gaming sinds 1997

Rise of Nations

“In de goeien ouwe tijd” speelden gamers zoals ik een spel genaamd Civilization, dat gemaakt was door niemand minder dan Sid Meier, een van de bekendste en beste developers ooit. Toen Sid Meier’s Civilization 2 in de winkelrekken belandde werden we wederom in de spelwereld gezogen om daar gedurende 6 maanden te verblijven. Geen wonder dat hopen mensen Civilization 2 tot op heden nog steeds een van de beste games ooit vinden !

Sid Meier’s naam mag dan op de doos van Civilization 2 gestaan hebben, lead designer Brian Reynolds zat zeker mee aan de basis van het succes van dit spel. En het is nu net déze Brian Reynolds die nu terug bij ons is met Rise of Nations, het spel dat voor de jeugd van vandaag zou kunnen zijn wat Civilization 1 en 2 voor ons waren… in “de goeie ouwe tijd”.

Het eerste dat opvalt bij het starten van een spelletje in Rise of Nations is de grote gelijkenis met Civilization. Dezelfde culturen en beschavingen met ongeveer dezelde eigenschappen als in de originele Civ-games staan ter beschikking. De gelijkenis is frappant.

Wat is dan het verschil tussen deze oude games en Rise of Nations ? Makkelijk: RoN is real-time !

Stel je voor : een volledige wereld met verscheidene beschavingen en naties en jij met als enige doel alles en iedereen te overmeesteren in real-time. Lijkt het je al iets ? Ik zou zeggen dat dit redelijk extreem moeilijk lijkt. Daarom dat het spel gelukkig niet compleet in real-time gespeeld wordt. Eén land verdedigen van een invasiemacht is reeds een leuke uitdaging, maar een compleet continent is natuurlijk heel wat anders.

De oplossing ligt in de strategy map waar je een overzicht van de verschillende gebieden in de wereld te zien krijgt evenals de plaats waar de troepen van verscheidene beschavingen gestationeerd staan.

Elk gebied heeft steden en sommige hebben ook legers present. In een turn-based spelstijl kan je een gebied selecteren waarop een leger aanwezig is en hier kan je dan een naburig land aanvallen. Als je gedurende een spelbeurt niet aanvalt, krijg je zogenaamd “tribute” welke je kan gebruiken om bijvoorbeeld diplomatieke relaties aan te knopen met een andere beschaving om ervoor te zorgen dat een gezamelijke vijand de pan in wordt gehakt en je wereldoverheersing weer een stapje dichterbij komt.

Je wil natuurlijk niet zelf onder de voet gelopen worden en om je hierbij te helpen kan je eigen gebieden verstevigen, zodat je meer resources ter beschikking krijgt in dat bepaald deel van de map als je daar zou aangevallen worden.

De single player “Conquer the World” campagne heeft slechts een gelimiteerd aantal spelbeurten bij de turn-based strategy kaart. Als je effectief de wereld wil veroveren, kan je dus best niet teveel beurten overslaan want voor je het weet staat op je scherm de melding “The campaign will end in three turns” wat in mijn opinie toch wel iets te vroeg opduikt.

Gebieden veroveren is natuurlijk niet het enige dat je moet doen. Als je zeker wil zijn dat je je tegenstander(s) aankan, zal je onderzoek moeten doen naar nieuwe technologiën. Het heeft namelijk weinig nut om een enorm leger van zwaardvechters te bouwen als je tegenstander al tot het informaticatijdperk geëvolueerd is en met enkele zware tanks en bazooka’s je troepen naar de zevende hemel kan sturen alsof ze nooit bestaan hebben.

Zoals je kan zien is research één van de hoofdzaken wanneer je een succesvolle campagne wil houden. Het spel start ergens in het begin van de beschaving (nee, je kan niet met holbewoners spelen) en mits goed onderzoek kan je uitmonden in de moderne tijden met nucleaire bommen, kruisraketten, raketschilden, etc. Ja hoor, we leven in een beschaafde en vredelievende samenleving. :)

Militair onderzoek alleen is echter niet genoeg. Je zal vlug merken dat je na een tijdje niet genoeg resources ter beschikking hebt om naar een volgende level te gaan, dus je zal erop moeten letten dat je ook zaken zoals civiele rechten en wetenschap onderzoekt. Deze zullen je upgrademogelijkheden bezorgen, dewelke dan op hun beurt tot vooruitgang op militair vlak leiden of je meer resources bezorgen. Men kan zonder probleem zeggen dat Rise of Nations een zeer gebalanceerd spel is. Alle aspecten van een beschaving moeten doorworsteld worden, wil je een beetje succesvol zijn en een samenleving maken welke capabel is om zichzelf te verdedigen of om andere landen aan te vallen.

