gaming sinds 1997

Runaway 2: The Dream of the Turtle

“Loop Weg 2: De Droom van de Schildpad” is zonder twijfel één van de stomste titels die een adventure de laatste jaren mocht dragen, maar laten we dit voor het gemak even buiten beschouwing laten. De eerste Runaway van het Spaanse Pendulo Studios verraste immers enkele jaren geleden vriend en vijand en daarom was ik ook erg benieuwd naar deze opvolger.

Wie momenteel gecharmeerd wordt door de Fixkes en hun recente hit ‘Kvraagetaan’ (Not again, aaarrrgggh! -red.) zal meer dan waarschijnlijk de gouden tijd van de LucasArts- en Sierra-adventures hebben meegemaakt en zal dan ook onmiddellijk herkennen wat de makers wilden bereiken met deze game; niets minder dan het produceren van een moderne variatie op die klassiekers is hun doel, maar hun wapens zijn net niet sterk genoeg om de levendige herinnering aan die tijdloze verhalen en die geniale creativiteit te doen vervagen.

Het eerste wat me opviel toen ik de intro gezien had en de eerste van de zes hoofdstukken had uitgespeeld was de sfeer. Terwijl dit één van de zaken was die me net in het spel zogen bij de eerste aflevering, kon ik nu maar niet wennen aan de brave, overgeproduceerde en een beetje fake aanvoelende feel van de opvolger. De deuntjes zijn té zeemzoet, de personages net iets té déjà-vu en cliché om je te verrassen, de hoofdrolspeler doet, net als de makers, te veel zijn best om ultracool over te komen en de grappen zijn soms te pruimen, maar soms ook tenenkrullend voorspelbaar of belegen.

Net hetzelfde probleem plaagt de verhaallijn: men doet te hard zijn best om die legendarische, hilarische avonturen te laten herleven en verliest daardoor de eigenheid, die net de kracht zou kunnen zijn van wat hoofdrolspelers Brian en Gina meemaken. De schrijvers waren duidelijk minder getalenteerd en de vertaling naar het Engels heeft zonder twijfel ook zijn sporen nagelaten. Dat de stemacteurs daarna ook nog hun duit in het zakje doen om hun lijnen relatief ongeïnteresseerd af te handelen maakt dat alles extra zichtbaar. Vooral het eerste gedeelte, waarin een aapje de hoofdrol speelt, maakt duidelijk waar de makers hun mosterd halen. De situatie waarin je het diertje zat voert, zag je overigens al van ver aankomen, net als de manier waarop dat moest gebeuren.

Dat laatste is overigens vaker het geval bij de puzzels. Zo had ik al snel door dat je een soort speeltje moest vullen met whisky, maar jammer genoeg moest ik het eerst even testen met water vooraleer Brian het wou proberen met de geestrijke drank. Dat is onhandig en vreemd, omdat op andere momenten die typische tijdrektrucjes niet worden gebruikt. Zo gaat Brian zelf op zoek naar een tak wanneer je iets uit de modder wil trekken en zal hij, wanneer je een katapult hebt gemaakt, volledig zelfstandig gewoon een steentje oprapen van de grond.

Gelukkig is het overgrote deel van de puzzels erg logisch en zal het pixeljagen (met je muis elke omgeving uitvoerig uitkammen) beperkt blijven tot wat we met een glimlach kunnen hebben van het genre. De rest van de tijd zal je objecten moeten verzamelen, ze combineren in je inventory, zotte dingen proberen en zo nu en dan eens aan je hoofd krabben om dan met nieuwe moed opnieuw aan de slag te gaan. Dat gedeelte is dus zeker geslaagd, vooral omdat de meer frustrerende stukjes worden verlicht door de handige en intuïtieve interface.

Grafisch komen we ook meer dan aan onze trekken. De cartoonachtige omgevingen en personages werden met veel kleur, scherpte en liefde in elkaar gebokst en ook aan afwisseling is er geen gebrek. Dat helpt om te blijven spelen: je wil immers zien wat de game nog allemaal voor je in petto heeft. Van het kille Alaska tot het met zon en tropische planten overspoelde Hawaï en van een piratenschip (inderdaad) tot een Amerikaanse legerbasis; je zal je constant kunnen verlekkeren aan knappe gebieden en mooie beelden. De animaties zijn even geslaagd, ook al hadden we graag de mogelijkheid gehad om ze over te slaan als je voor de zevende keer ergens binnenstapt.

Runaway 2: The Dream of the Turtle is een game geworden die bepaalde zaken erg goed doet, en andere dan weer een stuk minder. Wij hopen alvast op een derde aflevering, waarin de makers hun obsessie voor de oude klassiekers laten varen en zich concentreren op hun eigen talenten, verhaallijnen en personages. Ook mogen ze gerust hun nieuwe ‘maak alles cool want dat hebben de kids graag’-sfeer laten voor wat ze is en terug de charmante, meer volwassen lijn van de eerste game oppikken. Gecombineerd met geslaagde puzzels en prachtige graphics zou dat een spel moeten opleveren dat meer kan boeien en vernieuwen dan deze sequel.

Onze Score:
7.0
gerelateerd spel: Runaway 2: The Dream of the Turtle
geplaatst in: Reviews
tags: , ,


Leave a Reply