gaming sinds 1997

RS II – Riding Spirits

Riding Spirits 2: je moet toegeven dat de titel aanlokkelijk klinkt, in tegenstelling tot de rest van dit spel. Dagenlang heb ik mijn brein gepijnigd om een noemenswaardige “pro” te vinden, maar die is er simpelweg niet. Tenzij je het minst slechtste punt neemt en dat vergelijkt met alle andere volslagen gefaalde eigenschappen, maar dat heeft natuurlijk geen nut.

Ik heb me meer geamuseerd met het bekijken van de graphics slechte van kwaliteit dan me te concentreren op de baan en dat kwam me eigenlijk nog goed uit ook. Er is namelijk zo weinig te doen dat je wel een andere bezigheid móet vinden terwijl je rijdt. Er is wel veel diversiteit tussen de verschillende parcours, maar jammer genoeg kan dat niet verhelpen dat ze aanvoelen als opgekuiste PlayStation One omgevingen.

Het meest afschuwelijke dat ik ook in mijn leven heb gezien, of gehoord eigenlijk, zijn vast en zeker de geluidseffecten van dit spel. Wanneer de motor tegen de maximale snelheid over het wegdek scheurt en de weg kilometers rechtdoor loopt, dan nog zal je gas moeten inhouden omdat het geluid dat je tweewieler dan maakt ondraaglijk is. Het is alsof ze het geluid van een mug die voorbij je oren zoemt hebben opgenomen en dat continu in een lus laten afspelen. Mijn vrienden en ik hebben ons eigen spelletje uitgevonden op basis van dat geluid: degene die er het langst tegen kan, wint!

Muziek staat standaard uitgeschakeld en tenzij je een mierenverstand hebt, weet je wat dit betekent. Het overwinningsgeluidje doet me denken aan dat van “Rad Van Fortuin” (deze zomer terug op VTM) maar dan op een leuke manier want het drukt het juiste gevoel uit. Vele van die wijsjes blijven zelfs doorspelen tijdens het laden en dat apprecieer ik.

Het concept van de gameplay is vrij goed, maar het is jammer dat de uitwerking er niet in slaagt dezelfde ideeën over te brengen. De bedoeling is om alle verschillende motoren op hun eigen manier te laten reageren. Zo zal je je een heel andere rijstijl moeten toe-eigenen wanneer je met een dirt-bike rijdt in plaats van met een scooter of naked-bike. Het probleem is dat het voor mij aanvoelde alsof ze elke motor hebben voorzien van enkele variabelen zoals snelheid, wendbaarheid, acceleratievermogen enz. en dat ze gewoon andere waardes hebben ingevuld per type. Het resultaat is erbarmelijk.

Zoals in alle racespelletjes krijg je bij het opstarten een waarschuwing te zien die je vertelt dat de eigenschappen van de motoren zijn aangepast en niet meer corresponderen met de werkelijkheid. Hierin verschilt “Riding Spirits 2” niet, maar volgens mij hebben ze één cruciaal detail over het hoofd gezien: ze moeten een overweldigend effect meekrijgen in plaats van ze te doen lijken op een substituut van een elektrische rolstoel voor 90-jarige mannen.

Het enige, al was het dan zeer kort, moment van glorie trof mij tijdens het dirt-biken, een onderdeel van de arcade mode “Battle 100”. Zoals je kan verwachten wou ik dat opnieuw beleven en wat bleek: ik kon geen optie vinden die toelaat om deze soort races apart te spelen. Dat was een zeer grote teleurstelling zeker nadat dit me had overtuigd dat er toch nog wat waarde in dit spel zat. Verder zijn de botsingen dom, kan je de camerapositie niet wijzigingen en moedigt de carrière mode helemaal niet aan om verder te spelen.

Noeste werkers als het zijn, hebben de ontwikkelaars wel moeite gedaan om een van video en interactie voorziene tutorial bij het spel te voegen. Die zijn echter extreem kort en vertellen echt niets nuttig. Als je snel wil stoppen, knijp je de remmen dicht. Wie weet dat nu niet? Het doet me denken aan mijn eindwerk van object-georiënteerd programmeren in Java. Ik gebruik geluid, threads, XML en vele andere op zich beestig interessante technieken, maar steek dat dan in een applicatie als “Mastermind”. Wie heeft er in godsnaam nu geluid of een help-bestand dat dynamisch uit XML wordt ingelezen nodig in een toepassing als “Mastermind” ?!

Cru gezegd is er geen reden om dit spel in huis te halen, tenzij je iemand wilt plezieren die er aan mee gewerkt heeft. Geen gebrek aan goede bedoelingen, maar die zouden goed uitgewerkt moeten worden. Het geluid is stuntelig, de graphics zijn verre van aangenaam en de gameplay slaagde er niet in me een “snellere jongen” te laten voelen dan wanneer ik mijn vaders break door een zone-30 rijd. Zelfs de intro kan niet spectaculair overkomen. Hoewel ik de moeite kan appreciëren zou het tegen alle ethische normen van een recensent indruisen om dit spel te loven. Sorry jongens.

Onze Score:
4.0
gerelateerd spel: Riding Spirits II
geplaatst in: Capcom, PS2, Reviews
tags: ,


Leave a Reply