Als je nu niet meteen een agressief typetje bent, kun je ook defensieve legers maken en onderzoek doen om zogenaamde “Wonderen” te maken. Deze kunnen zaken zijn zoals de Eiffeltoren, Colossus, de grote piramide, etc. Als je genoeg Wonderen bouwt, kun je ook je tegenstander overwinnen, maar persoonlijk vind ik dit een beetje vergezocht en vrij irritant in multiplayer. Je kan een enorme voorsprong hebben op militair en wetenschappelijk gebied, honderden steden onder je bevel hebben en een enorm zwaar leger op de been gebracht hebben dat klaarstaat voor een grootscheepse invasie; als je tegenstander genoeg “Wonderen” gemaakt heeft, is het allemaal voor niets geweest.

Dat brengt ons trouwens naar het multiplayer gedeelte, dat superverslavend is en waar je zeker een tijdje mee zoet zal zijn. De handige in-game Gamespy interface geeft je een lobby waar je met andere spelers kan chatten en een server opzetten. Selecteer het speltype (survival of the fittest, teamplay, diplomacy, … zijn slechts enkele van de mogelijkheden), het maximum aantal spelers en de regels die je wil toepassen en je bent klaar voor enkele uren real-time strategy plezier.

We hebben nog niets over de beeldkwaliteit en het geluid gezegd dus laten we daar maar een kijkje naar nemen. De animaties van de verscheidene units zijn zeer fijn gemaakt, met genoeg detail om ervoor te zorgen dat je het verschil ziet tussen een gewone burger en een soldaat. Ook de verscheidene legereenheden zijn mooi in elkaar gestoken en ogen zeer impressionant, vooral grote gevechtstanks, bommenwerpers en zelfs Apache helicopters zien eruit alsof ze klaar zijn om naar de Golf te vertrekken.

Het geluid is perfect voor dit type van spel; niet storend, maar eerder een extraatje die bijdraagt tot de algemene sfeer. De effecten vallen dan weer net goed genoeg op om je te laten weten wanneer een bepaald onderzoek afgerond is of een stad aan de andere kant van de kaart gebouwd is, zonder dat dit je begint te irriteren. Eén van de leukste details is dat als je over een gevecht scrollt, het geluid van wapengekletter luider zal worden naarmate je dichterbij komt en terug zal afzwakken als je verder weggaat. Echt wel goed gedaan !

Ik kan eerlijk en zonder schroom zeggen dat Rise of Nations mijn ziel veroverd heeft. Vanaf het moment dat ik het spel opstartte tot nu heb ik sentimentele gevoelens over de “tijd van toen”, wanneer ik de originele Civilization games aan het spelen was. Maar Rise of Nations is meer dan dat. Dit spel is alles wat goed was in Sid Meier’s titels én meer !

De combinatie van turn-based strategy voor het veroveren van de wereld en de real-time gevechten voor gebieden is perfect. Het gebruik van onderzoek als strategisch en resource element is dan misschien niet echt origineel, maar extreem goed gebalanceerd. De grote hoeveelheid verschillende units is een voorbeeld voor alle strategy games op de markt en de AI van de eenheden met de mogelijkheid om ze in te stellen als defensief, aggressief of neutraal is een van de beste die ik in een lange tijd gezien heb. Combineer al dit met de fantastische multiplayer mogelijkheden en je haalt met dit spel zeker een winnaar in huis!

Voor mij is het simpel: Rise of Nations is het beste strategy game die ik in jaren gezien heb !

Onze Score:
9.0
gerelateerd spel: Rise of Nations
geplaatst in: Microsoft, PC, Reviews
tags: , ,


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>