je zal heel wat discipline moeten opbrengen wil je ongedeerd en enigszins snel finishen. De minder gedisciplineerde spelers, zoals ik, zullen zien dat dit het spelgenot in het gedrang brengt. Je kan dus stellen dat SCI lichtjes over de schreef is gegaan, waardoor enkel de meest gedreven speler nog kan genieten van het rallygebeuren.

Anders is het gesteld met de visuele kant, die over het algemeen goed tot hun recht komt. Dankzij de grafische engine zal je in het begin even vergeten dat je auto het heeft begeven maar niet veel later zullen de frustraties opduiken en kan die hele schade-engine je geen moer meer schelen. De graphics stralen over het algemeen wel een somberheid uit, die hand in hand gaat met het realisme, maar die mij niet echt kan bekoren. Ik heb het meer voor de flashy graphics met veel tierlantijntjes, maar goed, wie ben ik hé? Op auditief vlak zit het ook wel snor: de wagens klinken zoals je het zou verwachten en bij een aanraking met een boom wordt het correcte geluid nagebootst. Je co-piloot heeft gelukkig ook een duidelijke articulatie, waardoor er nooit een misverstand ontstaat over de richting van de komende bocht.

Door de hoge moeilijkheidsgraad en de lange en talrijke laadtijden is Richard Burns Rally een vrij ontoegankelijke rally racer geworden. Enkel de meest doorwinterde spelers zullen hier plezier aan beleven en ook alleen als ze de lange wachttijden door de vingers kunnen zien. Het spel biedt verder wel alles wat je van een rallygame mag verwachten en voor het vervolg kan ik enkel hopen dat ze van hun fouten zullen leren. Want de kennis om een dijk van een rallygame te maken is duidelijk aanwezig, nu alleen de uitvoering nog.

Onze Score:
8.0
gerelateerd spel: Richard Burns Rally
geplaatst in: PS2, Reviews
tags: , , ,


Leave a Reply